Richard Rent

Vertraging bij herstel want verkouden

2012-02-13T08:39:00.003+01:00

Het is nog niet gelukt om aan te sluiten bij de groep, tenmiste ik achtte het zelf nog niet verstandig. In de afgelopen week was ik een aantal dagen in Malaga, daar was het prima toeven, de eerste dag was het ongeveer 20 graden. Het was geen vakantie, maar ik voelde me helemaal uitgerust. Toch werd ik dag na thuiskomst stevig verkouden, inclusief spierpijn, keelpijn en een algeheel lamlendig gevoel. Dat was niet het goede gevoel om te gaan hardlopen.

Het voelt alsof mijn conditie achteruit gehold is door die verkoudheid, maar het begint wel weer een beetje op te klaren. Dus trek ik vanavond mijn spullen maar weer aan en ga wat rondjes door Soest rennen. Dan kan ik direct mijn nieuwe Polar WearLink+ borstband testen die ik voor mijn verjaardag kreeg. Als het goed is, behoren daarmee de rare hoge hartslagen van de GFR 310 tot het verleden.

TIjd voor rondjes over de fietspaden

2012-02-04T16:45:00.003+01:00

In de winter is het 's avonds te donker om het bos in te gaan. Dat is jammer, want lopen in het bos is veel leuker dan in de bebouwde kom. Bovendien loop je dan onverhard, wat beter schijnt te zijn. Daarom loop ik het weekend overdag wel mijn rondjes in het bos, maar nu er ook nog sneeuw is gevallen, is het daar te glad en vind ik het risico op glij- en struikelpartijen te groot. Dus ben ik nu veroordeeld tot rondjes over de fietspaden in Soest. Gelukkig worden die wel goed schoon gehouden.

In de afgelopen week heb ik afstand steeds een stukje op gebouwd. Vorig weekend was het 6 km. Dinsdad liep 8,7 en vandaag 11,8. Tot nu toe gaat het goed, ik heb nog geen last van mijn voet.

De eerste meters

2012-01-29T18:06:00.002+01:00

Na drie weken rust, vond ik het hoog tijd om weer eens te proberen hoe mijn linkervoet zou reageren op een stukje lopen. De zwelling is verdwenen en ook als ik op de bewuste plek druk is het gevoelige (pijnlijke) nagenoeg verdwenen. Dus trok ik op een prachtige zonnige zaterdagmiddag mijn hardloopkleding maar weer eens aan voor een rustig klein rondje. Al snel liep ik te genieten van het zonnetje en de mooie omgeving langs de Wieksloterweg. Onderweg voelde ik van alles in mijn linkervoet, maar volgens mij hoort dat erbij als je aan het herstellen bent. Zonder echte problemen kwam ik weer thuis en werd het afwachten.

Ondertussen is het zondagavond en ik heb nog geen reactie in mijn voet gevoeld. Dat is een goed begin, maar niet te vroeg gejuicht. Deze week voer ik de belasting verder op. In de loop van volgende week hoop ik weer aan te sluiten bij de groep.

Linkervoet update

2012-01-23T08:31:00.003+01:00

Na twee weken niet lopen en dagelijks een keer koelen is de (kleine) zwelling van mijn linkervoet wel verdwenen net als de licht rode plek. Helaas is het nog wel gevoelig als ik op de bewust plek druk. Het is geen helse pijn, maar het is ook maar weinig beter geworden in de afgelopen week. Ik knoop er dus nog maar een week zonder lopen achteraan. Het merkwaardige is wel dat ondertussen mijn rechterknie ook weer begint op te spelen bij het trap aflopen. Ik ben maar weer begonnen met mijn krachtoefeningen.

BAV wintercup III - de foto's

2012-01-15T18:50:00.006+01:00

Op bovenstaande foto's zul je me niet aantreffen. Begin van de week had ik al besloten om de laatste wedstrijd van de BAV Wintercup van dit seizoen te laten schieten. Het gaat al wat beter met mijn voet. Toevallige voorbijgangers zullen niets aan me zien. Als ik op de betreffende plek druk en soms met een beweging voel het nog een beetje pijnlijk. De zwelling is ook minder geworden, maar nog niet helemaal weg. Ik reken op nog een weekje rust, want ik wil er helemaal af zijn in de hoop dat de Amersfoortse Baancompetitie niet in gevaar komt, want daar heb ik me al weer voor ingeschreven.

En ja wat doe je dan op een mooie zonnige zondagmiddag. Ik stapte op de fiets en reed gewapend met mijn fototoestel naar het Baarnse Bosbad. Ik beschik dan niet over een enorm geavanceerd apparaat (Sony Alfa 100), maar ik wilde wel eens proberen wat voor foto's ik daar kon schieten.

Met dit zonnetje zijn er in het bos mooie plaatjes te maken. En ondertussen kon ik ook nog wat clubgenoten en andere bekenden aanmoedigen. Een selectie van de foto's staat hier. Na het weggooien van de echt onscherpe exemplaren bleven er nog ruim 200 over. Die heb ik hier gezet.
Jan Willem
Bart
Theo
Jos
Selina

Berend en André
Kees

Geen stressfractuur

2012-01-10T21:06:00.003+01:00

In de afgelopen weken had ik na een training of wedstrijdje een vaag pijntje in mijn linkervoet. Na een paar dagen was het wel weer over. Na de Sylvestercross was het wat hardnekkiger, maar mede door het overslaan van de training van vorige week donderdag had ik er bij de start van de Florijn Winterloop geen last van. Ook tijdens het lopen voelde ik niets bijzonders, maar daarna wel weer en hardnekkiger.

Het was nu ook gevoelig als ik er op drukte en ik ontdekte dat het een beetje roze was. Bijzonder is dat ik er bij het wandelen eigenlijk geen last van heb. Maar de symptomen begonnen toch wel een beetje op een stressfractuur te lijken. Dus besloot ik vandaag de huisarts te bezoeken, die me voor de zekerheid doorstuurde voor een foto.

In het ziekenhuis was de conclusie dat de botjes allemaal nog heel zijn, dus geen fractuur. Deze week zal ik met de huisarts overleggen, maar een periode van rust lijkt zich in ieder geval aan te dienen.

Naar de oorzaak zit ik een beetje te gissen. Ik loop veel op mijn voorvoet, dat is een factor die zeker invloed heeft. Verder ben ik twee en een halve week geleden in het donker op een object gaan staan, waardoor ik me bijna verstapte, maar was dat nu met links of rechts.

Florijn Winterloop

2012-01-08T18:33:00.005+01:00

De eerste wedstrijd van 2012 heb ik al weer gehad. Gister deed ik mee aan de Florijn Winterloop in Woudenberg op de 10 EM. De bedoeling was met een aanzienlijke delegatie van AV Pijnenburg aan de start te staan. Uiteindelijk waren we met z'n achten. Ik reed samen met Peter en onderweg deelden we onze plannen. Beiden wilden we behoudend starten. Ik hoopte met kilometers tussen 4:20 en 4:25 nog wat over te houden voor de laatste 5 kilometer. Zo zou ik misschien wel onder de 1:10 uit kunnen komen. Van Peter verwachtte ik een snellere race.

Bij de start troffen we Titus, Edgar, Theo, Petra en Lotje en we stonden redelijk vooraan. Vanaf de start hield ik me aan mijn opdracht. Rustig beginnen, ontspannen lopen en zorgen dat het niet te hard gaat. Ik liet Titus, Peter en Theo rustig weglopen toen ze voorbij kwamen. De eerste twee kilometers ging in 4:20. Toen pas ontwaarde ik Petra. Ze liep blijkbaar ook flink door. Langzaam liep er voorbij en ik raakte aan praat met een meneer in het blauw, die ongeveer dezelfde doelstelling had als ik. Kilometer 3 ging iets langzamer (4:23). Ik liet me verleiden tot een kleine versnelling en liet mijn loopmaatje achter. Vanaf dit punt gingen mijn kilometertijden nogal heen en weer: 4:25, 4:17, 4:26, 4:17, 4:26 en 4:18. Mogelijk door de wind en het vals plat of doordat ik soms even aanhaakte bij andere lopers. Na 9 kilometer kwam ook de meneer in blauw weer langszij. Samen liepen we nog 2 kilometer verder: 4:21 en 4:18. Dat was een (warm) stuk met de wind achter.

Toen kwam er een scherpe bocht waarin Hardloper langs de kant stond en waarin ik het contact met de meneer in het blauw verloor. De man met de hamer. Op Garmin zag ik snelheden van 4:40 of hoger. Het beste was er duidelijk af en het werd hard werken. In de resterende kilometers wist ik me mentaal toe te knokken naar een paar lopers voor me, dat zorgde ervoor dat het verval niet al te groot werd: 4:34, 4:28, 4:24 en 4:32. De laatste kilometer was traditioneel goed voor een versnelling, maar ook niet heel veel: 4:17. Bij het naderen van de finish zag ik dat onder de 1:11 nog net moest kunnen en dat lukte met 1:10:56 (netto).

Ondanks het PR overheerste in eerste instantie de teleurstelling. In Eindhoven had ik na een behoudend begin nog kunnen versnellen. Nu was verlies beperken het maximaal mogelijke. Peter en Titus waren in een eindsprint samen over de streep gekomen in 1:07:24. Ik had gedacht daar dichter achter te kunnen zitten. Toch hadden ook zij het vanaf 11 km moeilijk gevonden. En thuis bleek het verval minder dan ik onderweg gedacht had. Een verklaring heb ik niet. De Sylvestercross was niet helemaal top geweest en de training van dinsdag ging ook wat minden. Donderdag had ik bewust overgeslagen. Al met al een PR met een gemengd gevoel.

Sylvestercross

2012-01-01T20:59:00.005+01:00

2012 ligt voor me vol met nieuwe kansen en uitdagingen en 2011 heb ik afgesloten, maar niet zonder de traditionele deelname aan de Sylvestercross. Net als vorig jaar stond ik na het bakken van de oliebollen aan de start van de recreatieloop, samen met Derk, Kees en collega Leon. Zie onderstaande foto in het midden.
Net als vorige jaren was een snelle tijd niet de ambitie. Ik zou met de langzaamste loper meelopen. Derk en Kees gingen voor twee rondes en Leon zou er drie lopen. Deze keer waren we ruim op tijd voor een warming-up en we stonden tijdig bij de start dus mooi vooraan. Omdat het niet koud was, was het geen probleem dat we daar nog 20 minuten moesten wachten.

Na de start schoot Kees weg en toen ik aansloot bij Derk, kwam Leon ook voorbij. Derk had even moeite met het vinden van het juiste tempo in het mulle zand met de drukte van alle inhalers, maar de eerste kilometer ging al in een keurige 5:14. Dat was ook direct de langzaamste. De rest zat tussen 5:00 en 5:10. We haalden dus ook diverse lopers in die ons eerst voorbij gegaan waren. In de laatste paar honderd meter wist Derk nog flink te versnellen, maar Kees of Leon hebben we niet meer gezien. Daarna mocht ik nog een rondje alleen verder en ik kon het niet laten om te proberen om Leon nog te achterhalen. Vorig jaar liep hij voor het eerst net onder de 45 minuten, dus zover kon hij toch niet voorliggen?

Mijn snelheid ging naar net onder de 4:20, maar Leon kwam niet in beeld. Met nog ongeveer een kilometer te gaan kreeg ik een dipje en zakte mijn tempo iets. Ik kon een versnelling van iemand die ik net had ingehaald niet volgen. In de laatste meters kwam ik er wel weer door en ik finishte net boven de 41 minuten, had ik Leon dan toch gemist? Maar net over de finish kwam ik hem tegen. Hij bleek 15 seconden voor mij gefinisht te zijn. Een mooie verbetering van zijn PR!

In de uitslagen (9km en 6km) zijn ook de (bruto) tussentijden geregistreerd:
naam 1e ronde 2e ronde finish
Leon 14:00 27:24 40:59
Richard 15:34 29:08 41:14
Kees 14:38 28:21
Derk 15:35 29:21

Blijkbaar was het gat van de eerste ronde voldoende.

Tempo gevoel

2011-12-27T22:10:00.005+01:00

Hoewel ik al weer even niets heb geschreven, heb ik wel door getrained. Er staan de komende weken diverse wedstrijden op het programma. Zaterdag al de Sylvestercross, die ik recreatief zal lopen samen met mijn zoons en collega Leon. De week daarna 10 EM in Woudenberg. Om daar een beetje goed voor de dag te komen liep ik de afgelopen weken ook wat langere duurloopjes. Anderhalve week geleden eerst een rondje samen met mijn zoons en daarna nog naar de Zwarte weg goed voor 18,5 kilometer. Afgelopen zaterdag een rondje over de Zoom, naar het vliegveld en via Soestduinen terug ongeveer 16,5 kilometer. Daarbij bleef mijn hartslag ook nog eens mooi onder de 80%.

Bij de baantrainingen van deze en vorige week liepen we veel 400-tjes. Vorige week 2 x 5 en gister 3 x 5. Beide keren sloot ik aan in een groepje met onder andere Stef. Vorige week probeerden we te voorkomen dat we steeds sneller ging. 1:30 leek ons een goed tempo, maar wie er ook op kop liep, ze gingen structureel te hard (tot 1:24). Deze week ging het beter, na een rustig begin werd het allemaal tussen 1:29 en 1:32. In de laatste mocht ik van mezelf nog even versnellen en liet ik me door Jos naar 1:18 hazen.

Het voelt allemaal goed en makkelijk. Dus volgende week een beetje gas terug dan kan er in Woudenberg een mooie tijd uitrollen.

Tweede BAV Wintercup

2011-12-11T16:50:00.005+01:00

Het gaat hard met de winter, hoewel het nog geen winter is. Ondertussen hebben we al weer tweederde van de Wintercup van dit seizoen gehad. Vandaag was wedstrijd twee onder goede omstandigheden: het was droog er en scheen zelfs een waterig zonnetje. Met ca 5 graden was het ook niet koud en de storm was gaan liggen. Zoals altijd dacht ik bij het inlopen weer dat het helemaal niets zou worden, maar eigenlijk wilde ik in de buurt van de tijd van vorige keer komen of liever iets eronder. Bij de start trof ik weer diverse clubgenoten: Theo, Edgar, Stef, Berend, Kees, Selina en Bart, onderweg heb ik alleen Theo nog een tijdje in de verte gezien.

Ik had een snelle start, misschien wel iets te snel met 4.01. Ik probeerde het tempo iets te laten zakken en tegelijkertijd een goed groepje te vinden. Dat viel niet mee zoals je uit de log van mijn GFR kunt zien, schommelde mijn tempo flink. Natuurlijk komt dat door het parcours, veel op en neer en scherpe bochtjes, maar waarschijnlijk door even aanhaken en dan toch weer op eigen tempo doorgaan.
Langzaam werden de kilometers toch langzamer eerst rond 4:10, daarna na rond 4:15 en zelfs rond 4:20. Traditioneel kon ik nog een versnelling plaatsen in de laatste 500 meter. Maar het was niet genoeg om BAV-er André te achterhalen. Uiteindelijk kwam ik binnen op 41:49. Iets langzamer dan vorige maand, maar ik zag dat de meeste deelnemers (nog meer langzamer waren. Waarschijnlijk was het parcours door de regen van deze week wat zwaarder. Al met al kan ik niet ontvreden zijn.

twee weken training

2011-11-28T08:55:00.004+01:00

Na de wintercup gaat het normale trainingsrimte weer verder: dinsdag op de baan, donderdag ergens op de weg en in het weekend een duurloop. De ene training gaat makkelijker dan de andere. Eén van de baantrainingen heb ik ingekort omdat de baan verraderlijk glad werd en bij de duurloop van vorige week zondag kwam ik voor mijn gevoel niet vooruit terwijl mijn hartslag hoog was. Gister daarentegen liep ik een korter rondje (naar de blauwe paaltjes en weer terug) en dat ging prima.

Voor de geïnteresseerden:
15 november, 20 november, 22 november, 24 november, 27 november.

Sinds een paar weken is er in Soest een nieuwe sportzaak, speciaal voor hardlopen, fietsen, zwemmen en schaatsen: Sportmaster. Een mooie zaak en nog lekker dichtbij. Vorige week heb ik er een nieuwe tight gescoord.

Wintercup november 2012

2011-11-14T21:38:00.003+01:00

November betekent weer de start van de jaarlijkse wintercup bij de Baarnse Atletiek Vereniging. 3 wedstrijden van 4 rondjes over net iets minder dan 10 kilometer. 12 rondjes door het bos met klimmetjes en afdalingen. Lekker in de buurt, dus geen reden om niet mee te doen. Afgelopen zondag was het bovendien prachtig loopweer. Natuurlijk doen er meer Pijnenburgers mee, dus trof ik Jos, Berend, Theo, Ilse, Lotje en ook Kees bij de start. Ruim op tijd om lekker in te lopen en daarna in de korte broek en shirt met korte mouwen aan de start. Ik wilde ongeveer 4.15 per kilometer lopen en de uitdaging was om met niet tot een te snelle start te laten verleiden.

Het was even dringen bij de start en daarna zocht ik rustig de rug van Berend. Daarvan weet ik dat hij niet te snel start. Ik kwam mooi in een ritme en zag op mijn Garmin ongeveer 4.15. Onderweg naar het eerste klimmetje schoof ik een beetje op in de groep en haakte aan bij een meneer in een rood shirt, die werd aangemoedigd met "Bert". Zoals wel vaker merkte ik dat ik heuvelop en bij de afdalingen beter uit de verf kwam dan op de "vlakke" stukken. Bert liep een beetje hard dus ik liet hem langzaam een beetje weg lopen. Berend had mij moeten laten gaan. In de afdaling bij het weiland pikte ik weer aan.
In de loop van de tweede ronde liep Bert toch weer een stukje weg, maar ondertussen hadden we wel wat snellere starters ingehaald. De eerste 5 kilometer tijden gingen mooi: 4.10, 4.12, 4.09, 4.10, 4.14. Daarna volgende twee iets langzamere kilometers (4.16, 4.17) waarin "Wim" weer bij me kwam. Bij het ingaan van de vierde ronde versnelde ik weer iets, omdat ik wilde proberen om bij Bert te komen. Ik achterhaalde wel André van de BAV, die tegenwoordig op dinsdag met ons meetraint, maar Bert bleef buiten bereik.

Die versnelling hakte in tussen 8 en 9 kilometer wel in mijn benen, maar ik had nog wat over voor een snelle laatste kilometer, vooral de laatste 400 meter. Tot mijn grote tevredenheid klokte ik zelf 41:30. Later op de site bleek het 41:28. Op de site van racetimer staat ook nog een filmpje van mijn finish.

Alle reden om nog even na te praten, in de zon met Jos, Theo en mijn haas Bert.

Maximale hartslag

2011-11-02T21:20:00.003+01:00

De verkoudheid van een paar weken geleden is nu wel weer verdwenen en ik heb het trainingsritme weer opgepakt. Dinsdag op de baan, donderdag ergens op de straat (want het bos is nu te donker) en in het weekend een duurloop (wel het bos in). Afgelopen zondag wilde ik een lang stuk en het liefst weer naar onbekend terrein. Ik bedacht dat het wel leuk zou zijn om naar Kasteel Groeneveld te lopen.
Dan moest ik ergens achter het Baarnse bosbad over het spoor. Dat had ik een aantal jaar geleden al eens gedaan. Nu kon ik het juiste pad naar de spoorwegovergang niet vinden. Dus bleef het kasteel buiten bereik. Maar het werd wel een mooi rondje waarin ik onder andere veel stinkzwammen spotte.

Wel ontstond er bij 10 kilometer een blaartje bovenop mijn voet en dat was aan het eind toch wel een vervelend wondje geworden.

Daar deed ik dinsdag maar even een pleistertje op. Het zou geen lange training worden, maar we zouden de maximale hardslag gaan bepalen. Voor velen een bekend gegeven, voor mij voor het eerst. Theoretisch zou het 174 moeten zijn. Die waarde had ik al eens bereikt na de eindsprint bij de clubkampioenschappen cross.

Na de warming up deden we een 800 meter, waarin de laatste 200 voluit. Ik klokte 174 op mijn hartslagmeter en zag thuis dat ik een topsnelheid van 2:09 minuut per kilometer had gehaald.

Komend weekend even niet lopen, want het jaarlijkse spellenweekend staat voor de deur. De week daarna begint de Wintercup van de BAV alweer.

Medical update

2011-10-17T19:37:00.005+02:00

Niet schrikken. Die kop klinkt ernstiger dan het is. Na de halve marathon van Eindhoven was ik een beetje stijf en had ik wat blauwe teennagels, maar niets om ongerust over te zijn. Dinsdag heb ik dan ook gewoon getrained, maar in plaats van 3 x 5 x 400 deed ik 2 x 5 x 400. Toen vond ik het wel mooi geweest, net als de mannen die de halve Bosmarathon gelopen hadden.

Ik was wel moe en dat werd woensdag alleen maar erger. Bovendien begon mijn keel zeer te doen en ging mijn neus dicht zitten. Kortom een stevige verkoudheid diende zich aan. Mogelijk heb ik die opgelopen toen ik op Leon stond te wachten, ondanks dat ik me zelf wel had omgekleed en droge en warme kleren had aangetrokken.

Wegens een activiteit van mijn werk liet ik de donderdagtraining schieten, maar ik voelde me ook zo verkouden dat ik er helemaal geen zin in had. In plaats daarvan ging ik met mijn oudste zoon naar Amersfoort. Hij voor een nieuwe winterjas en ik voor een paar nieuwe runningschoenen bij Runnersworld Amersfoort. Na wat passen en meten en heen-en-weer rennen in de zaak werden het de Mizuno Wave Rider 14.

Ook dit weekend voelde ik me nog niet lekker en heb ik alleen met twee wandelingen van het mooie weer genoten. Ondertussen begin ik me weer wat beter te voelen, maar morgen heb ik een verjaardag in de familie. Donderdag maar weer gaan trainen, op mijn nieuwe schoenen.

In de twee weken voor Eindhoven speelde mijn knie regelmatig weer op, vooral bij het traplopen. Omdat ik toen juist de omvang van de trainingen aan het verminderen was, geloofde ik niet dat het met mijn hardloopactiviteiten te maken had en heb ik gewoon door getrained. Het vreemde is dat ik er na Eindhoven alweer een hele week geen last van heb.

Halve Marathon Eindhoven

2011-10-09T20:28:00.006+02:00

Vandaag was de grote dag. Na een paar maanden trainen kon ik vandaag weer eens een halve marathon lopen die direct voor de Runnerscup kon meetellen. Samen met collega Leon zou ik de halve marathon van Eindhoven lopen. Dat wil zeggen dat we samen zouden starten en na de finish elkaar weer zouden zien.

Op de heenreis (per trein) zou Leon in Utrecht in dezelfde trein stappen. Er was echter een kleine vertraging, waardoor ik nog wel in de trein zat, maar Leon net niet. Gelukkig ging er 15 minuten later weer een trein en in Eindhoven troffen we elkaar in de buurt van het beursgebouw. Na het ophalen van startnummers wurmden we ons door de meningte naar het Stadhuis waar we onze spullen in de parkeergarage konden achterlaten. Vervolgens moesten we de weg in omgekeerde volgorde weer afleggen om bij de start te komen. We waren niet de enigen en vooral het oversteken van het marathonparcours zorgde voor wat oponthoud. Niet helemaal de voorbereiding die ik gedachten had, maar het joggen naar de start leek wel een beetje op warmlopen. De marathon is prima georganiseerd op één punt na. De startvakken waren heel slecht aangegeven en slecht bereikbaar. Maar gelukkig stond ik 10 minuten voor de start in vak B en ik wist me wat naar vormen wurmen.

Van een medeloper hoorde ik dat de rode ballonen nog iets verder naar voren de pacers van 1:35 zouden zijn. Die moest ik maar eens in de gaten proberen te houden. Geen tijd op koud te worden, want al snel werden we weggeschoten. Ondanks dat het behoorlijk druk was zat ik in het goede vak. Er was niet veel geslalom nodig om langzamere deelnemers heen. Al snel zat ik op een tempo van net onder 4:30 en dat voelde goed. Het gat met de pacers werd heel langzaam kleiner. Sneller hoefde niet, omdat ik bang was te forceren. Iedere 2,5 kilometer stond er een post met water en iedere 5 fruit en sportdrank. Prima, zo kon ik regelmatig een slokje pakken.

Even na 5 km was ik bang dat het wat te hard ging. Mogelijk het gebrek aan goede warming-up. Een beetje bewust ontspannen en op mijn techniek letten hielp, het tempo bleef ongeveer gelijk. na ongeveer 9 kilometer sloot ik aan bij de groep van de pacers. In de kilometers daarna schoof ik langzaam naar voren in deze groep. Dat bleken uiteindelijk mijn langzaamste kilometers met nog steeds 4:29 en 4:28. Ik Bedankt de pacers voor hun goede werk en ging op zoek naar volgende groepjes. Na 13 kilometer draaiden we tegen de wind in, maar gelukkig nog steeds grotendeels beschut. Een beetje achter anderen lopen is dan wel prettig. Ondertussen ging mijn tempo nog verder omhoog. Ik zag nu kilometers van onder 4:20 op mijn scherm verschijnen. Waarschijnlijk liep ik met een grote grijns op mijn gezicht, zo voelde het in ieder geval.

Ik wist: Na het PSV stadion nog 4 kilometer en ik begon af te tellen. In de binnenstad was de sierbestrating eenbeetje glibberig. Maar het publiek in de straatjes met kroegen gaf me vleugels, nu liep ik zelfs onder 4:15. De laatste kilometer was zwaar, er volgden nog wat bochtjes, klinkers en een bruggetje en ik zag de finish maar niet. Maar daar was de poort en ik gooide er nog een versnelling uit, in mijn beleving riep iemand uit het publiek zelfs nog iets van: "Zo!" En ik klokte 1:33:14. Ruim onder de 1:35 en een nieuw PR.

Van de eindtijd wordt ik natuurlijk blij, maar de manier waarop is nog veel beter: Ziehier de tijden per kilometer:

1	4:24.4
2	4:23.6
3	4:24.6
4	4:27.8
5	4:25.4
6	4:27.4
7	4:25.1
8	4:24.5
9	4:29.3
10	4:28.7
11	4:23.0
12	4:22.2
13	4:28.6
14	4:23.3
15	4:23.8
16	4:19.8
17	4:24.6
18	4:18.4
19	4:12.0
20	4:13.1
21	4:15.2

Meer details:

Daarna moest ik wachten op Leon, Zijn optreden was iets minder geslaagd, met 2:15. Waarschijnlijk heeft een verkoudheid in de laatste week hem flink parten gespeeld.

Een paar seconden meer of minder.

2011-10-07T10:31:00.004+02:00

Ondertussen staat de uitslag van de clubkampioenschappen op de site van AV Pijnenburg. Ik ben inderdaad derde geworden. Op de foto's die je ook op die site kunt vinden zie je echter Adrie verbaasd op de tweede plaats staan.
De uitslagverwerking ging niet helemaal vlekkeloos, de eigenlijke nummers 2, 3 en 4 waren weggevallen. Ondertussen is dat rechtgezet, maar over de tijd achter mijn naam is ook nog wel wat te zeggen. Er staat nu 11:25, met Stef op 1 seconde daarachter. Als je de rondetijden bijelkaar optelt kom je op 11:29. Maar volgens mijn waarneming zat ik op 11:19 en volgens Stef zat hij meer dan 1 seconde achter mij. Zelf houd ik het dus maar op 11:19 :-) Omdat ik ook het inlopen heb geregistreerd op mijn GFR310 geeft die ook niet echt uitsluitsel.

Gister was mijn laatste training voor Eindhoven. We liepen 4 x 1200 meter en dat ging heel erg lekker. Ik begon rustig (5:27), maar zonder dat ik het in de gaten had ging het sneller (2 x ca 5:15) gevolgd door 4:55. Ik had alle tijd om vooral op mijn techniek te letten, met name de arminzet. Vol vertrouwen op naar Eindhoven, jammer van de weersverwachting.

Weer prijs bij de clubkampioenschappen baan.

2011-10-01T22:24:00.003+02:00

Eén keer per jaar houdt de AV Pijnenburg de clubkampioenschappen op de baan. Een wedstrijd over 3 kilometer met prijs in veel verschillende categorieën. Vorige week hoorde ik dat er in de categorie mannen 45+ 18 of 19 deelnemers zouden zijn, met daarbij meer dan genoeg die ik sneller dan mij achtte, dus een podiumplaats zou er dit jaar niet inzitten. Als ik zo lang mogelijk bij Adrie en Stef zou kunnen blijven, dan zou een tijd onder de 11:30 mogelijk zijn. Ik verwachtte niet in de buurt van mijn PR te kunnen komen (10:59).

Na het inlopen voelde mijn rechterhamstring wat stijf en deze week zit er ook weer een pijntje in mijn rechterknie bij het traplopen, toch besloot ik te starten en dan maar te zien hoe het zou gaan. Direct na de start zag ik Adrie voor me weg lopen met wat snellere mannen en ik liep op kop van een grote groep, die waarschijnlijk snel kleiner werd. Ik liep in eigen tempo verder, het gat met Adrie werd niet echt groter. Na een rondje hoorde ik Stef achter me en na 700 meter nam hij de kop over. Dat was prettig, want ik kom mooi aansluiten en samen met hem naar Adri. Die hadden we na 1 km wel te pakken. In de rondjes daarna moest Adri lossen, terwijl ik op reserve achter Stef kon blijven lopen.

Ik hield me in met het plan bij 2400 meter te versnellen. Volgens mij liepen uit de 45+categorie alleen Jos en Kees voor me, dus als ik Stef ook kon lossen werd ik derde. Op 2200 meter liet Stef een gat aan de binnenkant vallen en viel een beetje stil. Dus ging ik maar iets eerder aan. Stef riep nog iets van "Ga maar!" Ik kon de versnelling goed volhouden en kwam binnen na 11:19 (zelf geklokt).

Omdat ik direct weg moest, heb ik de uitslag niet meer gehoord, dus ik ben benieuwd.

Consolideren

2011-09-29T10:57:00.003+02:00

Met nog twee weken voor de halve marathon van Eindhoven, doe ik nu geen hele lange duurlopen meer. De doordeweekse trainingen met groep zijn overigens ook lang genoeg. Vorige week dinsdag liepen we 8 x (350+50) + 2 x 700 + 4 x (350+50) met bijna 17 kilometer op mijn GFR. Donderdag was het 5 x 1000, inclusief in- en uitlopen ook zo'n 13 kilometer.

In het weekend hield ik het op 10,5. Die vielen nog niet mee omdat ik het de avond ervoor erg laat had gemaakt en overdag eerst nog flink in de tuin bezig was geweest. Gelukkig ging het eergisteren weer een stuk beter op de baan. Eerst 10 x 400 en daarna nog 3.000 meter in halve marathon tempo. De 400-jes gingen tussen 1:30 en 1:33, bij de 3.000 hield ik 4:20 per kilometer aan. Dat is wel iets harder dan dat ik in Eindhoven verwacht.

Zaterdag staat er nog een baanwedstrijd over 3.000 meter op het programma, de clubkampioenschappen. De concurrentie in de 45+ categorie is dit jaar zo groot dat ik niet verwacht in de prijzen te vallen. Als ik weer onder 11:30 loop ben ik al tevreden.

Komt er al iets van vorm?

2011-09-20T09:39:00.004+02:00

In het afgelopen weekend werden diverse leuke wedstrijden gelopen waaraan clubgenoten, bloggers of andere bekende hardlopers deelnamen. Da's niet zo verwondelijk met bijvoorbeeld de Dam-tot-Dam-loop of de Halve van Hoogland en het kriebelde daarom ook wel een beetje: "Had ik daar ook niet moeten lopen?". Maar ik probeer niet te veel in één keer te willen. Dus liep ik deze week het gewone trainingsprogramma.

Op dinsdag op de baan 4 series van 300, 600, 900 met respectievelijk 100, 200 en 200 meter rust. Iedere serie ging vlak in ongeveer 1:14 per 300. Het was nog best een ingewikkelde training om te onthouden waar je moest stoppen en weer moest beginnen. Ergens halverwege riep Dick dat we 100 meter te weinig rust hadden gehouden. Maar volgens Garmin heb ik me toch netjes aan het schema gehouden. Op donderdag liepen we 4 x 1200 meter in 15 kilometertempo (maar stiekem net iets sneller)

Zaterdag liep ik nog een keer het rondje langs Den Dolder en Lage Vuursche. Deze keer had ik mijn Garmin goed opgeladen.

Ik wilde proberen het iets vlotter te lopen en na een rustig begin, waarin ik ook mijn hartslagband wat strakker zette, versnelde ik naar net onder 5 minuten per km. Dat kan ik mooi volhouden, hoewel mijn GFR tussen kilometer 13 en 16 wat moeite had met het bladerdak, want de snelheid schommelde tussen 3 en 6 minuten per km, terwijl ik volgens mij vrij constant liep.

Na 1 uur 36 was ik weer thuis inclusief alle stops (hartslagband, wegen oversteken, ...). Een tijd van onder 1:45 in Eindhoven behoort dus zeker tot de mogelijkheden. Maar hoeveel sneller kan het nog?

Een kilometertje extra

2011-09-13T15:01:00.002+02:00

De afgelopen week heb ik vooral veel kilometers gemaakt. Op dinsdag stond er een training met veel herhalingen op de baan in het schema: 8 x 400 waarvan de laatste 50 met een versnelling, gevolgd door 2 x 700 en dan nog een keer 4 x 400 met 50 meter versnelling. Samen met het in- en uitlopen was het 16 kilometer. De eerste serie 400's deed ik in 1:36. De tweede serie ging steeds iets harder, met 1:24 voor de laatste.

De opkomst bij de training was niet al te groot, mogelijk wegens de regen, maar vooral ook omdat er een dag later een 3000 meter wedstrijd gelopen kon worden bij de laatste avond van het "Gooi en Eemland circuit". Ik had me daarbij aangemeld als vrijwilliger en stond daarom de hele avond te assisteren bij het jureren van het speerwerpen. Vanuit mijn ooghoeken kon ik de verrichtingen van Bart, Jos, Titus, Edgar, Berend en Lotje volgen.

Weer een dag later liepen we twee series van 1600, 1200, 800 meter in het bos. Helaas viel de duisternis te vroeg in en kon ik de laatste 800 meter niet meer afmaken. Ik voelde me wat stijfjes en kwam niet veel verder dan 4:20 per kilometer. Het was niet anders, door de regen zoog het bospad ook aan mijn schoenen.

Dit weekend wilde ik nog een stukje verder lopen dan vorige week. Het liefst zo rond 21 kilometer. Van te voren bedacht ik een aardige route, waarbij ik twee bekende stukken aan elkaar zou knopen. Op zaterdagmiddag was het heel benauwd. Na 5 kilometer zat mijn hartslag al veel hoger dan ik wilde. Het oorspronkelijke plan om het laatste stuk wat te versnellen, begon ik uit mijn hoofd te zetten. In de kilometers daarna bleef mijn hartslag schommelen (net als mijn tempo) en het duurde even voor ik weer lekker liep.

Na het vliegveld moest ik even zoeken naar het juiste pad. Het mountainbike waarop ik terecht kwam, was zo slecht begaanbaar dat mijn tempo flink zakte. Daarna ging het weer prima, met steeds een tempo rond 5:20, wat langzamer heuvelop en wat sneller naar beneden. het stukje in de buurt van de camping dacht ik goed onthouden te hebben, maar ik vergat dat ik nog een keer links af moest slaan en toen was ik de weg kwijt. Ik zag een motorrijder staan en even later zag ik hem weer, ik liep in een rondje! dan maar de andere kant op. Gelukkig stond daar een bord en kon ik de route weer oppakken. Het werd daarmee meer dan een kilometer extra.

Na ruim 18 kilometer versnelde ik nog een beetje. Na 20 kilometer besloot ik even te wandelen, het was toch wel erg warm. Het was uiteindelijk bij 23 kilometer en eenmaal thuis zat ik er wel een beetje doorheen. Het was in drie trainingen zo'n 52 kilometer.

(Rechtsboven het extra rondje dat ik liep)

Gildeloop foto's

2011-09-07T15:14:00.003+02:00

Op de site van het Groot Gaesbeeker Gilde of Sint Aechten Schuttersgilde van Soest en van AV Pijnenburg vond ik nog wat foto's van de Gildeloop 2011.

Lange duurloop, maar hoe lang?

2011-09-05T21:21:00.005+02:00

Eerder dit jaar ontstond het plan om de halve van Amsterdam te gaan lopen samen met collega Leon. Maar nadat we ons hadden ingeschreven bleek de agenda van Leon in de weg te zitten. Dus wie heeft er nog belangstelling voor een inschrijfbewijs. Er moest een alternatief gevonden worden en dat wordt de halve van Eindhoven een week eerder. Voordeel is dat die wedstrijd ook telt voor de Runnerscup.

In de voorbereiding wordt het ondertussen wel tijd om wat langere duurlopen te doen. Gistermiddag wilde ik ruim 18 kilometer lopen. Daarvoor koos ik de route langs de atletiekclub naar Den Dolder en vervolgens naar Lage Vuursche. Met een ommetje achter kasteel Drakensteyn langs zou het zeker boven 18 kilometer zijn, misschien wel 19. Maar toen ik in de buurt van het Pluismeer liep, op ruim 15 kilometer gaf mijn Garmin het bericht dat de batterij bijna leeg was en daarna ging hij uit.

Thuis gekomen ging de Garmin direct aan de stroom, maar de route was verloren gegaan, balen! Vanaf het punt waar de batterij leeg was, was het nog bijna 4 kilometer, dus het werd inderdaad ruim 19 kilometer. Onderweg zag ik dat de hartslag tussen 130 en 135 bleef, rond 75%. Volgens mij was het tempo 5:20. Maar af en toe was Garmin de "weg" kwijt. terwijl ik redelijk gelijkmatig liep, gaf Garmin soms tempo's van 8 minuten per kilometer gevolgd door kilometers van 3 minuten. Zat het bladerdek van de beuken in de weg?

Ongeveer een kilometer voor station Den Dolder vond ik nog een ING pinpas. Aan de hand van de naam en met behulp van google vond ik de eigenaresse weer terug, die 'm 's avond kwam op halen.

Bij de training op de club stond vooral snelheid op het programma. Dinsdag 8 x 400, waar ik na het eerste rondje mezelf liet hazen door Stef, naar rondjes van 82 en 83 seconden. Zo snel had ik ze in tijden niet gelopen. Donderdag 4 x 1000 in 5 kilometer tempo. Ik wilde ongeveer 4 minuten lopen. Het werd 3:56 (goed) 3:50 (beetje snel) 3:41 (whoa) en 3:54 (dat was de bedoeling).

Cijfertjes

2011-08-29T22:01:00.002+02:00

De "voorlopige uitslag van de Gildeloop" is beschikbaar op de site van AV Pijnenburg. Ik blijk 43:13 gelopen te hebben. Da's een acceptabele afwijking. Volgens Garmin was het:

De tempo's lijken enorm te schommelen, maar de kilometertijden zijn wel mooi constant: 4:20, 4:22, 4:21, 4:19, 4:24, 4:25, 4:17, 4:23, 4:24, 4:10.

Een mooi voorbeeld van een rustige duurloop, met een hartslag rond 75% was deze:
. Bij het dipje halverwege kwam ik Peter tegen.

Afgelopen weekend had ik meer moeite om het tempo constant te houden. Aan de andere kant lag het tempo bij 75% HF hoger.

Gildeloop 2011

2011-08-25T08:56:00.004+02:00

Na ruim 3 maanden stond ik gister eindelijk weer aan de start voor een wedstrijd. Ik had de lat vooraf niet te hoog gelegd. In de afgelopen weken was ik al blij dat ik weer op de weg terug ben. Ik loop de trainingen zoveel mogelijk keurig in de vereiste hardslagzone en afgelopen weekend liep ik nog een duurloop van 16 kilometer met een gemiddeld tempo van 5:45 per kilometer. Een toptijd zou er niet in zitten, ik zou erg tevreden zijn met een vlak gelopen race en een tijd van 43:30.

Vooraf hielp ik nog even bij het klaarleggen van de matten voor de tijdregistratie en daarna liep lekker alleen een paar kilometer in. Het was een beetje warm, maar vooral erg vochtig en benauwd, zaols de hele zomer dit jaar. Bij de start trof ik natuurlijk wee vele bekenden van AV Pijnenburg en ook webloggers Jan Willem en Gert. Vanaf de start richtte ikme op mijn eigen tempo. Even bleef ik bij Berend terwijl o.a. Peter, Edgar, Titus, Stef en Jos bij ons wegliepen, maar na een paar honder meter bleef Berend achter. Het tempo lag tussen 4:20 en 4:25 en daar bleef het de hele race, met uitzondering van de stukjes heuvelaf, die een stukje sneller gingen. Mijn hartslag liep over de hele wedstrijd lagzaam op van net onder 90% naar net boven 90%.

Een paar lopers die ik het begin had laten gaan, haalde ik later weer in. Na iets meer dan één ronde liep ik Janet voorbij, die te hard was begonnen en ook liep langzaam in op Edgar. Die had ik na precies 2 ronden te pakken. Even verder wandelde Titus langs de kant, die had zichzelf blijkbaar ook "opgeblazen". Met nog zo'n 2 kilometer te gaan kon ik het tempo nog een beetje omhoog krijgen en ik kwam in 43:10 over de finish. Moe maar voldaan. De officiële uitslag heb ik nog niet en ik heb ook de data van mijn Garmin nog niet bekeken, maar volgens mij heb ik mijn doelstellingen gehaald en dat geeft wel vertrouwen voor de rest van het seizoen.

Hartslag

2011-08-17T08:38:00.003+02:00

In onze schema's staat uiteraard ook altijd de intensiteit waarmee we geacht worden de training uit te voeren, uitgedrukt in percentage van de maximale hartslag. Tot nu toe lette ik daar niet heel nauwkeurig op. Ik liep op gevoel en vertaalde de percentages (onterecht?) naar tempo's. In de afgelopen weken ben ik wat bewuster met die percentages aan de slag gegaan. Dat betekent dat ik onder het lopen regelmatig op mijn klokje kijk om mijn hartslag te controleren. Daarbij loop ik wel regelmatig tegen een bekend probleem met de hartslagsensor van Garmin aan. In de eerste kilometers wordt een veel te hoge hartslag weergegeven. Maar meestal is dit na het inlopen wel voorbij.

Het begon een week of drie geleden toen we 2 x 3 km moesten lopen en ik in mijn overmoed te hard van stapel liep. Net teruggekeerd van mijn blessure schoot mijn hartslag naar boven de 95% en die ging niet meer naar beneden (mijn tempo wel). In de weken daarop hield ik mijn hartslag al iets meer in de gaten. Vorige week donderdag besloot ik bij 2 x 2 x 1000 op HF 85% eens echt te kijken hoe dat ging. Gerrit had vooraf een streeftijd van 4.15 voor mij neergezet, gebaseerd op de prestaties van dit seizoen, maar dat was voor mijn blessure. Ik bleef met mijn hartslag op maximaal 87% en kwam uit rond 4.20.

Zaterdag liep ik voor het eerst weer een duurloop van 14.3 km. Ik hield mijn harstlag rond 75% (op het laatst 77%). Dat liep erg lekker en het tempo lag op 5.30 per km. Gister liepen we een piramide (400, 600, 800, 1000, 800, 600, 400) op 90%. Ik liep net iets te hard (93%) maar wel constant en de laatste intervals gingen net zo makkelijk als de eerste, maar dan iets harder (gemiddeld 3.55 per km).

Wat meer op mijn hartslag letten bevalt me tot nu toe uitstekend. Op deze manier heb ik een beter gevoel voor de tempo's die ik een training moet lopen en het lijkt er op dat ik de trainingen nog makkelijker in dezelfde tempo's loop. Ik zal wel nog een beetje moeten leren om er niet steeds net iets boven te gaan lopen.

Eind vorige week was ik in ieder geval in mijn hoofd nog steeds een bezig met mijn knieën. In mijn linkerknie begon ik ook iets te voelen. Toch besloot ik zaterdag een duurloop te doen en daarna was het helemaal over. Beide knieën voelen sindsdien als vanouds. Afgelopen maandag had ik de laatste sessie bij de fysio. Zij was ook zeer tevreden met de stabiliteit die ik nu in mijn knieën heb. Het komt nu neer op discipline om de oefeningen te blijven doen en voorzichtig op bouwen. De Gildeloop volgende week wordt een test. Vlak lopen is belangrijker dan een snelle tijd.

Verkouden

2011-08-09T09:12:00.002+02:00

Sinds eind vorige week voel ik mee een beetje als een dweil. Ik heb last van mijn keel en mijn hoofd zit vol snot. Gister was het warm op mijn werk waardoor ik begon te denken dat ik zelfs koorts heb. Al met al voelt dat niet alsof ik geweldig in vorm ben of zelfs maar dat het weer steeds beter gaat.

Toch heb ik ook vorige week weer zonder problemen met de groep meegetrained. Na dinsdag (3 x 300, 600, 900) had ik nog wel wat spierpijn. Donderdag hield ik me beter aan de opdracht (HF 85-90%) en kwam ik lekker fris weer thuis. Geen last van mijn knie en ook geen noemenswaardige reactie op de oefeningen bij de fysio. Wel een beetje reactie na dat ik zondag een halve dag in de tuin had lopen struinen. Zou daar dan de oorzaak van de blessure liggen?

Langzaamaan wordt het tijd om wedstrijdplannen voor de rest van het seizoen te maken. Ik wil tenslotte de halve van Amsterdam lopen, maar ook nog een wedstrijd voor de Runnerscup uit de C-categorie. Eers over twee weken maar eens de Gildeloop, maar dan zonder plannen voor een PR.

Terug

2011-07-29T09:41:00.003+02:00

Terug op mijn blog, terug van vakantie en terug van een blessure, tenminste daar lijkt het op. Mijn vorige bericht is al enkele weken oud. Ik was op vakantie in Oostenrijk en heb daar wel een paar mooie wandelingen gemaakt, maar niet gerend. Vlak voor mijn vakantie gingen mijn knieklachten maar niet over. Maar de oorzaak konden we niet vinden. Ik heb voor mijn vakantie nog een keer meegtrained met de groep. Het programma wel wat aangepast, want ik trainde ondertussen 2 maanden op een veel lager niveau. Het werd 10 x 200 meter met een steigerung. Of het de warmte of het gebrek aan vorm was, ik vond het zwaar zat. Maar bij mijn bezoek de volgende dag aan de fysio had ik geen reactie. De spierkracht waas in beide benen toegenomen, met nog steeds een verschil tussen links en rechts.

Een dag later was ik bij de manueel therapeut. Hij constateerde ook een instabiliteit met name in mijn rechterbeen. Mijn rug was wel in orde, die zat hoogstens een beetje vast. Omdat hij ook atletiektrainer is, bood hij aan om na mijn vakantie een keer op de atletiekbaan naar mijn looptechniek te kijken. Wie weet kon dat nog aanknopingspunten leveren. De laatste dagen voor vertrek naar Oostenrijk voelde ik bij het trap-op lopen nog steeds af en toe mijn knie. Maar in Oostenrijk had ik nergens last van bij het wandelen en slechts een paar keer in de eerste week een klein beetje op de trap in onze vakantiewoning.

Deze week was ik maandag weer bij de fysio en gingen we verder met onze oefeningen, met de nadruk op stabiliteit. Ik had wel speirpijn van de squads met een stan g met gewichten op mijn rug en op dinsdag voelde ik af en toe toch weer iets in mijn knie. Dinsdagavond trainde ik met de groep mee op de baan: 6 x 150 meter gevolgd door 3 x 1000 meter. Dat ging best lekker. De 1000-tjes gingen vrij makkelijk net onder 4 minuten. Het leverde wel spierpijn op op woensdafg en donderdag.

Op donderdag had ik de afspraak met de fysio op de atletiekbaan. We liepen een paar rondjes waarbij hij op mijn techniek lette. De conclusie was dat er geen grote afwijkingen zijn, maar een paar kleine dingetjes. Ik loop goed rechtop, maar ik zou mijn knieën meer moeten heffen, daardoor schop ikmijn voeten wellicht ook wat meer vooruit en krijg ik meer strek-fase in mijn loopbeweging. Dat mijn pas daardoor wat langer wordt is niet erg. Mogelijk loop ik iets te veel met gebogen benen doordat ik dit seizoen heb geprobeerd mijn paslengte te verkorten. Verder deden we nog wat techniekoefeningen. Vooral bij de loopsprongen kon hij goed zien dat ik vooral mijn rechterknie naar binnen laat zakken als ik daarop land of als ik daarmee afzet. Daar moet ik gericht aan oefenen.

Net voordat een enorme bui losbarstte waren we klaar. Ik bleef bij het clubhuis en sloot om 7 uur aan bij de groep voor een training in het bos. 2 x 3000 meter op 85-90%. Het tempo waarmee ik het eerste rondje begon lag te hoog, mijn hartfrequentie schoot naar boven 95%. Ik wist het nog redelijk uit te lopen, maar nam me voor de tweede rustiger te doen. We begonnen inderdaad rustiger, maar halverwege zat ik toch weer op 95% en besloot ik het nog iets rustiger te gaan doen. Het viel niet mee, maar dat is ook logisch als je drie maanden rustig aan doet. Ik zal mijn tempo's in traingen voorlopig nog wat lager moeten houden. Maar ik lijk op de weg terug, want ook vandaag heb ik nog geen klachten aan mijn knie.

Ups and downs

2011-07-04T08:39:00.002+02:00

In de afgelopen week begon mijn knie toch weer zeer te doen bij trap op- en trap aflopen. Dat was een flinke tegenvaller. Woensdag heb ik dat met fysio Sandra besproken. Ze heeft was ook verbaasd. De gedachte is toch nog steeds dat het niet aan het hardlopen ligt. Ik gebruik tegenwoordig ook niet meer mijn oude te kleine stationsfiets maar mijn normale fiets. Sandra nam mijn knie nog eens onder handen om te voele of er iets mis was. Ze kon niets vinden en verlgde de aandacht naar mijn rug. Daar heb ik al eens eerder klachten gehad en het is niet mijn sterkste punt. Mogelijk zit daar de oorzaak. Dus heb ik deze week een afspraak met een manueel therapeut. Ondertussen mocht ik wel doorgaan met trainen. Ook het plan om dinsdag met de groep mee te trainen blijft overeind.

Na de woensdagsessie voelde mijn knie een stuk beter, geen klachten meer bij het traplopen. Donderdagavond liep ik een rondje van 11 kilometer in net iets minder dan een uur. Daarna begon ik toch wel te voelen dat ik al een tijd wat minder train. Vrijdag mocht ik weer naar de fysio. Tijdens het omkleden zakte ik wat door mijn knieën en dat deed ineens weer zeer. Maar bij de oefeningen had ik er geen last meer van. Vrijdagavond was het traplopen wel weer pijnlijk, maar in de afgelopen dagen was het weer een stuk beter en soms voelde ik zelfs helemaal niets. Ik snap er niks meer van.

Morgen ga ik dus toch mee trainen op de baan, maar wel rustig aan. Woensdag bekijken we bij de fysio de reactie en donderdag naar de manueel therapeut.

Ik heb nog nooit zoveel gesport.

2011-06-20T08:56:00.004+02:00

Inderdaad. Ik ben dagelijks aan het sporten: 2 keer per week naar de fysiotherapeut voor kracht en stabiliteitsoefeningen, minimaal 3 keer per week thuis grondoefeningen en 2 keer per week een duurloopje. In overleg met de fysiotherapeut mag ik daarvan de omvang langzaam opbouwen van ruim 30 minuten naar 60 minuten.

Maar zoals je al zult begrijpen, ben ik nog niet weer aangesloten bij de groep en loop ik nog geen wedstrijden. Van de directe aanleiding (de knie) heb ik de meeste tijd geen last, maar af en toe blijft het gevoelig bij het traplopen. De duurloopjes gaan prima en de meeste oefeningen ook. Maar vooral bij de stabiliteitsoefeningen (voor de spiegel) zie ik hoe vooral mijn rechterbeen wiebelt op zoek naar evenwicht. Daar lijkt me veel winst te behalen.

Het plan is om nog minimaal twee weken onder begeleiding te blijven oefenen en daarna aan terugkeer naar de groep te gaan denken. Het beste is natuurlijk om ook daarna nog flink aan de kracht in mijn benen, buik en billen te blijven werken.

Fysio

2011-06-08T09:46:00.003+02:00

Vorige week heb ik dan toch maar de fysiotherapeut bezocht. Mijn acute knieklachten waren ondertussen nagenoeg verdwenen. Maar nadat ik mijn verhaal had gedaan, waarin ik ook de kleine ongemakken van eerder dit seizoen had vermeld, mocht ik een paar kleine testjes doen. Op één been staan, op één been landen na een klein sprongetje, .... De fysiotherapeute vond mijn stabiliteit maar matig en vermoedde wat te weinig spierkracht in buik, billen en bovenbenen, waardoor andere delen te veel belast worden. Even een paar weken minden intensief trainen (en dus geen zomeravondcup vanavond), maar in plaats daarvan thuis oefeningen doen en 2 keer per week naar de oefenzaal.

Dus lig ik nu 3 keer per week thuis op de grond en vanavond ga ik voor het eerst oefenen bij de fysiotherapeut. Het is een beetje een domper, want ik liep zo lekker. Maar ik hoop hierna toch af te zijn van de reeks van kleine blessures en grote blessures te voorkomen. Ondertussen voel ik mijn knie nu nog alleen een beetje bij trap op lopen en nog minder bij trap af. Mijn rustige duurloopjes die ik wel mag doen hebben geen negatief effect.

Vorige week dinsdag maakte ik me nuttig door te helpen met de tijdwaarneming bij een 5 kilometer testwedstrijd. Dat had ik al eens eerder gedaan. Meelopen is leuker, maar als dat niet kan, is het ook leuk om je clubgenoten aan te moedigen en om te zien hoe de één worstelt en de ander een mooie tijd neerzet.

Een beetje vooruitgang

2011-05-30T12:05:00.002+02:00

Vorige week woensdag zat er nog geen verbetering is. Donderdag was het onverwacht een stuk beter. Trap af lopen ging een stuk beter en ik had het idee dat ook in het overige situaties minder gevoelig was. Desondanks besloot ik toch een afspraak met de fysiotherapeut te maken, die kan helaas pas woensdag as.plaats vinden. Het herstel lijkt zich voorzichtig voort te zetten. Daarom durfde ik het aan om zaterdagochtend rustig op vlak terrein een rondje (6 kilometer) te lopen. Het voelde wat onwennig,af en toe een beetje gevoelig of het idee dat ik een beetje door mijn knie zakte, maar dat werd steeds minder. Ook na die tijd had ik geen negatieve reactie. Mogelijk loop ik vandaag of morgen nog een keer een stukje. en dan horen ik woensdag wat de fysio er van vindt.

Een week verder, maar geen steek verder.

2011-05-25T09:10:00.003+02:00

Vorige week kreeg ik ineens een pijntje in mijn knie. Het lijkt sterk op het Patello Femoraal Pijn Syndroom: vooral trap af lopen is pijnlijk. Ik hoopte dat het met een weekje niet lopen wat beter zou worden. Afgelopen weekend sprak ik kort een bevriende fysiotherapeute, die zei dat ik niet per sé alles moest stoppen. Complete rust zou het niet beter maken. Rustig hardlopen op een vlakke ondergrond zou bijvoorbeeld wel mogen. Heuvels en mul zand moest ik vermijden.

Ondertussen ben ik een week verder, ik heb de training van gister toch maar even overgeslagen in plaats daarvan een stukje gewandeld. Maar ik ben niet optimistisch. Trap af lopen is niet beter geworden, soms voel ik het ook trap op en in het algemeen als ik langzaam door mijn rechterbeen zak.

Vanavond loop ik dus niet mee met de zomeravondcup. Maar het meest frustrerende is dat ik nog geen verbetering voel.

even geen wedstrijd

2011-05-18T20:54:00.003+02:00

vanavond had ik willen mee doen met de Soester Kampioenschappen Blauwe Paaltjes. Maar toen ik vanmorgen bij het station van mijn fiets afstapte voelde ik uit het niets een pijntje in mijn rechterknie. Gister had ik nog lekker getraind: 15 x 200 meter in estafette samen met Titus en Adrie vormden we het snelste trio en ik liep alle 200 meters in rond 36 seconden. In de loop van de dag werd het niet beter. Vooral trap af was heel vervelend. Ik hoop dat het niet al te ernstig is, van zoeken op Internet wordt je niet vrolijk.

Navigeren moet je leren

2011-05-16T21:32:00.005+02:00

Net als veel andere Nederlanderrs heb ik ook familie in Canada. Overigens ook in Australië, maar nu gaat het over de familie uit Canada. In 2007 brachten we daar een vakantie door en gingen uiteraard op bezoek. Tijdens de familie barbecue bleek dat een neef een gezin met getalenteerde hardlopende dochters had en dat hij en zijn vrouw ook liepen. Dit jaar is zijn vrouw met oudste dochter in Nederland. De toernee langs diverse familieleden bracht ze dit weekend in Hilversum en ik had afgesproken dat we ze daar zouden ontmoeten en als ze zin hadden wilde ik wel een stukje met ze lopen.

Zo gezegd zo gedaan, maar hoewel Hilversum in de buurt ligt, had ik geen kant-en-klare route. Lopen door de natuur is het leukst en de Westerheide lag min of meer om de hoek, dus dat leek me een goede plak. Thuis bedacht ik met behuld van afstandmeten.nl een paar alternatieve rondjes tussen 5 en 10 kilometer. het complete rondje zie je hieronder.
Op mijn Garmin programmeerde ik een aantal waypoints met de coördinaten die ik op de site van afstandmeten vond en afhankelijk van de omvang kon ik onderweg besluiten een aantal over te slaan. ten minste dat was het plan.

Want het ging hopeloos mis. Al op weg naar het eerste waypoint stuurde de GFR310 ons volkomen de verkeerde kant uit. Toen we na 2 kilometer bij de A1 stonden :-( was me duidelijk dat het niet goed gegaan was. Ik liet me niet uit het veld slaan en besloot dan maar een ander waypoint te selecteren, want mogelijk had ik een tikfout gemaakt. Dit leek beter te gaan. Toen we voor mijn gevoel in de buurt van dit punt moesten zijn, besloot ik een volgend waypoint te volgen zodat er toch nog een soort rondje zou ontstaan.

Tot mijn verbazing eindigden we bij de bebouwde kom van Bussum zonder dat we een weg die ik had verwacht hadden gekruist. Ondertussen hadden we ruim 5 kilometer er op zitten en het werd tijd voor de terugreis. Garmin vertrouwde ik niet meer, dus op mijn richting gevoel, de zendmast van Hilversum en de kerk van Laren als baken en wat ik me nog van de kaart herinnerde liepen we terug. Toen we een lang recht pad vonden dacht ik de Doodweg gevonden te hebben. Die zou ons mooi recht naar de parkeerplaats terug leiden. Helaas, dit "pad" was dus de weg die ik had verwacht en nu liepen recht op Hilversum af, bij de auto vandaan.

Gelukkig is de Westerheide uiteindelijk ook weer niet zo groot dat we niet meer thuis zouden komen. Vanaf Hilversum vonden we de weg terug, maar het plaatje van onze route lijkt in de verste verte niet op de route die ik gedachten had.

(De staart aan de route komt om dat ik vergat op "stop" te drukken). Totaal 12 kilometer gelopen, wel een mooie omgeving overigens. Binnenkort ga ik op bekend terrein maar eens uitzoeken hoe dat navigeren met die GFR nu eigenlijk werkt.

Maar eerst woensdag de 2e aflevering van de Open Soester kampioenschappen Blauwe Paaltjes!

Waar is het eind?

2011-05-10T21:37:00.005+02:00

Nog geen drie uur geleden was de start van alweer de tweede zomeravondcup. Vandaag zou collega Leon ook deelnemen en er was een grote delegatie van AV Pijnenburg aanwezig (Jos, Bart, Dick, Gerrie, Martin, Stef, Adrie, Berend, Erik, Jefta, Harrie en Edgar die helaas na het inlopen afhaakte). Verder kwam ik bij het inlopen Snelle Rijk tegen en ontwaarde ik ook Hardlopert weer.

Hoewel iets minder, maar toch nog steeds vrij warm, merkte ik bij het inlopen, maar ik wilde toch weer een poging doen om onder de 42 minuten te komen. Leon zou proberen tussen 47 en 50 uit te komen door nu iets minder behoudend te starten. Voor mij gold zoals altijd, vooral niet te snel starten. Adrie dacht rond 42 uit te komen met mogelijk een snelle start en daarna wat verval. Ik overwoog even om met hem mee te gaan, maar normaliter is hij te snel voor me, dus dat leek mee geen goed plan. Het werd wel weer een snelle start, maar al in de eerste kilometer ging ik op zoek naar een lekker tempo en liet diverse groepjes langs komen. Adrie liep iets voor me en langzaam iets weg. In de tweede kilometer kwam Theo ook voorbij en die liet ik ook rustig verder lopen. Het ging hard genoeg, want net als de vorige keer waren deze twee kilometers net onder de 4 minuten en de derde net daarboven.

Tussen 3 en 4 kwam Stef voorbij en nu vond ik het tijd om daarbij aan te haken. Dat ging prima, want waar ik de vorige keer wat verval had, gingen kilometer 4 en 5 nu rond 4.05. Ik bouwde wat buffer op ten opzichte van de vorige keer. Bij de drankpost raakte ik Stef kwijt, hij moest weer bij me lossen en ik liep naar iemand toe die leek op Erik, maar hij was het niet. Bij het 5 kilometerpunt vroeg hij naar de tussentijd, dat was ongeveer 20.15. Met deze loper liep ik weer ruim een kilometer kop-over-kop.

Edgar reikte me nog een bidon aan en even verderop stond Runningcobbler foto's te maken met zijn telefoontoestel. Terwijl ik probeer zo fris mogelijk te poseren, passeerde er precies op het verkeerde moment een fietser - foto mislukt. Nu liep het tempo wel wat terug: tussen 4.10 en 4.15 en de moeilijke kilometer tussen 7 en 8 met tegenwind ging in 4.23. Echt instorten kon ik nu niet gebruiken. Ik lag op koers voor een goede tijd en die wilde ik lopen. De laatste twee kilometers gingen weer onder de 4.10 en daar werd ik blij van. Dat werd vastgelegd door RunningCobbler.

In de sprint versloeg ik de Erik look-a-like en ik drukte af op 41.32. Een minuut verschil tussen de eerste en de tweede helft is voor mijn doen goed en het is een ruime verbetering van mijn PR.

Na de sanitaire stop na de finish dacht ik op Leon te wachten, maar tot mijn verrassing was hij al binnen in een tijd rond de 46 minuten, voorwaar een prima prestaties.

Update: officiële uitslag 41:33 en 47:27 voor Leon.

Een beetje (ver)dwalen door de bossen

2011-05-02T15:46:00.002+02:00

Het is op dit moment prachtig in de bossen rond Soest. En als je niet op het midden van de dag gaat ook heerlijk loopweer. Het is dus geen straf als je rondje wat langer is dan geplanned. Afgelopen donderdag wilde ik het na de wedstrijd van dinsdag eigenlijk iets rustiger aandoen, maar we waren maar met z'n zessen en niet de langzaamste lopers van de groep. Gerrit had een mooie route in z'n hoofd voor de fartlek door het bos, waarbij we uiteindelijk ook het Pluismeer zouden aandoen:

Via allerlei kleine paadjes over hellinkjes kwamen we daar uiteindelijk na ruim 12 kilometer. Uiteindelijk stond er 17,5 kilometer op de teller toen we terug waren. Inclusief plaspauze en een paar keer oponthoud waren we na 1 uur 41 minuten weer terug. Pittig dus.

Zondag deed ik het rustigeraan. Mijn hartslag bleef rond 130 en ik had een par flesjes water mee. Ik wilde wel wat langer dan normaal, dwz meer dan 15 kilometer. Eerst maar eens richting de Zwarte weg, dan kon ik daarna wel zien wat ik daar achteraan zou plakken. Onderweg zag ik weer wat grafheuvels bij Lage Vuursche. Weer terug bij Lage Vuursche bedacht ik dat ik een deel van de route van donderdag wilde volgen, langs Venwoude naar de Vuurschesteeg en dan de Biltseweg over naar de golfbaan. Maar ergens bij Venwoude pakte ik een verkeerd bospad en even later stond ik voor een (drooggevallen) sloot, met een weg aan de andere kant. Ik volgde de sloot een tijd via een smal paadje (?) tot dat niet verder kon. Dus stak ik het slootje over. De weg had ik ondertussen herkend als de Embrachementsweg. Niet helemaal de weg die ik bedoelde, maar ik had geen zin in terug gaan. Het werd dus een iets andere route, maar toch bijna 16 kilometer.

Net genoeg over

2011-04-27T08:24:00.006+02:00

De wedstrijden volgen snel op elkaar. Vorige week nog de eerste zomeravondcup en nu alweer de derde wedstrijd uit de Amersfoortse Baancompetitie, weer een 5000. Een dag daarvoor (op tweede Paasdag) was ik nog flink in de tuin aan het werk geweest en dat leverde spierpijn in mijn beide hamstrings op. Ik had er dus niet zoveel vertrouwen in een goede afloop. Omdat ik ruim op tijd was besloot ik maar om eerst maar eens rustig een flink eind in te lopen. Het begin viel niet mee, maar na ruim 4 kilometer was de meeste stijfheid wel verdwenen. Op de baan kwam ik de vaste deelnemers weer tegen, Jos, Bart, Erik, Jefta en Harry van AV Pijnenburg, ex-collega Rubert van Altis en natuurlijk Hardloper.

Ik koos weer de startplek helemaal aan de binnenkant en kwam als vijfde door na 200 meter. Die eerste 200 ging niet heel hard, maar bij het uitgaan van de de tweede bocht zag ik dat nummer 4 een gaatje liet vallen. Ik bedacht me geen moment, maar sprong er overheen en sloot aan bij de voorsten. Nummer één liep langzaamweg en ik zat in het groepje van drie daarachter. Het tempo was hoog, onder 1:30 per rondje en ik voelde ook direct het effect van de versnelling die ik had gedaan. Het was een kwestie van concentreren en ontspannen en vooral aanhaken bij Henk. Ik telde de rondjes af. De eerste twee kilometers gingen in 3:40 en 3:44 (volgens Garmin, maar er was weer dezelfde afwijking van ca 30 meter per kilometer). Daarna moest ik het duo laten gaan. Maar even later zagt ik dat Henk ook nummer 2 had laten gaan en ik liep weer wat in. Een half rondje later zat ik er weer henk en weer iets verder liet hij me voorgaan.

Nu liep ik derde en ik zag de afstand met nummer twee zelfs weer kleiner worden. Helaas ging daarna mij kaarsje ook uit. Ik kon in de laatste kilometer niet meer aanhaken toen Henk weer langs kwam en ook een andere loper van AV Triathlon ging te hard. Op pure wilskracht gooide ik er nog een eindsprint uit om niet nog een keer ingehaald te worden en om toch onder mijn PR te duiken. Dat lukte net: 19:31. Halverwege dacht ik dat 19:15 mogelijk was, maar de snelle start (en de stijve benen) zorgden voor een te groot verval in het tweede deel.

In de derde serie liep Jefta een geweldige inhaalrace. Hardloper wist hem maar net voor te blijven. Rubert eindigde ook nog onder de 18 minuten. Jos had z'n dag niet en kwam zelfs boven de 19 minuten uit. Bart mocht deze keer in de snelste serie starten en handhaafde zich keurig midden in het veld. Hij trok zelfs het tempo van de groep weer op toen dat begin in te zakken. Het resultaat was een hele mooie 17:13.

Warme eerste zomeravondcup van 2011

2011-04-19T21:36:00.005+02:00

Vanavond begon de Zomeravondcup in Utrecht van 2011. In de afgelopen jaren waren de eerste wedstrijden bij Maarschalkerweerd over het algemeen aan de koele kant en daardoor erg geschikt voor een snelle tijd, maar vanavond was het warm. De thermometer in de auto gaf ruim boven de 25 graden aan. Die is wellicht niet betrouwbaar, maar warm is het wel.

Door mijn tijden op de 3 en 5 kilometer van de vorige maand hoopte ik nu een PR te kunnen lopen en ik wilde weggaan op 4:10 per kilometer. Ik hoopte dat ik dan in het tweede deel misschien nog wat over had voor een versnelling. Maar eenmaal op de baan besloot ik met minder hoge verwachtingen te vertrekken. Ik was ruim op tijd en langzamerhand druppelden andere Pijneburgers binnen: Edgar en Jefta waren er al, Berend, Aaldrik, Bart, Harry, Martin, Jos, Arno en toeschouwers Theo, Wim, Stef en later ook Kees langs de kant. Tijd genoeg om nog wat te drinken en warm te lopen. Ik kwam ook Runningcobbler en Hardlopert tegen. John hoopte onder de 45 te komen en Kees ging voor onder 42. Maar ja, die warmte ...

Al vrij snel na de start haakte ik aan bij Aaldrik. Ik liep ontspannen en had niet de indruk dat het veel moeite kostte. De eerste kilometer ging net onder 4:00. Eigenlijk iets te hard, maar het voelde ontspannen. In de loop van de tweede kilometer liep ik met twee andere lopers bij Aaldrik weg, nog steeds net onder 4:00. In de derde kilometer sloten we aan bij een grote groep, die daarna uit elkaar viel, die ging in 4:04.

Ondertussen sloeg de warmte toe. Mijn neus zat wat verstopt en ik was genoodzaakt om veel door mijn mond te ademen, daardoor kreeg ik een hele droge mond. Het begon een beetje werken te worden en de tijden liepen wat op: 4:10, 4:15 en 4:20. Gelukkig stond Kees tussen 4 en 5 en hij rijkte een bidon aan. Lekker een slok om mijn mond te spoelen. In tegenstelling tot vorig jaar wist het verval te stabiliseren. De overige kilometers gingen tussen 4:15 en 4:20. Tussen 5 en 6 kwam Aaldrik weer langs, maar hij ging te hard om aan te pikken. Wel haalde ik nog een paar anderen langzaam in. Dat motiveerde ook om het tempo strak te houden. In de laatste kilometer volgde nog een eindsprint. Volgens Garmin haalde ik nog een tempo van 3:14!

Dat sprintje was met het snot voor mijn ogen. Ik had geen idee van mijn tijd, maar dacht dat het 42 hoog geworden was, maar toen ik net over de finish was hoorde ik de speaker iets zeggen over 42 minuten. Zou ik dan 41 hoog gelopen hebben? Dat zou een mooie verbetering van mijn PR zijn. Gezien de omstandigheden een superprestatie, want de overige Pijnenburgers hadden allemaal vooral last gehad van de warmte.

De officiële uitslag is er nu wel: 42:06, iets langzamer dan ik gister had gehoopt (nog net niet onder de 42), maar wel een PR.

Marathon Rotterdam 2011 als supporter

2011-04-13T10:44:00.003+02:00

Afgelopen zondag was ik ook in Rotterdam. Deze keer niet om zelf te lopen, want een marathon vind ik toch echt een beetje te ver. Ik was er als supporter en fotograaf omdat er drie leden van de wedstrijdgroep zouden meedoen (Theo, Titus en Stef), twee RABO-collegae (Henk en Elebert) en twee ex-collegae, die onderling zouden strijden (Peter en Paul). Het leek me leuk om dit eens van dichtbij te bekijken en het beloofde ook nog prachtig weer te worden.

Vooraf had ik voor mezelf een route bedacht zodat ik de lopers een aantal keer zou zien. Het hielp dat ik wist dat de verwachte eindtijd van deze 7 zou liggen tussen 2:45 en iets boven de 3:30. Mijn eerste stop was bij station Lombardijen. Daarna terug (met de trein) naar Blaak en dan te voet richting Kralingse Bos naar een plek waar ik in de middenberm de lopers heen en terug zou kunnen zien lopen.

Bij Lombardijen was Elebert goed te ontdekken en Peter ook. Daarna was het één grote massa en had ik het geluk dat Henk mij zag. Van Stef dacht ik nog een glimp op te vangen en de rest heb ik niet gezien.

Mijn tweede punt was rond 29,5 kilometer. Uiteraard kwam Elebert weer als eerst voorbij. Daarna een groepje met Peter en Paul, waarbij ik Paul niet goed voor de lens kreeg. Ik had de indruk dat Paul het moeilijk had en dat bleek ook, want hij stapte later uit.

Toen ik even later Henk fotografeerde bleek Titus exact naast hem te lopen. Ondestaande foto is dus een toevalstreffer.

Zij liepen keurig in het kielzog van de pacer van 3:30 en het zag er goed uit. Voor Theo lag dat anders. Want hij had het zwaar en moest even wandelen. Omdat er nog ruim 12 kilometer moesten volgen vreesde ik dat hij zou uitstappen. Stef moet ergens tussen de groep met Peter en de groep met Henk gelopen hebben.

Ondertussen waren de toppers me alweer gepasseerd en nu volgden Elebert, Peter, Henk en Titus in dezelfde volgorde. Stef heb ik weer gemist, Paul was uitgestapt en van Theo had ik dat verwacht, maar op karakter heeft hij de finish toch gehaald en binnen 4 uur. Verrassend was het dat ik ook Rob uit de recreanten-D voorbij zag komen, nog voor de pacer van 3:45. En terwijl ik met mijn camera in de aanslag die meute lopers voorbij zag komen dook er in eens een bekend gezicht op die mij ook herkende, maar ik had de naam niet zosnel paraat, volgens mij was het Hero, maar reageerde ik te laat om hem op de foto vast te leggen.

Ik heb nog even gewacht tot ook de pacer van 3:45 voorbij kwam en besloot toen maar naar huis te gaan. De lopers die nu voorbij kwamen liepen over het algemeen nog goed, hoewel de vermoeidheid natuurlijk zichtbaar was. Maar er waren nog steeds lopers op weg naar het Bos, die moesten dus nog meer dan 12 kilometer.

De volledige verzameling foto's kun je hier vinden.

Spierpijn

2011-04-04T21:52:00.002+02:00

Maar niet van het lopen.

In verband met de verjaardag van mijn oudste zoon heb ik vorige week weer niet met de groep getraind en dinsdag zijn er tien-minutengesprekken op school. Dan lukt het weer niet. Donderdag liep ik in mijn eentje door het bos: 2, 4, 6, 8, 6, 4, en 2 minuten. Mooi rondje overigens. Zaterdag stond ik de hele dag te wieden, verticuteren, harken enzovoort en zondag en vandaag was ik daarvan zo stijf als een plank. Hopelijk gaat het morgen weer wat beter, want dan wil ik nog wel een stukje hardlopen.

Ondertussen heb ik me ingeschreven voor de zomeravondcup. De eerste wedstrijd is al weer op 19 april. Ik ben erg benieuwd hoe 10 kilometer op de straat me nu afgaat.

Baancompetitie 3000 meter: de cijfers

2011-03-31T14:25:00.003+02:00

Bij de 3 kilometer wedstrijd op 29 maart had ik mijn Garmin ingesteld op auto laps van 1 kilometer. In de track zit ook het inlopen en omdat ik vergat op stop te drukken zelfs nog een stukje van de autorit terug naar huis. Dat ging lekker hard:

Net als de vorige keer was Garmin het niet eens met de afstand. Deze keer was het 70 meter meer. De Garmin kilometers liep ik in 3:34, 3:36 en 3:34 en dan nog een toetje van 70 meter in 13 seconden (3:00 per kilometer). Volgens de officiële uitslag was het 10:59, dus onder de 11:00.

Weer een PR, met dank aan Derk.

2011-03-29T22:10:00.003+02:00

Ik zit met een heerlijk gevoel op de bank, want ik ben net terug na weer een succesvolle wedstrijd bij de Amersfoortse Baancompetite. Vanavond stond de 3000 meter op het programma en ik had als verwachte eindtijd van 11:30 opgegeven. Dat was mijn PR van begin oktober. Misschien kon er een beetje af, maar vast niet zoveel als twee weken geleden.

In de afgelopen twee weken was ik door afspraken van mijn werk genoodzaakt veel voor mezelf te trainen. Maar sinds een week loop ik af en toe een stukje met mijn oudste zoon die ook wat aan zijn conditie wil werken. Afgelopen woensdag liep ik 2 x 1200, 2 x 1000, 2 x 800 en 1 x 400. Het was de bedoeling ze op een stevig tempo te lopen (5, 4, 3 en 1,5 minuten). Om de een of andere reden ging dat prima behalve met die 800.

Voor vanavond wilde ik weggaan op 1:32 per rondje of misschien iets sneller. Ik startte in de derde serie en weer precies aan de binnenkant. Net als 2 weken geleden kwamen er al snel een paar lopers voorbij, maar bij de vierde haakte ik aan. Ik nam het risico dat het iets te snel zou gaan, maar het voelde prima. Het eerste rondje ging in ca 1:24 en daarna werd het ca 1:28. Ik had het idee dat ik misschien nog wel iets harder zou kunnen, maar durfde er niet voorbij te gaan. Maar toen na 4 rondjes Arend weer voorbij kwam sloot ik daar direct achteraan. Nog weer twee rondjes later viel hij volgens mij een beetje stil en besloot ik er voorbij te gaan. Volgens Kees langs de kant zat een tijd van 11:00 er nog in. Op zo'n 300 meter kwamen er toch nog 3 snelle jongens langs. Aansluiten zat er niet meer in, maar in de eindsprint zag ik dat net onder de 11:00 uit kwam. De officiële uitslag volgt nog, maar volgens mij was het 10:58.

5000 meter: de cijfertjes

2011-03-18T21:44:00.004+01:00

Bij de 5000 meter wedstrijd droeg ik geen hartslagsensor, maar uiteraard wel mijn Garmin.
Zoals ik al schreef, week de gps meeting af van de lengte van de baan. Uiteindelijk kwam ik uit op 5130 meter en dan had ik maximaal een bocht niet strak langs de binnenkant gelopen (heel zuinig dus). Dat betekent dat ik dus 25 hele splits van 200 meter heb een split van 130. Ik was wel nieuwsgierig naar het verloop van mijn snelheid, dus hier een grafiekje van de gemiddelde snelheid per split.
Ik begon hard, hield even in en liep daarna redelijk vlak tot een eindsprintje. De poging om aan te haken bij de versnellign op 800 meter is ook mooi te zien. Als ik de laatste 130 meter niet meetel dan gingen de kilometers in 3:44, 3:49, 3:50, 3:49 en 3:46. Mooi vlak.

Amersfoortse baancompetitie

2011-03-16T08:16:00.004+01:00

Gister was de eerste wedstrijd (5000 meter) van de Amersfoortse baancompetitie. De verwachtingen bij met name de medelopers waren vooraf hooggespannen. Ik zou toch minstens onder de 20 minuten moeten kunnen lopen, dus de vooraf op gegeven eindtijd van 20.00 was wel heel bescheiden vonden ze. Maar ja, ik had al lang geen officiële 5000 gelopen. Op een officieuze was ik tot 20.00 gekomen. Dus stond ik in de tweede serie aan de start die wegens afzegging van een aantal lopers bestond uit lopers met een verwachte eindtijd van tussen 21:30 en 19:30. Ik had mijn Garmin ingesteld op autolap van 200 meter zodat ik een goed beeld zou krijgen van mijn snelheid. Als ik rondjes van 1:35 zou lopen zou ik erg tevreden zijn.

Ik vond een perfecte startplek precies aan de binnenkant van de baan en ik nam me voor die binnenkant niet meer uit het oog te verliezen. Zoals altijd gingen we hard van start, ik zag de klok bij de finish naderen ruim onder de 40 seconden. Even voor de finishstreep gaf mijn Garmin al een 200 meter signaal. Dat was vreemd want dan was de baan te lang of de Garmin te onnauwkeurig. Volgens mijn Garmin liep ik onder 3:30 per kilometer, dus ik besloot het tempo een beetje te laten zakken, want dit ging ik niet vol houden. Er kwamen een paar lopers voorbij en Martin liep schuin achter me. Hij vond het ook te hard gaan dus we zochten nog even naar het goede tempo. Zo liep ik ruim een rondje op kop van een groepje terwijl de Garmin steeds verder afweek (helaas).

Na bijna twee rondjes kwam er iemand voorbij en ik besloot dat dat een mooi tempo was om aan te haken. Ik hoorde het groepje achter me kraken. Langzaam liepen we wer in op lopers die me eerder hadden ingehaald en er ontstond een treintje, met precies het goede tempo. Het was alleen zaak geconcentreerd te blijven bij inhaalmanouvres om niet het contact te verliezen. Dat ging allemaal heel goed. Pas twee ronden voor het einde gooide één van de vier er een versnelling tegenaan. Ik probeerde nog aan te haken, maar moest na 150 meter passen. Er volgden nog 600 zware meters. Maar bij het ingaan van de laatste ronde zag ik dat ik ruim onder de 20 minuten uiging komen. Ik wist dat Koen van de baanatleten vlak achter me moest lopen en hield rekening met een eindsprint. Dus gooide ik op 100 meter nog eens alles uit de kast. Uit mijn ooghoek zag ik de klok net boven 19:30 staan toen ik over de finish kwam, bijna 30 seconden onder mijn PR. Overall was ik 41e in een tijd van 19:34.

Al vrij snel voelde ik me weer hersteld, onder het uitlopen (niet al te veel) zag ik nog een mooie race in de 3e serie. Bart liep in zijn eentje van kop af naar een PR van 17:29. Roberto deed halverwege een mooie inhaalrace en vocht daarna een duel met Erik uit en Jos liep (iets te veel) op reserve om met een enorme eindsprint ook 10 seconden van zijn PR af te halen.

Figuren rennen.

2011-03-13T21:22:00.004+01:00

Sinds een maand heb ik een zo'n mooie Garmin om mijn pols en houd ik al mijn loopbewegingen bij. Ik heb nog niet alles ontdekt, maar dit had ik zeker niet zelf kunnen verzinnen. Het is briljant en hilarisch.

Foto clubkampioenschap cross

2011-03-07T19:24:00.003+01:00

Hierbij nog het bewijs dat ik het podium gehaald heb :-) Volgens mijn meting was het parcours een paar honderd meter langer dan 10 kilometer, dus de tijd van 44:18 is een prima resultaat.

In de afgelopen week heb ik maar liefst 4 keer gelopen. Dinsdag was het kort maar heftig op de baan. 10 x 150 en 5 x 300 meter liep ik met Jos en Jefta mee in 27 seconden en 55 seconden. Alleen de laatste 300 liet ik lopen omdat mijn linkerkuit even niet meewerkte. Met in- en uitlopen was het bijelkaar toch weer 14,5 kilometer. Donderdag deed ik het rustig aan met 9 keer heuvelop. Ik wilde niets forceren voor de cross van zaterdag.

Zondag had ik een logé: Peter, waar ik al eens mee liep in Zuidlaren. Hij is bezig met de voorbereiding voor Rotterdam en wil daar onder de 3 uur lopen. Ik had geen zin in een 30 kilometer duurloop maar zo'n 15 kilometer vond ik prima. Na een rondje over de Stulp stond er nog maar 11,8 op de teller, dus liepen we nog een stukje Soest in. Dat bracht het totaal voor deze week op 55,1 kilometer.

Clubkampioenschappen Cross 2011

2011-03-06T16:39:00.003+01:00

Na een periode met alleen maar trainingen komen er nu veel wedstrijden. Gister begon de serie met de clubkampioenschappen cross. Ik moest al vroeg op om te assisteren bij de tijdwaarneming. Om 8 uur begonnen we met de opbouw. Ondanks een probleem met één van de detetielussen konden we gelukkig de finish van de eerste categorieën goed waarnemen. Het was flink koud dus nam ik wel even de tijd om weer warm te worden en warm te lopen voor de start van mijn serie om 10 uur. Na het warmlopen besloot ik alleen een wedstrijd shirt te dragen. Dat leek me warm genoeg.

In de categorie waarin ik uitkom (mannen 45+) is er op papier te veel tegenstand om voor een medaille te kunnen gaan. Maar door wintersport en voorbereidingen voor marathons lieten veel snellere atleten de wedstrijd schieten. Bij het inlopen dook wel ineens Titus op zodat we met z'n vieren de prijzen moesten verdelen. Jos is normaal gesproken sneller. Berend, Titus en ik ontlopen elkaar niet veel. Veel zou afhangen van de vorm van de dag. Ik wist wel dat ik het tegen beide zou moeten afleggen als ze in de laatste ronde nog bij of voor me zouden lopen. Maar aan een snelle start kleven ook grote risico's. Ik ging dus wel snel, maar niet te van start. Zorgen dat ik in een goed ritme zou komen was de bedoeling. Dus liet ik de eerste drie met Jos gaan. Ik was wel direct los van de groep. Dat zou dus een eenzame race worden tenzij er nog mensen zouden aansluiten.

Na 500 meter ontdekte ik dat ik weer op het verkeerde knopje van mijn Garmin had gedrukt. De start ontbreekt dus op mijn overzicht. Ondertussen zag ik dat Martin op zo'n 40 meter van mij liep en de groep daarachter viel verder uit elkaar. De eerste kilometer ging in 4:12 en ik had mijn ritme gevonden. Het was weer een zwaar parcours. De ene helft was wel een stukje sneller dan de andere. De tweede kilometer was wat sneller met 4:07. Vooraf had ik gehoopt om tussen 4:15 en 4:20 te lopen. Dit ging dus iets sneller. Over mijn schouder zag ik nog steeds Martin, die niet dichterbij kwam, maar daarachter liep ook nog Titus. Ik hield er rekening mee dat Titus meer inhoud had door zijn marathon training. Daar kon ik het nog wel eens moeilijk mee krijgen.

Dat klopte want in de derde ronde werd Martin ingehaald door Titus die nu een stukje dichterbij was gekomen. Ik besloot dat ik het hem moeilijk zou maken. Ondanks dat ik moe begon te worden, lukte het voor mijn gevoel om nog een redelijk tempo te houden, maar het werd wel iets langzamer. Bij het ingaan van de laatste ronde was de voorsprong nog zo'n 40 meter. Met nog een kilometer had hij me nog niet ingehaald, dus het werd alles of niets. Volgens mijn Garmin liep ik de laatste 750 meter onder 4 min per kilometer en dat was genoeg om hem net voor te blijven, met 4 seconden verschil. Over de finish waren we beide blij met de bomen om even uit te hijgen. Het was een mooie race en een lekker gevoel dat ik en race met een hoog tempo met een acceptabel verval had kunnen uitlopen. En thuis kon ik trots een oorkonde voor de tweede plaats (vierde overall) tonen.

Gewoon lekker doorgaan.

2011-03-01T09:54:00.002+01:00

In de afgelopen week heb ik gewoon lekker getrained. Niet alleen zonder dat er weer kleine klachten ontstonden, maar ook nog eens makkelijk gelopen. Het begon al goed op dinsdag. Op het programma stond 4 x 5 x 200 met 200 pauze en een seriepauze van 400. De opdracht was om het vooral goed technisch te lopen, ergens op 85 - 90%. Vooraf had ik gezien dat ik dan net boven de 40 seconden zou moeten zitten. De eerste twee rondjes heb ik niet getimed, omdat ik per ongeluk weer op de start-knop drukt in plaats van de lap-knop. Daarna gingen ze van 43 geleidelijk naar 41 tot ik aansloot bij de koplopers en nog 4 x 39 en 1 x 35 liep.

Donderdag 3 x 3000 meter volgens de opdracht extensief, dwz ruim boven 10 kilometer tempo. Ik liep met Berend en Edgar mee en ondanks dat we zeiden dat we te hard gingen liepen we ieder rondje harden: 13:48, 13:32, 13:23.

Zaterdagmiddag tenslotte en rondje over de Zwarte Weg. Ik wilde ongeveer 15 kilometer lopen dus nam niet de kortste weg naar huis. Onderweg probeerde ik mijn hartslag tussen 130 en 135 te houden. Ik liep lekker ongeveer 5:10 per kilometer, Pas de laatste twee kilometer gooide ik het tempo wat omhoog.

Bij alle trainingen had ik het gevoel rustig nog een stukje door te kunnen lopen. Hopelijk heb ik de blessures nu achter me gelaten en kan ik zaterdag bij de clubkampioenschappen Cross een leuke tijd neer zetten.

Opruiming bij de sportwinkel

2011-02-20T21:46:00.003+01:00

Een van de sportwinkels in Soest gaat verhuizen en is daarom flink aan het opruimen. Een paar weken geleden haalde ik er al een singlet met korting. Dit weekend was ik er nog weer voor schoenen voor een zoon en nu nam ik voor een paar Mizuno Wave Fortis 3 mee met 40% korting.

Deze schoen is wat lichter dan de Asics Nimbus waar ik de laatste tijd op loop en ze hebben wat minder demping, maar ze zitten prima. Vandaag heb ik ze direct uitgeprobeerd bij een rondje over de Stulp. Dat rondje moest ik toch ook nog nameten met mijn Forerunner.

Het blijkt 11,2 kilometer. Dat was de derde training deze week. Dinsdag op de baan heb ik nog wat lopen stunten met de Forerunner. Ik drukte op "start" (dat werd dus "stop") in plaats van "lap" zodat ik een deel van mijn rondjes niet gelogged heb. Ik was trouwens ook al vergeten om het inlopen te loggen. Ach ja, het is even wennen.

Donderdag ging al een stuk beter. Mijn Forerunner was met autolaps enorm behulpbaar bij de 2 keer 4x1000 die op programma stond:

Het aantal kilometers deze week ligt daarmee op ruim 40. Een mooie week zonder klachten.

Mijn eerste rondje met Garmin.

2011-02-13T11:35:00.003+01:00

Op mijn verjaardag afgelopen vrijdag kreeg ik een Garmin Forerunner 310 XT HRM.
Tot nu toe had ik geen hartslagmeter. Ik loop alles "op gevoel". Maar bij de trainingen van de wedstrijdgroep is het toch wel heel handig. Als ik dan toch een harstlagmeter kreeg wilde ik er ook direct een GPS bij. Na een tijdje twijfelen koos ik voor dit model. De 405 ziet er mooier uit (compacter en rond), maar daarover hoorde ik wat minder goede ervaringen: niet waterdicht, onhandig gebruik van de ring in vochtige omstandigheden en een veel mindere batterij.

Gister heb ik wat zitten pielen om de basis functies van mijn Garmin te snappen. De installatie van de bijgeleverde ANT-stick voor dataoverdracht naar een pc wil nog niet lukken op de privé laptop, maar op mijn zakelijke laptopt doet-ie 't wel. Vandaag was het tijd voor het eerste rondje en zie hier het resultaat. De dip in de hartslag na net iets meer dan een kilometer komt doordat ik daar de veter van mijn linker schoen even beter aantrok en ik daarna een specht dichtbij hoorde.

Rondje stichting 13 februari 2011

Opvallend is dat mijn hartslag vooral aan het begin vrij hoog is rond 160, terwijl ik nog niet echt hard liep. Over dat verschijnsel heb ik anderen ook gehoord. Het schijnt met de hartslagsensor van Garmin te maken te hebben.

Ups and downs

2011-02-04T22:17:00.002+01:00

In de week voor de weblogloop had ik de donderdag training overgeslagen omdat ik me op dinsdag waarschijnlijk wat had geforceerd. Ik had flink spierpijn en voelde zelfs mijn hamstring een beetje. Maar na de weblogloop had ik nergens last van. Het tempo lag dan wel een stuk lager het was wel een grote afstand.

Dinsdag voor de training voelde ik me niet optimaal, alsof ik weer stevig verkouden zou worden. Op het laatste moment besloot ik wel te gaan trainen, maar om het schema maar gedeeltelijk mee te doen. In plaats van 3 x 5 x 400 meter liep ik er twee en ik liep ze wat rustiger (rond 1.36). Dat ging allemaal, maar niet heel makkelijk. Mijn benen deden zeer. Na afloop van de training was mijn rechterachillespees gevoelig. Thuis besloot ik deze direct te koelen. Op woensdag was het niet echt beter. Maar het begon me te dagen dat ik bij de weblogloop een keer flink met mijn rechterenkel gezwikt was over een bevroren hobbel. Er leek een lichte zwelling aan de buitenkant te zitten. Misschien was het toch niet mijn achillespees.

En inderdaad gister was het na nog een keer koelen en een nachtje slapen een stuk beter en zat de pijn echt aan de zijkant van mijn enkel. In verband met een cursus moest ik de training toch laten schieten, maar anders was ik ook niet gegaan. Dit weekend probeer ik weer een rustig duurloopje, maar het blijft een beetje kwakkelen.

Webloggersloop

2011-01-30T17:05:00.007+01:00

Vandaag heb ik kennis gemaakt met een heleboel hardlopende webloggers en twitteraars. Of zijn het nu bloggende en twitternde hardlopers? Hoe dan ook vandaag begon in Baarn de lustrum editie van de webloggersloop en omdat ik ook loop en blog en deze aflevering practisch in mijn achtertuin gehouden werd, had ik me ook als deelnemer aangemeld.

Even na 11 uur arriveerde ik bij Eethuys de Generaal in Baarn en al snel had ik de anderen gevonden. Na een rondje voorstellen ging ik zitten naast Hero. het onthouden van namen bij gezichten is niet mijn sterkste punt en bleek ik maar een paar namen onthouden te hebben. Maar grappig genoeg zag ik wel veel bekende gezichten van de diverse weblogs die ik in de afgelopen jaren al eens bezocht had.

De loop was georganiseerd door Gert en Marco en zou over ongeveer 24 kilometer via de natuurgebieden tussen Baarn, Soest, Lage Vuursche en Hollandsche Rading naar Hilversum gaan. Halverwege was er nog een instappunt voor lopers die de halve afstand wilden lopen. Gert en Marco hadden het netjes geregeld. Ze waren nog net niet zo ver gegaan dat ze het parcours geveegd hadden, maar er was gelegenheid tot douchen bij het eindpunt, het vervoer was geregeld en onderweg kregen we een bidon met sportdrank. Bovendien zorgde Curly voor Zeeuwse bolussen in ruil voor een donatie voor de Pink Power Pearls.

Vooraf was afgesproken dat het tempo 6 minuten per kilometer zou zijn. Waarschijnlijk lag het onderweg nog wat lager om de groep bij elkaar te houden. Ik vond het prima. Het was relaxed lopen en zo had ik nog tijd om onderweg te genieten van de mooie omgeving (Hoorneboegse heide!) en om gezellig te kletsen met Inge, Jim, Jan, John, Curly, Pim, Ronald en Bjorn en ik zal er nog wel wat vergeten waarvoor excuses.

Het was een mooie manier om een lange duurloop te doen en vooral erg gezellig en leuk om zo'n grote groep webloggers en twitteraars te ontmoeten. En natuurlijk verschijnen er nu nog veel meer verslagen:
- Bjorn (met route)
- John
- Fred (met foto's)
- Esther (met foto's)
- Pim (met raadsel :-) )
- Gert
- Curly (met uitslag van de collecte)
- Ronald (met animatie)
- Patrick (met filmpjes)

Een lekkere trainingsweek

2011-01-25T08:44:00.003+01:00

Na alle perikelen rond mijn hamstring en de feestdagen die de regelmaat doorbraken heb ik vorige week weer een normale lekkere trainingsweek gehad. Dat betekende dinsdag op de baan met twee series van 1000 - 800 - 1000, donderdag op de weg 12 keer de 360 meter heuvelop en op zondag een duurloop voor mezelf.

Alle trainingen gingen fijn. Dinsdag liep ik samen met Martin hard op de baan. De 1000-tjes rond 3.55 en de 800-tjes net boven 3 minuten. Daar moet nog wel iets van voor de Amersfoortse baancompetitie waar ik me voor ingeschreven heb. Op donderdag vormden we een groepje met Jos, Edgar en Martin. Het werden 4 groepjes van 3 keer (rustig, harder, hard) en iedere serie ging wat sneller. Zondag deed ik het rustig. Een rondje van ruim 13 kilometer in 1 uur 10.

Deze week gaan ik daar weer lekker mee door. Zondag staat de webloggersloop op het programma. Ik ben benieuwd hoe het is om met een gevarieerde groep webloggers te lopen.

PERSBERICHT: Sporten en griep

2011-01-18T22:20:00.004+01:00

Via een meelopende huisarts kreeg ik onderstaand bericht.

Nederland stevent af op een griepepidemie. In de eerste week van het nieuwe jaar is het aantal griepgevallen fors gestegen. Van een epidemie is sprake als er twee opeenvolgende weken 50 op de 100.000 mensen griep hebben. In de laatste week van vorig jaar zat het aantal griepgevallen nog onder die grens.

div>

Sportzorg.nl heeft 10 punten opgesteld waar de sporter op moet letten bij sporten met een griep. Een griepepidemie betekent dat verkoudheden, griepaanvallen en andere infectieziekten weer in groten getale de kop kunnen opsteken. Ofschoon de niet-sporter al gauw zal zeggen dat het niet verstandig is om te sporten als je ziek bent, leeft de vraag onder fanatieke sporters wel degelijk. Wij zijn toch allemaal ongeveer 3 tot 4 maal per jaar verkouden en als dat moment samen valt met sportieve plannen moet je toch een keuze maken. Een luchtweginfectie is vrijwel altijd een virusinfectie die zich kan manifesteren als een eenvoudige neusverkoudheid maar ook als een veel ernstiger beeld zoals een longontsteking of een zware griep. Voordat een advies gegeven wordt moet er onderscheid worden gemaakt tussen een infectie met algemene verschijnselen zoals koorts en spierpijn, of een infectie die zich beperkt tot lokale verschijnselen boven de nek zoals keelpijn, loopneus, hoofdpijn.

10 aandachtspunten voor sporters met griepverschijnselen:

Bij koorts, spierpijn en een verhoogde hartslag in rust wordt afgeraden te sporten in welke vorm dan ook;
Het vroegere geloof dat een verkoudheid of griep "eruit gezweet kon worden" moet dus afgeraden worden;
Aangezien virusinfecties niet behandeld kunnen worden met antibiotica zit er niets anders op dan goed uit te zieken. Daarbij kan als stelregel gebruikt worden dat, als de koortsperiode bijvoorbeeld 4 dagen bedroeg, vervolgens nog 4 dagen gewacht moet worden alvorens weer rustig te gaan sporten;
Ook andere virussen dan het griepvirus kunnen koorts en spierpijn veroorzaken, bijvoorbeeld virussen die darminfecties met diarree veroorzaken. Ook hierbij geldt een absoluut sportverbod;
Alleen bij een simpele neusverkoudheid mag gewoon door getraind worden. Hierbij zal in de regel geen echte koorts optreden en geen spierpijnachtige klachten. Als de klachten dus beperkt blijven tot een zere keel, hoesten en een loopneus, kan er gewoon doorgesport worden;
Verder moet er bij een verkoudheid met alleen lokale verschijnselen in de eerste drie dagen alleen rustig en niet te intensief worden getraind;
De beslissing om al of niet te gaan sporten neemt u altijd voordat u een koortsverlagend middel of pijnstiller hebt genomen zoals aspirine of paracetamol;
Indien er alleen lokale klachten zijn mag tegen de hoofdpijn overigens wel een pijnstillend middel worden genomen en gesport worden;
Indien de verkoudheid leidt tot een voorhoofdsholteontsteking, zal sporten extra hoofdpijnklachten veroorzaken en is dan ook niet aan te raden;
Ook bij bronchitis zal inspanning leveren moeilijk worden, ook al omdat de functie van de longen dan gestoord is en de zuurstofaanvoer belemmerd wordt.

Regelmatig sporten verhoogt de weerstand. Alleen tijdens en kort na intensieve inspanning is de weerstand tijdelijk verminderd. Op dat moment ben je vatbaarder voor infecties, zoals de griep. Bovendien kom je bij veel sporten in nauw contact met medesporters, die ziektekiemen kunnen overdragen. Hopelijk zal niemand het in zijn hoofd halen om met een fikse griep te gaan sporten!

Deze informatie is tot stand gekomen in samenwerking met Frank Nusse. Frank Nusse is o.a. werkzaam voor SMA Alkmaar en omstreken.

Heel gebleven

2011-01-17T14:08:00.004+01:00

Over de tijden van de BAV Wintercup 2010 - 2011 moet ik maar niet te lang nadenken. Het was uiteindelijk al een enorme meevaller dat ik aan de start stond van de derde en laatste wedstrijd nadat ik bij de tweede wedstrijd moest uitvallen met een hamstring blessure. Ik had mezelf dan ook voorgenomen dat de ambitie deze keer uitlopen zou zijn. De tijd was niet belangrijk. De warming-up was niet optimaal door een erg lange rij bij de toiletten en dan was ik ook mijn startnummerband vergeten, dus volgde gepruts met speldjes.

In het eerste rondje volgde ik op een kleine afstand een groepje met Martin en Edgar. Berend zat ergens achter mij zodat we dus de omgekeerde volgorde hadden. In het tweede rondje werd het gat naar Edgar ongeveer verdubbeld. Martin liep verder uit. Ik had het idee dat redelijk ontspannen liep en dat was wat het publiek me ook toeriep, maar bij het ingaan van de derde ronde werd het kiezen, doorbijten en een beetje forceren, of ontspannen maar dan het tempo wat lager. Mentaal kon ik doorbijten niet opbrengen, dus verdween Edgar uit het zicht en werd ik door een aantal lopers ingehaald. In het vierde rondje kon ik toch het tempo weer een beetje verhogen, maar 44 rond is natuurlijk geen beste tijd.

Na afloop kon ik nog wel Roberto een hand geven. Hij was (uiteraard) ver voor mij gefinisht, maar stond nog op zijn vriendin te wachten.

Update: op www.siebesite.nl staan altijd mooie foto's:

De hamstring lijkt hersteld.

2011-01-14T13:46:00.002+01:00

Na de Sylvestercross ben ik rustig verder gegaan met trainen. Althans dat was de bedoeling. Op de eerste dinsdag stonden er 15 400-tjes op het programma.Ik kon daar het tempo nog een beetje laag houden (tussen 1.35 en 1.40), want we bleven toch op hetzelfde stukje heen-en-weer lopen. Maar vorige week donderdag besloot Gerrit dat we het programma goed konden afwerken terwijl we een rondje Amersfoort liepen. Dat was even slikken, zeker omdat we met een klein groepje waren, met hoofdzakelijk snellere mannen. De totale afstand was ruim 19,5 kilometer bestaande uit 2 series van 10, 8, 6, 4 en 2 minuten tempo. Het was al weer evcen geleden dat ik zo'n afstand liep, dus ik was blij dat ik zonder problemen weer terug was.

Dinsdag stonden er 4 series van 600, 400 en 200 meter op het programma. De echte versnelling bij 200 durfde ik nog niet, maar verder leek het allemaal lekker te gaan. Maar bij de derde 400 meter kreeg ik last van het eten en moest ik een tandje terugschakelen. De laatste serie ging wel weer redelijk. Het was voor het eerst sinds de sneeuw dat de atletiekbaan weer begaanbaar was. Waarschijnlijk daardoor had ik woensdag wat spierpijn. Gister mochten we 9 keer de Kolonieweg omhoog, zo'n 300 meter, steeds: rustig - sneller - snel. Dat ging in gemiddeld 1.18 - 1.13 - 1.05 en de verkoudheid die in de afgelopen dagen z'n kop weer had opgestoken was weer even verdwenen.

Hoewel niet alle trainingen even makkelijk gingen, heb ik geen klachten van mijn hamstring. Zondag ga ik daarom meedoen met de laatste BAV van dit seizoen, maar niet met de ambitie een PR te lopen.

foto's van de sylvestercross

2011-01-07T19:41:00.007+01:00

Bij de Sylvestercross werden foto's gemaakt door Aktiefoto.

Kees sprint naar een snelle tijd.

Derk loopt netjes twee rondjes.

Het sprintje van Leon en ik.

Sylvestercross 2010

2011-01-01T21:40:00.002+01:00

Het nieuwe jaar is weer begonnen en allereerst natuurlijk de beste wensen voor 2011. 2010 werd natuurlijk traditioneel afgesloten met deelname aan de Sylvestercross. De laatste training had voldoende vertrouwen gegeven om te besluiten om 3 rondjes met Leon mee te lopen. Zijn tempo ligt wat lager zodat ik het voor mijn doen rustig aan kon doen. Derk en Kees liepen rondjes voor het goede doel. Derk zou proberen twee rondjes te lopen en Kees probeerde een scherpe tijd neer te zetten op één rondje.

Toen we zon drie kwartier te voren op het parcours kwamen, zag dat er toch wel lastig uit. Over de aangestampte sneeuw en ijs was een laag zand gegooid, maar hier en daar was de sneew er toch wel weer doorheen gekomen. Het zou dus opletten worden. Na het inlopen stond er al weer een grote meute voor de start. Kees kon tussen de hekken door vooraan invoegen zodat hij snel kon starten. Derk stond met wat andere vrienden verder naar achter en Leon en ik stonden op nog verder (ongeveer op driekwart). Het duurder dus wel even (2 minuten) voor we door de start gingen. En daarna ging het ook nog rustig aan, mede door de gladheid werd er voorzichtig gelopen. Bij de eerste doorkomst zag ik Kees al met z´n jas aan staan. Hij riep dat hij in 13 minuut 47 gefinisht was. Na de eerste ronde kon het tempo wat omhoog omdat er veel mensen na één rondje afhaakten. We haalden daardoor wat andere lopers in die ons eerder voorbijgegaan waren.

Het ging lekker, ik liet Leon het tempo bepalen en zocht mijn eigen lijn tussen de mensen door over de betere begaanbare stukken. In de derde ronde hielden we het tempo goed vast. Vorig jaar liep Leon hier nog rond de 48 minuten en nu zagen we dat we daar ruim onder zouden komen. Het bergje op naar de finish volgde nog een sprintje en kwamen we onder de 45 minuten (netto zelf geklokt) binnen. Daar troffen we ook Derk die zijn rondjes keurig vlak had gelopen in net iets meer dan 35 minuten netto.

Alle reden voor ons vieren om tevreden het nieuwe jaar in te gaan.

Op de weg terug.

2010-12-29T11:43:00.003+01:00

Het is ondertussen meer dan twee weken geleden dat ik moest uitstappen bij de BAV Wintercup. Sinds die tijd heb ik het vooral rustig aangedaan, maar niet stil gezeten. Elke morgen fiets ik naar het station en ik heb diverse wandelingen door de sneeuw gemaakt. Eind vorige week heb ik voor het eerst een klein rondje (6km) door Soest gelopen samen met mijn zoons. Dat ging prima en gister heb ik aangepast meegetrained met de groep. Er stond 15 x 200 meter op het programma met 200 meter rust. Ik besloot om niet echt te versnellen, maar gewoon lekker door te lopen (ook bij de rust). Zo deed ik er niet langer over dan de anderen. Het lijkt er op dat het herstel voorspoedig gaat, maar ik blijf het nog rustig aan doen.

Ik sta vrijdag wel aan de start van de Sylvestercross. Maar dan loop ik één rondje met mijn zoons mee of misschien drie rondjes rustig met een collega. Ik zag op de site dat ik niet de enig ben. Zo'n 1200 lopers hebben zich al vooraf ingeschreven voor de recreatieloop. Ben je er ook bij? Ik ben rond 14:30 bij de ingang van de tent.

Hamstring herstel dag 1

2010-12-13T14:14:00.002+01:00

Vandaag (of eigenlijk gister) begint het herstel van mijn hamstringblessure. Voor zover ik inschat is het een redelijk milde spierscheuring, maar ik voel het wel vrijwel de hele dag. Niet zozeer pijnlijk, maar wel "zeurend". De maximale deelname aan de Sylvestercross lijkt me op dit moment één rondje en zelfs dat is nog zeer de vraag. De derde wedstrijd van de Wintercup zal ik waarschijnlijk ook niet halen.

Hier wat bruikbare links (voor mezelf)
Hamstring blessure
Hamstring letsels
Hamstring blessure

Ik twijfel nog over een bezoek aan de fysiotherapeut.

Did not finish

2010-12-12T19:00:00.002+01:00

Het schijnt iedere loper een keer te overkomen: DNF. Dat het vandaag na de tweede wedstrijd van de Wintercup achter mijn naam staat was toch wel een verrassing. Er was niets aan de hand. Bij de training van donderdag was ik niet tevreden over de snelheid die ik (niet) kon ontwikkelen, maar dat was niet verontrusten. Van morgen deed ik het rustig aan en ik ging op tijd lekker uitgerust op weg. Ik had voldoende tijd om in te lopen en deed daarin ook wat versnellinkjes. Na de vorige wedstrijd had ik mijn ambities bijgesteld. Lekker lopen en misschien een stukje sneller. Maar het parcours was wegens sneeuw en ijs aangepast, dus vergelijken was niet mogelijk. Volgens de geruchten zou het iets langer zijn.

Na het startschot ging ik rustig weg om eerst maar eens in mijn ritme te komen. Onderweg liep Titus en Edgar voorbij. Berend liep iets voor me en die afstand bleef ongeveer gelijk. Af en toe kwam er een sneller iemand langs en we haalden ook wat lopers voorbijdie te hard waren vertrokken. Het was weer een echt BAV crossrondje met af en toe blubber en een paar pittige klimmetjes. Ik liep in een lekker tempo en had ook in de tweede ronde niet het gevoel dat er veel verval zou komen. Halverwege het tweede rondje voelde ik wel even iets achter in mijn linkerbovenbeen, maar het leek niet verontrustend. ik kon gewoon doorlopen. Maar vlak voor het eind van de tweede ronde schoot er ineens iets in mijn hamstring en was doorlopen geen optie.

Zwaar balend zag ik de rest met mooie tijden binnen komen (het rondje bleek juist iets korter). Zelf had ik waarschijnlijk net onder 39 gelopen. Maar nu zit ik op de bank met een coolpack onder mijn been. Het herstel zal wel even duren. Ik hoop dat ik wel een rondje bij de Sylvestercross kan doen.

Hersteld!

2010-12-01T14:44:00.002+01:00

Het was flink koud toen ik me gister weer meldde voor een training. Voor deze gelegenheid had ik naast een thermo shirt en een running shirt ook een jack aangetrokken en een oranje muts op. Ik loop eigenlijk nooit met een jack aan, maar vandaag vond ik het iedere keer weer lekker als tegen de koude wind in liep.

Sinds mijn lies vorige week ineens zeer deed, had ik niet meer gelopen. Ik was dus erg benieuwd hoe het zou gaan. Er lag een mooi laagje sneeuw op de atletiek, alleen baan 1 was gedeeltelijk sneeuwvrij gemaakt. Dat liep natuurlijk beter, maar ook de sneeuw was nog goed beloopbaar. Gladheid is natuurlijk extra lastig voor liezen, maar zowel bij het inlopen als bij de kern gaf mijn lies geen krimp.

We liepen 5 series van 800 - 400 - 200 met telkens 200 meter rust. Ik sloot aan bij Titus en Theo. Af en toe ging het voor mijn gevoel erg hard. Het bordje erwtensoep dat ik voor de training had gehad was duidelijk te voelen. De 800-tjes schommelden tussen 3:15 en 3:30. De 400 -tjes gingen in ongeveer 1:40 en de 200 -tjes in 46 of 47 seconden. De warme douche na die tijd was erg lekker.

Eenmaal thuis gekomen merkte ik dat ik mijn jack had laten liggen. Daar ga ik vanavond nog maar even achteraan.

Herstel?

2010-11-25T10:04:00.003+01:00

Gisterochtend voelde mijn linkerlies nog niet goed. Ik had ook last van mijn rug, iets dat ik de afgelopen weken al een beetje voelde, maar nu toch wel duidelijk aanwezig was. Misschien heeft het iets met elkaar te maken. Ik besloot in ieder geval om de oefeningen voor mijn rug weer op te pakken die ik jaren geleden voorgeschreven kreeg door een fysiotherapeut toen ik dezelfde klachten had. In de loop van de dag werden beide klachten minder. Gisteravond voelde ik bij normale belasting niks meer aan mijn lies. Vanmorgen was mijn rug ook een stuk beter. Ik houd vandaag roch even rust. Dat betekent dat ik helaas weer een training mis. Komend weekend ga ik voorzichtig een duurloopje proberen. Misschien is daarmee deze blessure weer voorbij.

Lies

2010-11-23T22:04:00.003+01:00

Vanavond was ik eerder terug van de training dan geplanned. Er stonden twee series van 3000 meter met in's en out's van 100 meter (afwisselend het tempo van 10 kilometer en 15 kilometer) op het programma. Ik had de eerste serie achter de rug en was in de tweede serie ruim 600 meter onderweg toen ik ineens iets voelde in mijn linkerlies. Twee passen verder was doorlopen geen optie meer. Ik probeerde nog even of een rustig dribbeltje wel ging, maar dat was ook niet lekker meer.

Nu zit ik te balen op de bank. Ik heb niet echt een idee wat er aan de hand is en hoop dat het met een sisser afloopt. De komende dagen zal ik eens aankijken hoe het zich ontwikkelt.

Wat moet ik hier nu weer van denken?

2010-11-15T09:00:00.002+01:00

Het is weer november, dus is de BAV Wintercup weer begonnen. Dit jaar doe ik voor het eerst mee met de 10 kilometer wedstrijd. Dat betekent een uurtje eerder starten en onzekerheid over mijn plekje in het wedstrijdveld. Gister was de eerste wedstrijd. Ik was niet zo vroeg bij de start als ik had gewenst en de warming-up werd daardoor iets korter. Dat is op zich geen probleem, want bijvoorbeeld de Gildeloop van dit jaar ging met een veel kortere warming-up nog prima.

Er waren voldoende deelnemers van de club (Emiel, Edgar, Berend, Theo, Martin, Stef, Erik) en het leek me handig om maar weer te proberen bij Berend te blijven. Al snel na de start sloot ik bij hem aan. Het rondje over het grasveld ging in 1:45. Dat leek een bekende tijd in vergelijking met vorig jaar. Toen liep ik twee keer onder 42 minuten. dat leek me nu ook mooi. Maar al snel in het bos had ik het gevoel dat het veel te hard ging. Ik probeerde een beetje tot rust te komen en toch Berend niet te laten gaan. Martin, die ook even aansloot raakte al iets op achterstand. Nog voor het eind van de eerste ronde moest ik ook een gaatje laten vallen. In de volgende rondjes dook mijn snelheid naar beneden, het scheelde meer dan 30 seconden per ronde.

Ik werd door diverse lopers ingehaald, maar had wel het gevoel dat het verval niet nog veel groter werd. Ergens tegen het einde van de derde ronde kon ik aansluiten bij iemand die me inhaalde. Ik wist zelfs weer een beetje te versnellen, maar echt hard ging het niet meer met een laatste kilometer van ca 4:20. Mijn eindtijd was uiteindelijk 43:24, een flink stuk langzamer dan vorig jaar.

Een echte verklaring heb ik niet. Berend's eindtijd was 41:17. In die buurt had ik ook gedacht te kunnen komen, dus echt veel te hard kan de opening niet geweest zijn. Anderzijds ging het afgelopen dinsdag ook wat moeizaam op de training en heb ik een klein kuchje, misschien toch wat naweeën van een weekend met wat weinig slaap?

Binnenkort weer wedstrijden

2010-11-11T08:08:00.002+01:00

Het is al weer een week of twee geleden sinds ik een stukje schreef. De laatste keer was ik herstellende van een verkoudheidje. Het weekend dat de wintertijd weer inging heb ik flink bijgeslapen en ik begon dus lekker fit aan november. Door diverse omstandigheden kon ik tot twee keer toe niet op donderdag met de groep mee trainen. Ik zocht daarom met www.afstandmeten.nl zelf een stukje van 2 kilometer om drie keer te lopen. Hoewel het volgens de site 2 kilometer lang is, deed ik er ruim 9 minuten over, terwijl ik voor mijn gevoel stevig doorliep. Wie wil het eens voor me na meten?

De dinsdagtrainingen op de baan kon ik gelukkig wel mee doen. In november zijn de afstanden op de baan wat langer. Vorige week was het één serie van 1200 - 1600 - 2000 - 1600 - 1200, deze week liepen we 6 series van 600 - 400 - 200. Deze week voelde ik me al bij het inlopen stijf. Ik had meer moeite om een beetje tempo te lopen dan vorige week en gister had ik spierpijn in mijn kuiten.

Aanstaande zondag sta ik voor het eerst in de wedstrijdcategorie aan de start bij de BAV Wintercup. De belangrijkste uitdaging gaat worden om de vier rondjes vlak te lopen. Ik heb me ook aangemeld voor de lustrumloop van hardlopende webloggers. Die vindt deze keer zo ongeveer in mijn achtertuin plaats.

Verkouden

2010-10-27T08:25:00.003+02:00

Halverwege vorige week sloeg een verkoudheidje toe. Waarschijnlijk had ik er dinsdag bij de training al last van. Ik vond het koud en was moe, maar ik hield het op een herfstdipje. De training (10 x 300 en 1 x 3000 met ins en outs van 100 meter) viel nog wel mee. Ik had alleen wat moeite om het tempo constant te houden.Donderdag moest ik wegens een andere grote hobby (Spiel 2010 in Essen) de training laten schieten, maar dat vond ik niet erg, want ik had wat spierpijn. Vrijdag werd dat eigenlijk alleen maar erger en ik kreeg ook last van mijn keel. Daar hield ik het hele weekend last van, dus ik besloot om geen duurloop te doen, maar eerst maar te herstellen. Gister stond ik dus weer op de baan voor 3 series van 5 x 400 meter. Ik kon merken dat ik een weekje minder fit geweest ben, het ging vanzelf wat minder hard (tussen 1.35 en 1.40).

Een kortere pas.

2010-10-11T20:07:00.002+02:00

Na wat weken iets minder door diverse oorzaken, heb ik de afgelopen week weer drie keer getrained. De hele maand staat het traingsprogramma in het teken van "gas terug". De omvang is niet zozeer minder, maar het tempo mag wat lager. Vooral ontspannen lopen is de opdracht.

Afgelopen dinsdag was het 15 x 200 met 200 meter rust. Ik liep gelijk op met Titus. Hij heeft een aanzienlijk kortere pas. In de afgelopen weken werd ik door diverse lopers al gewezen op het feit dat mijn pas vrij lang is. Samen met Titus probeerde ik zijn ritme aan te nemen. Dat ging vrij goed, vooral als ik naast hem liep. We liepen stevig door. De 200-tjes gingen wat sneller dan ik vooraf van plan was, rond de 40 seconden.

Donderdag deed ik het rustiger aan met 4 keer 1200 meter. De eerste ging in 5:37. Daarna pakte ik het ritme met de kortere pas weer op (voor mijn gevoel dan) en ging het verder met 2 keer 5:10 en 4:53 voor de laatste. Gisterochtend had ik niet zoveel tijd omdat we op bezoek zouden gaan. Dus werd het één van de kortere rondjes, de Stulp. Ik raffelde 'm af binnen de 55 minuten. Dat had ik nog niet eerder gedaan volgens mij. Deze week ga ik weer verder met rustig aan doen.

Er zijn diverse mooie wedstrijden in deze tijd in de omgeving. Gister moest ik wegens verplichtingen de Bosmarathon al laten schieten. Volgende week gaat de Maliebaan ook niet lukken. Ik loop misschien de Wolfskamerloop en in ieder geval de BAV Wintercup.

Clubkampioenschap foto

2010-10-07T09:34:00.001+02:00

Trots met mijn medaille op het podium :-)

Een halve minuut af van mijn PR

2010-10-02T21:43:00.006+02:00

Eenmaal per jaar organiseert de AV Pijnenburg clubkampioenschappen op de baan. Al sinds 2006 had ik daar door verschillende oorzaken niet aan deelgenomen, maar vandaag stond ik weer aan de start. Omdat weblogger Gert sinds kort ook lid is van de club, was dit de gelegenheid om heen eens in levende lijve te ontmoeten. Direct bij de ingang liep ik al tegen hem aan, hij had net zijn startnummer ontvangen. Het was zijn eerste 3 kilometer, dus elke tijd zou al een PR zijn, maar 13 minuten leek hem een mooi streven. Voor me zelf had ik de lat wat hoger gelegd, in 2006 liep 11:56. Ik wilde nu in ieder geval onder de 12 minuten lopen.

Na het omkleden ging ik lekker inlopen over een stukje Sylvestercross parcours. Ik had er genoeg tijd voor. Na het inlopen had ik het idee dat 20 minuten ook een mooie tijd zou zijn, maar dat gevoel hoort bij het inlopen. Omdat ik nog ruim tien minuten had voor de start en deed ik nog wat oefeningen op de baan. Nu begon ik wel lekker warm te worden en ik nestelde me een beetje vooraan bij de start. Als wedstrijdloper vond ik dat ik wel recht had op een goeie positie. We startten namelijk samen met de C- en D-recreanten, in totaal ruim 50 atleten. Achteraan starten zou veel oponthoud en extra meters betekenen.

Een gevaar van een baanwedstrijd is dat je te snel van start gaat, het loopt heel lekker en makkelijk. Ondertussen weet ik dat ik het best eerst kan aansluiten bij een aantal lopers als Berend of Edgar. Zij lopen constant en een mooi tempo en zouden rond de 12 minuten kunnen uitkomen. Na de eerste kilometer kon ik dan besluiten nog een beetje te versnellen. Peter sloot ook aan en met z'n vieren haalden langzaam wat te snel gestarte recreanten in. Na twee rondjes versnelde Berend een beetje en liet Edgar een gaatje vallen. Ik ging er voorbij en we lieten Edgar achter. Weer ruim twee rondjes verder versnelde Peter en moest ook Berend er af. Ongeveer op dat punt haalden we Martin in die ook veel sneller gestart was.

Met nog twee rondjes te gaan moest ik ook een klein gaatje naar Peter toestaan. Maar het gat werd niet al te groot. In de laatste ronde zag ik dat Berend mij niet meer zou inhalen en ik probeerde nog naar Peter toe te lopen, maar hij had ook nog iets over voor een eindsprintje. Het maakte me niet uit, ik kwam over de streep in 11:27, een halve minuut sneller dan mijn PR. Bovendien had ik het gevoel een mooi opgebouwde race gelopen te hebben. Op mijn horloge kwam ik op kilometertijden van 3:52; 3:48 en 3:47.

In het totale veld was ik 9e, maar door de vele verschillende categorieën sleepte ik zelfs een tweede plaats bij de Masters uit het vuur. De eerlijkheid gebied te zeggen dat er een aantal snellere atleten ontbrak aan de start.

Foto's van de heuvelrugestafette

2010-09-27T19:34:00.023+02:00

De heuvelrugestafette voert door een prachtig gebied dat in deze tijd van het jaar mooie plaatjes kan opleveren. Daarom had ik mijn camera meegenomen. 's Morgens was het nog donker en mistig, later werd het prachtig. Hierbij een impressie:

Duel met een BAV-er.

2010-09-27T10:43:00.003+02:00

Het was koud en mistig toen ik gisterochtend vroeg vertrok naar de start van de Heuvelrugestafette. De avond ervoor was ik pas om één uur naar bed gegaan, dus toen de wekker om half zeven afging was het wel even slikken. De koffie thuis en bij de start hielpen bij het wakker worden. De koffie die ik in een thermoskan had meegenomen werd in verband met de temparatuur op het eerste wisselpunt ook door de teamleden dankbaar ontvangen.

De tweede en derde etappe mocht ik eerst Mona en daarna Ad op de fiets begeleiden. Ik was blij dat ik op aanraden van Ad mijn regenjas had aangedaan, want het was koud. Bij vierde wisselpunt kon ik in een restaurant mijn tenen gelukkig weer een beetje warm maken. Langzaam trok de mist op en ik schoot een paar mooie plaatjes van paddestoelen. Ondanks het mistroostige begin van de dag was het toch mooi lopen en fietsen door de Utrechtse heuvelrug.

Evert, Mona, Ad en Anita zorgden voor een goed begin ze hadden al aardig wat teams ingehaald en we lagen voor op het schema van 50 minuten per etappe dat ons op een eindtijf van 8 uur 20 zou brengen. Terwijl Gerda haar etappe liep begon ik me warm te lopen, maar helemaal lekker los kwam ik niet. Al snel na mijn start was er even twijfel over de juiste afslag. Terwijl ik achterom keek naar Peter, zag ik een ander team naderen, die lagen blijkbaar niet zo ver achter ons. Zo'n anderhalve kilometer verder sloot het team van de BAV bij ons aan, net aan de voet van de lange klim naar de Amerongse berg.

Ik was van plan om bij hem aan te haken. Maar ik merkte dat hij meer moeite had met klimmen dan ik. Dus in de beklimming wist ik hem weer te lossen. In de afdaling kwam hij ook niet dichterbij omdat ik met mijn lange pas naar beneden denderde.

Onder aanmoediging van Robert probeerde ik me niet gek te laten maken maar toch het tempo strak te houden. Aan de voet van de tweede beklimming had de atleet van BAV toch weer aangesloten en weer loste ik hem in de beklimming ondanks dat deze voor mijn gevoel minder steil en lang was. Even later kwam er een snelle atleet van de UT Twente voorbij, die ging echt te hard om bij aan te haken.Met nog zo'n 3 kilometer te gaan had ik volgens Robert ongeveer 200 meter voorsprong. Tijd voor de dood of de galdiolen, ik wilde hem nu voor blijven. Pas in de laatste kilometer leek hij nog weer iets in te lopen, maar bij het wisselpunt had ik toch nog steeds een voorsprong.

Na een beetje moeilijk begin had ik voor mijn gevoel redelijk hard en vlak doorgelopen. De exacte tijd heb ik niet geregistreerd, waarschijnlijk was het zo'n 44 minuten. Mogelijk dat we dat nog kunnen aflezen uit de GPS van Ad. Gezien het parcours met een paar pittige klimmen er in, was dat een prima tijd. Ik was vrij snel weer fris. Bij de volgende etappe kon ik met rugzak en fototoestel nog een paar honder meter met Leatitia mee rennen naar de finish. Nu alleen nog oefenen op fotograferen terwijl ik loop.

De overige etappes bleven ook prima gaan. Ondanks een blessure voor Erik, die onderweg werd vervangen door Mona en met Peter en Robert op laatste twee etappes kwamen we uiteindelijk ninnen in 8:16:40. dat was ongeveer 5 minuten sneller dan vorig jaar. Voorwaar een mooi prestaties in deze prachtige estafetteloop. De foto's volgen binnenkort.

De 6e etappe

2010-09-24T15:20:00.004+02:00

Voor de liefhebbers, er is een schema-tje gemaakt en daarin staat dat ik de 6e etappe van de Heuvelrugestafette voor mijn rekening mag nemen. We starten om 8.12 uur. Ik verwacht dat ik tussen 12.30 en 13.00 mag starten. Ik zal dan in mijn nieuwe FuseLogic shirt lopen dat ik heb laten bedrukken bij Enjoy your run. Mijn nieuwe Asics Gel Nimbus 12 laat ik even drogen.

Die zijn gister enorm nat geregend tijdens de training, want we kregen een hoosbui over ons heen. De eerste helft van de week had ik helemaal geen last van mijn knie. Maar gistermiddag wel weer na een tijd zitten achter mijn bureau. Onder het lopen had ik er geen last van. De 3 x 2000 meter gingen lekker, tussen 4.15 en 4.30 per kilometer. We liepen tot aan Amersfoort en werden nog lastig gevallen door een soort bulldog. Vandaag voel ik mijn knie ook weer, maar ik verwacht dat dat morgen weer over is. Dan zit ik niet de hele dag achter mijn bureau.

Heuvelrug estafette 2010

2010-09-20T09:30:00.003+02:00

Al voor het derde jaar wordt op 26 september de Heuvelrug estafette gehouden. Ik had me voor de vakantie al als teamlid aangemeld en sta deze keer dus aan de start om een hele dag door de Utrechtste Heuvelrug te trekken. Ik weet nog niet welke etappe ik voor mijn rekening mag nemen, dus je zult zelf maar een mooi plekje langs het parcours moeten zoeken in de hoop mij voorbij te zien komen :-).

Het weekend daarna zijn de clubkampioenschappen op de baan. Daar wil ik ook aan mee doen, hoewel ik deze keer geen kans ga maken op de medailles. Ik maak dus weer wedstrijdplannen, dat betekent dat ik denk dat ik de knieproblemen achter de rug heb. Helemaal zeker ben ik niet. Na de dinsdag training van vorige week had ik twee dagen diverse pijntjes in linker- en rechterbeen. Ik had lekker mee gedaan met 10 keer 400 meter in 5 kilometer tempo. Omdat er donderdag geen training had heb ik pas gister weer gelopen. Deze keer met mijn neef Roelof omdat we neven- en nichtenreünie hadden in Musselkanaal. Ik liep weer eens in een andere omgeving, dat is altijd leuk. Na een klein uurtje waren we weer terug. Het lijkt er op dat ik deze keer geen klachten heb. Ik hou me voorlopig aan wat lager tempo's en minder omvang.

De knie lijkt zich te herstellen.

2010-09-12T21:21:00.003+02:00

We zijn een weekje verder. In de afgelopen week liep ik dinsdagavond 42 minuten rustig (5:30 per kilometer) door het bos. Donderdag deed ik weer mee met de training, maar dan met de handrem erop. In plaats van 6 keer liep ik 4 keer 1000 meter. Na de training keek fysio Harry nog even naar mijn knie. Hij constateerde een heel klein beetje vocht aan de achterkant. Mogelijk een restje van een ontsteking of het gevolg van een kleine verrekking. Rustig door gaan met opbouwen en in het algemeen op de training de tempo's een beetje matigen was het advies.

Ik was opgelucht dat er een aanwijzbare aanleiding voor de stijfheid in mijn knie gevonden was en dat het herstel er goed uitziet. Vanmorgen liep het rondje naar de Stulp, maar dan ook iets rustiger in net iets meer dan een uur. Onderweg zag ik op nog geen 20 meter afstand een grote zwarte specht in de boom. Daar heb ik even van staan genieten.

Nu met Looptijden gadget

2010-09-06T15:38:00.005+02:00

Ik heb ook maar eens een account aangemaakt bij Looptijden.nl. Het ziet er wel handig uit om wat statistieken van mijn wedstrijden te verzamelen. Bovendien heb ik nu een leuke (?) extra gadget voor in de sidebar. Een bredere gadget staat nu hier in deze post.

test geslaagd?

2010-09-06T08:37:00.004+02:00

Gistermiddag genoten van het mooie weer en even een klein rondje gelopen door het bos over de Stulp. De afspraak was 20 tot 30 minuten over een zachte ondergrond in een heel rustig tempo om te kijken hoe mijn knie zou reageren. Omdat het prachtig weer was ging ik samen met mijn vrouw. Zij zou wandelen terwijl ik 20 minuten zou lopen en vervolgens omdraaien om haar tegemoet te lopen. We waren de niet de enigen in het bos. Veel mensen trokken er op uit op deze misschien wel laatste mooie dag van dit seizoen. Ik moest er een beetje tussendoor slalommen, maar dat ging prima tot ik langs een groepje met wat loslopende honden kwam. Eén van die honden raakte namelijk erg enthousiast van een hardloper en begon mee te rennen en voor mijn voeten te lopen. Hij werd gelukkig snel tot de orde geroepen. Na 20 minuten draaide ik om en na 27:30 was ik terug bij mijn vrouw.

Samen liepen we terug naar de fietsen en keken nog een tijdje uit over het Pluismeer, een prachtig uitzicht. We zagen een aantal buizerds, maar ook een paar mensen die duidelijk over het hek het kwetsbare gebied in waren gelopen. Onbegrijpelijk hoe bot sommigen kunnen zijn. Op de terugweg werd onze aandacht getrokken door iemand die een foto van de bodem maakte. Er bleek een heel klein ringslangetje (20 cm) over het pad te kruipen.

Het lopen ging (natuurlijk) prima. Het was afwachten hoe mijn knie een dag later zou voelen. Nu, na een nachtje slapen, voel ik nog steeds geen reactie. Het lijkt er op dat deze test geslaagd is.

Even rustig aan in verband met mijn knie.

2010-09-01T08:46:00.002+02:00

De knieproblemen waarover ik vorige week berichtte zijn toch iets hardnekkiger dan gedacht. Ik liep zonder klachten de Gildeloop, maar de donderdag en vrijdag daarna was mijn knie weer stijf. Dat wil zeggen dat ik eigenlijk vooral problemen had als ik een tijdje achter mijn bureau gezeten had en weer ging staan. Als ik eenmaal liep had ik nergens last van. Bovendien kon ik mijn linkerbeen niet zo ver buigen als mijn rechter. Dat laatste is wel vaker het geval maar nu was het erger.

Op zaterdag waren de klachten weer nagenoeg verdwenen. Ik heb de hele dag zonder problemen in de dierentuin gelopen met mijn familie. Zondag besloot ik daarom om toch maar weer een rustig duurloopje te doen. Deze keer in de richting van Lage Vuursche, een mooi rondje over de Zwarte weg.

Het liep heel lekker een beetje tussen de buien door en zonder problemen. Maar maandag was mijn knie weer net als vorige week donderdag stijf na het opstaan van een bureaustoel. In overleg met Harry doe ik het nu even rustig aan. Deze week geen trainingen, zondag een heel kort en rustig stukje en als ik dan geen klachten heb, dinsdag nog iets verder. Misschien kan ik dan volgende week donderdag weer aansluiten bij de groep.

Een vlakke 10 kilometer op de Gildeloop.

2010-08-26T10:40:00.003+02:00

Net op tijd hersteld (?) stond ik gister aan de start van de Gildeloop in Soest. Ik had geen al te hoge verwachtingen, het belangrijkste doel was nu een 10 kilometer vlak te lopen. Bij de start trof ik natuurlijk weer veel bekenden, onder andere Peter die ook besloten heeft om van de recreanten over te stappen naar de wedstrijdgroep. Om vlak te lopen nam ik me voor om in het begin bij Berend of Edgar te blijven. Edgar was net terug van vakantie, hij begon wat rustiger, dus ik richtte me op Berend. Dat ik daardoor Peter liet gaan, kon me niet schelen. Tegen het eind van de eerste ronde had ik het idee dat Berend een dipje had en ik probeerde aan te blijven haken bij een paar andere lopers waar we net een groepje mee vormden. Dat ging toch net te hard en ik liep in een eigen tempo door. Het eerste rondje ging in 13:30. Halverwege het tweede rondje kwam Berend weer langszij en nu had ik moeite in zijn spoor te blijven, misschien toch een dipje? Het verval was toch niet zo groot, het tweede rondje dat zo'n 200 meter langer is ging in 14:30. Ik voelde dat ik ook in het laatste rondje niet inzakte en mijn knie hield zich prima. Peter en Berend zag ik ver voor me. Inhalen zat er niet meer in. Toch ging dit laatste rondje ook weer in 14:30. Mooi vlak en een eindtijd van 42:31 is maar net boven mijn PR op een officiële 10 kilometer. Ik was dik tevreden ondanks dat velen riepen dat ik veel harder zou moeten kunnen. Nu afwachten hoe mijn knie zich houdt.

Ondanks blessure toch Gildeloop

2010-08-26T10:04:00.004+02:00

Vorige week ging ik door met waar ik mee bezig was, lekker trainen. Dinsdag waren het 20 200 meters (4 x 5) met een pauze van 200 meter en een seriepauze van 400 meter. Ze gingen allemaal rond de 39 seconden zonder al te veel moeite en bij de laatste wist ik nog tot onder de 35 seconden te komen. Ik had deze keer wel weer wat spierpijn daarna. Donderdag 2 keer 3 keer 1000 meter op een mooi rondje in het bos. Volgens Gerrit was het een snel rondje, maar in het eerste stukje zat een venijnig heuveltje met mul zand. Toch wist ik ze allemaal tussen 3:58 en 4:08 te lopen.

De duurloop van zondag ging via het fietspad langs de Zoom, naar Soestduinen, vanaf daar naar de trimbaan en dan nog met de klok mee een stuk blauwe paaltjes. Dat was ongeveer 14 kilometer in 5 kwartier. Op het laatste stuk verstapte ik me tot twee keer toe op uitstekende boomwortels, maar daar had ik onderweg geen last van. Maar 's avonds thuis werd mijn linkerknie stijf en een beetje dik. Buigen ging een stuk minder. Maandag was het niet beter, vooral opstaan van achter mijn bureau was heel vervelend. Dinsdag ging het wel wat beter, maar dinsdagavond was ik toch pessimistisch over mijn deelname aan de Gildeloop. Gelukkig was het woensdagochtend bij het opstaan wel beter. Ik voelde geen belemmeringen meer bij het buigen van mijn knie. De rest van de dag bleef het goed. Zodat ik besloot toch meer mee te doen met de Gildeloop. Als ik wat zou voelen kon ik daar rustig uitstappen.

Steeds meer kilometers

2010-08-16T10:20:00.004+02:00

We zijn weer een weekje verder. In de afgelopen week hebben we twee keer op de baan getrained. Dinsdag was het een serie van 6 x 300 meter, met 100 meter rust, gevolgd door een serie van 6 x 400 meter, met 200 meter rust. Die 400-tjes gingen nog makkelijker dan in de voorgaande weken. Nu liep ik vrij constant 1.26 of 1.27. Donderdag hadden we twee series van 1600, 1200 en 800 meter. Van Gerrit kreeg ik nog wat extra aanwijzingen voor mijn techniek. Daardoo had ik in de eerste 800 meter de neiging iets te hard te gaan, waardoor ik in de tweede serie wat meer moeite had om de tijden van de eerste serie te lopen. Het werd uiteindelijk ongeveer 6.36 (1600 m), 4.56 (1200 m) en 3.05 (800 m).

In het weekend doe ik voor mezelf een rustige duurloop. Ik bouw die op naar ongeveer anderhalf uur. Gister was het 1 uur en 25 minuten over een rondje naar het vliegveld en via de Zoom terug (ongeveer 17,5 kilometer. Twee weken geleden liep ik onderstaand rondje in 1 uur 10.

Ik had mezelf ten doel gesteld om het vooral rustig te lopen en dat lukte prima. Bij thuiskomst had ik het idee nog een rondje te kunnen lopen.

In de komende weken komen er een paar leuke wedstrijdjes aan om eens te kijken hoe de vorm nu werkelijk is. Op 25 augustus is er de Gildeloop, op 7 september is er een 5 kilometer wedstrijd bij de BAV en op 3 oktober zijn er clubkampioenschappen Baan over 3 kilometer.

Een nieuw seizoen

2010-08-08T20:43:00.003+02:00

Mijn laatste bericht was vanbegin juni. Ondanks dat het vakantie geweest is, heb ik in de afgelopen periode niet stil gezeten. Na de laatste wedstrijd van de zomeravondcup heb ik iets minder vaak getrained vooral omdat ik andere verplichtingen had zoals afscheidsmusicals van mijn jongste zoon. Tijdens die laatste wedstrijden kwam ik regelmatig leden van de wedstrijdgroep tegen, die me uitnodigden een keer mee te komen trainen.

Vlak voor mijn vakantie heb ik dat voor de eerste keer gedaan. Op een warme avond werd er op de baan getrained en ik kreeg een aantal waardevolle aanwijzingen over mijn techniek. In de drie weken vakantie gingen mijn loopschoenen mee, maar ik heb ze niet gebruikt. Het was veel te warm en 's morgens sliep ik lekker uit. Na de vakantie stond de training voor de recreanten stil, maar voor de wedstrijdgroep niet. Een goede reden om nog met de wedstrijdgroep verder te trainen. Er wordt getrained op dinsdag- (op de baan) en op donderdagvond. Er is ook een programma voor zaterdag en zondag, maar de meeste lopers kiezen ervoor in het weekend één of meer duurlopen te doen.

Eerst liep ik voor mezelf een rondje over de Stulp, daarin merkte ik dat ik alle een paar weken niet gelopen had. In de training van dinsdag stond 12 keer 400 meter op het programma, 200 meter rust. Die wist ik constant in 1.32 te lopen. Ook de 6 keer 5 minuten van de donderdag gingen steeds op dezelfde snelheid. Vorige week zondag liep ik een langere duurloop, over het nieuwe fietspad naar de Zoom en dan nog een rondje blauwe paaltjes erna.

Afgelopen dinsdag was het 2 series van 5 keer 400 meter, met 200 meter rust en 400 meter serie pauze. Deze keer gingen de 400 meters in 1.29 met een laatste van 1.17. Op donderdag liepen we 3 keer 2000 meter. We startten individueel, de langzaamste eerst met 10 seconden ertussen. Het is geen wedstrijd, maar wel lastig om je niet te laten opjagen door de lopers voor en achter je. Het eerste rondje begon ik daardoor iets te hard 8.54. De tweede 8.55 en de derde 8.50 gingen prima.

Vandaag liep ik een rondje Stichting. Ik merk dat ik al weer twee weken lekker train. Na een training heb ik geen stijve benen en het lukt om met de handrem op te trainen en me niet met de snelle lopers mee te laten trekken. Ik let er op wat rechterop te lopen en dat gaat steeds meer vanzelf. Ik heb daarom besloten om dit seizoen met de wedstrijdgroep te gaan trainen. In de komende weken ga ik verder verkennen wat dat betekent.

Ondertussen is het ook weer tijd voor nieuwe schoenen. Nu heeft Anita besloten een eigen hardloopspeciaalzaak te beginnen: Enjoy your run. Daar heb ik gister eens rondgekeken en een analyse van mijn voeten laten maken. De keuze is gevallen op een nieuw paar Gel Nimbus, die wel nog even in mijn maat besteld moeten worden. Anita heeft er een leuke winkel van gemaakt en de collectie zal de komende tijd nog groeien.

(te) Warm bij de zomeravondcup

2010-06-09T21:39:00.002+02:00

De laatste zomeravondcup was vanavond 9 juni 2010. Hoewel het niet zonnig was en zelfs een beetje miezerde, was het wel erg warm en benauwd. Bij het uitpakken van spullen uit mijn sporttas ontdekte ik dat gisteravond mijn horloge met stopwatch niet in mijn tas had gestopt. Jammer, want die gebruik ik altijd om mijn kilometertijden onderweg in de gaten te houden. Ik zou op gevoel moeten lopen. Bovendien was ik van plan om niet te hard te starten en wilde ik proberen met een paar bekenden mee te lopen. Edgar en Titus liepen vorige keer mooi vlak en kwamen me in de tweede helft voorbij. Edgar was niet aanwezig dus besloot ik te proberen om Titus te volgen. Dat ging prima in de eerste 3 kilometers die volgens Titus in 4:10, 4:08 en 4:09 gingen. Tussen 3 en 4 kreeg ik flink last van de warmte. Ik liep enorm te zweten en kon mijn warmte niet kwijt. De 4e kilometer ging in 4:12. Nog steeds redelijk vlak, maar ik liep niet lekker en ik besloot Titus te laten gaan en de rest in een rustig tempo uit te lopen. Een snelle tijd of een vlak schema zat er dus niet in vanavond. Ik kwam uiteindelijk binnen in een tijd van boven de 45 minuten.

De derde Zomeravondcup

2010-05-27T10:10:00.004+02:00

Gisteravond was de derde wedstrijd van de Zomeravondcup en ik deed dit jaar voor de tweede keer mee. De vorige keer bij Maarschalkerweerd was het verval erg groot na een te snelle start. Dat moest anders, maar veel langzamer starten zou een tijd in de buurt van mijn PR in ieder geval onmogelijk maken. Bovendien had ik na de "Blauwe paaltjes" van vorige week toch wel weer het vertrouwen dat ik een hoog tempo langer kan volhouden. Een moeilijke keuze, ga ik behoudend van start of niet?

De eerste uitdaging was om op tijd aan de start te verschijnen. Het was drukker op de weg dan ik had verwacht en ik stond een tijdje stil op de rondweg van Utrecht. Gelukkig viel het daarna weer mee en was ik zo'n 20 minuten voor de start op de atletiekbaan Overvecht, waar ik Ad, Robert, Roel en Fokko uit de D-groep tegenkwam en weer diverse Pijnenburg wedstrijdlopers onder andere Edgar, Theo, Jos en Titus. In de afgelopen twee wedstrijden was ik steeds in de buurt van Theo geëindigd. Bij de start besloot ik eens te proberen om met hem mee te lopen. Hij ging er echter hard vandoor. Blijkbaar was hij hersteld van zijn blessure en van plan onder de 40 minuten te lopen. Edgar en Titus waren ondertussen ergens achter mij en ik besloot door te lopen. Ik vergat de doorkomst na 200 en 400 meter exact te timen, maar had de indruk dat het tempo redelijk was. Het kilometerpunt kwam sneller dan ik verwachtte in 3:55, nog steeds erg snel, maar iets beter dan de vorige keer en ik had het idee dat ik lekkerder liep.

Er ontstond een groepje met een man met een rood shirt en een meneer die enorm liep te hijgen, die kende ik nog van de vorige keer en had ik toen al snel voorbij moeten laten gaan. Het 2-kilometer-punt had ik gemist, maar bij 3 kilometer kwam ik door in 11:55. Ik had dus nog eens twee kilometers in 4:00 gelopen. Helaas viel hier het groepje uit elkaar en kreeg ik een eerste tikje, het was toch weer iets te hard gegaan. De volgende 2 kilometers gingen in 4:13. De waterpost kwam op een goed moment want mijn keel werd erg droog. Hier kwam Titus voorbij in een mooi tempo, helaas was ik niet in staat te volgen. Ik moest weer iets inlever met twee kilometer van 4:20 en 4:21.

Ik hoopte nog even aan te klampen bij Edgar, zodat ik de moeilijke kilometer van 7 naar 8 goed door zou komen. Dat is een lastig stuk in dit rondje omdat je voor je gevoel al vlakbij de finish bent en vervolgens weer helemaal afbuigt richting de Vecht. Het werd toch nog 4:30. Met nog twee van zulke kilometers zou ik rond 42:30 uitkomen. Ik kon het tempo nog weer iets opschroeven 4:26 en met een eindsprintje op de baan zelf 4:20 in de laatste kilometer. Eindtijd 42:25. Het verval was toch weer (te) groot geweest, maar minder dan 2 weken geleden en de eerste 3 kilometer waren goed geweest. Als het niet te warm is doe ik over twee weken nog een poging, maar dan kies ik voor een langzame start.

Bij nader inzien leg ik de lat misschien wel hoog. Ik zag in mijn lijst met vorige uitslagen dat dit mijn tweede tijd ooit op een 10 kilometer wegwedstrijd is:

26-05-2010 42:25
11-05-2010 42:57
25-10-2009 42:54
13-10-2007 41:35
23-05-2007 43:30
17-04-2007 42:46
23-08-2006 45:52
31-05-2006 43:03
24-08-2005 43:21
09-07-2005 42:55
25-08-2004 48:20

De tijden bij de BAV Wintercup zijn blijkbaar niet representatief:

13-12-2009 40:53
22-11-2009 41:42
16-12-2007 41:57
14-01-2007 43:23
15-01-2006 41:50
11-12-2005 42:43
22-11-2005 43:23

De eerste echte senior

2010-05-20T08:25:00.004+02:00

Gisteravond was het heerlijk loopweer. Zonnig maar niet te warm en een prachtig blauwe lucht. De ideale omstandigheden voor een loopje door en rond de Soesterduinen en laat daar nou net het eerste Open Soester Kampioenschap Blauwe Paaltjes gehouden worden. In de afgelopen week had ik al de indruk dat ik niet de enige deelnemer zou zijn. Vrijwel alle trainingsgroepen van de AV Pijnenburg hadden deelname aan deze loop als onderdeel van de training opgenomen. Het was dus al een gezellige en beetje zenuwachtige drukte bij de atletiekbaan. In een lange sliert vertrokken de groepen naar de nieuwe kiosk aan de Foekenlaan waar de start en finish waren. De meeste lopers hadden toch op z'n minst een blauw shirt aan getrokken en enkelen waren nog wat verder gegaan om kans te maken op de speciale prijs voor de loper die het mooist blauw verkleed deelnam.

De start bleek niet direct bij de kiosk, maar lag als verrassing een ruim honderd meter verderop op de zandvlakte van de duinen. Heel slim omdat zo de kans op dringen op de smalle bospaadjes een stuk kleiner werd, maar dat betekende wel eerst een flink stuk door het mulle zand heuvelop. Na het inlopen waren we als eerste bij de start en we wisten dus een plekje vooraan te veroveren, alleen een aantal snelle jongens uit de wedstrijdgroep mochten nog voor ons staan. Die vertrokken dan ook als een speer na het startschot over het zand, ik liep even gelijk op met Peter, Erik en Ad, maar ging als eerste van onze groep het parcours op.

Voor me zag ik de wedstrijdlopers langzaam tussen de bomen verdwijnen alleen een jongen van een jaar of 15 en iemand in een blauw hazenpak (!) bleven in het zicht, maar liepen wel langzaam uit. Ik voelde al snel dat ik weer een bliksemstart had gemaakt en dat het hard ging. Daarom verwachtte ik dat er mensen achterop zouden komen. Die kwamen er niet, langzaam werd het gat met de mensen achter me groter volgens mij. Het lukte om me te focussen op de jonge loper voor me, de haas was ook uit het zicht verdwenen en zo mijn tempo vast te houden. Aan de handgeklokte tussentijden zag ik dat het nog steeds goed ging, dat gaf me de benodigde moraal. Ergens halverwege stond een vrouw foto's te maken en toen ze mij zag naderen, riep ze: "Daar is de eerste echte senior". Ik neem aan dat het als compliment bedoeld was.

In de buurt van de bunker werd ik toch ingehaald, door iemand die ik op het zand gepasseerd was. Hij liep in één ruk door naar de jongen en ook daar voorbij. Iets verderop zag ik dat de man in het hazenpak het toch te zwaar had gekregen. Hij begon te wandelen en ik haalde hem in. Nog even klampte hij aan en daarna was ik hem kwijt. Maar tot mijn schrik zag ik Theo achter me aan komen. Die staat bekend om zijn eindsprint en dat zat er bij mij niet meer in. Het enige wat ik kon doen was het hem niet makkelijk maken. Dus perste ik alles eruit om niet stil te vallen. Met nog twee klimmetjes te gaan, kreeg ik het gevoel dat ik hem voor zou kunnen blijven en zo waar, dat lukte.

Geen plaats bij de eerste drie en ook niet prijs voor de "blauwste loper", maar 18:04 over ongeveer 4,3 kilometer op een zwaar parcours is een mooie prestatie en vooral het feit dat ik het hoge tempo heb kunnen vast houden stemt me zeer tevreden. Ad kwam binnen in 18:35 en Peter (die een stukje verkeerd liep) in 18:54. Bij een andere blogger vond ik al een leuke impressie met foto's.

Niet gelukt

2010-05-11T21:52:00.003+02:00

Vanavond was de tweede wedstrijd van de Zomeravondcup in Utrecht en die stond al een tijdje in mijn agenda. Hier hoopte ik mijn PR op de 10 kilometer een stukje aan te scherpen. Het leek vanavond overigens niet echt een zomeravond. Het regende en het was maar een graad of 6. Op zich vind ik het wel lekker als het niet te warm is, gewoon in de korte broek en een shirt met lange mouwen.

Mijn PR op de 5 kilometer bij de testloop van een paar weken geleden had me hoopvol gestemd. Daarna had ik voor mijn gevoel mijn trainingsintensiteit een beetje laten zakken met vooral duurloopjes. Toch was ik de afgelopen weken op de dagen na de training vaak wat stijfjes. Ook het rondje over de stulp dat ik zondag nog liep voelde ik vanmorgen nog in mijn benen. Ik was er vandaag niet gerust op dat ik echt een snelle tijd neer zou kunnen zetten.

In de kleedkamer trof ik diverse andere Pijnenburgers, het merendeel wedstrijdlopers en na het omkleden zag ik zoals afgesproken Leon in de kantine. Hij zou proberen rond de 50 minuten uit te komen. Bij het inlopen gingen de eerste drie rustige rondjes over de atletiekbaan lekker, maar toen ik een versnellinkje probeerde voelden mijn benen erg stijf. Na een sanitaire stop ging het wat beter. Ik zorgde dat ik redelijk vooraan stond bij de start, daar was het dringen, maar daardoor ook niet koud. Direct na de start probeerde ik een beetje op gang te komen. Waarschijnlijk verkeek ik me op het tempo van de andere lopers. Normaliter haal ik het begin redelijk wat andere lopers in. Dat deed ik nu ook, maar het kostte me vrijveel moeite. Na een halve kilometer zag ik Jos en ik besloot daar achter te blijven. Hij loopt meestal iets harder, dus als ik bij hem zou kunnen blijven zou er een mooie tijd inzitten. Ik hoopte zo ook een beetje in een goed ritme te komen. Dat viel niet mee en na een kilometer wist ik waarom, want die ging met 3:51, veel te hard, dus ik liet Jos lopen.

Er kwamen een paar andere groepjes voorbij, het lukte echter niet om langdurig aan te haken. De tweede kilometer ging in 4:04. Dat was een betere tijd. Nu was het zaak te consolideren. 4:09 in de derde kilometer was ook nog acceptabel, maar ook dat tempo lag nog te hoog. Met 4:13 in de vierde kilometer wist ik dat een echt snelle tijd er niet meer in zou zitten en ik ging op zoek naar een rustiger tempo, terwijl steeds weer lopers voorbij kwamen. Het werd achtereenvolgens 4:22, 4:15 (ik probeerde even bij Berend aan te haken), 4:24, 4:28, 4:32 en 4:29 en zo kwam ik uit op een tijd van ongeveer 42:55. De officiële uitslag is 42:57.

Het zat er vanavond dus niet in. Eigenlijk wist ik dat na zo'n drie kilometer al en daarna lukte het ook niet meer om nog een echt hoog tempo te lopen. Zo forceerde ik ook niets en wie weet gaat het over twee weken weer beter.

Verkouden

2010-05-02T11:24:00.003+02:00

Sinds een paar dagen ben ik verkouden. Niets bijzonders: wat keelpijn, kriebelhoest, een verstopte neus en een beetje duf hoofd. Ik heb de training van gister even overgeslagen, zodat ik een beetje rust krijg en op tijd hersteld ben voor zomeravondcup.

In de vorige week liep ik twee keer een korte duurloop (10 -15 kilometer). Zondagmiddag ging dat moeizaam. Ik vond het erg warm en mogelijk was ik moe van het houthakken dat ik eerder die dag al gedaan had. Woensdagavond ging het wel weer erg lekker. Toen liepen we met de groep de oranje paaltjes route door de Soesterduinen.

Over paatjes gesproken, op 19 mei worden de Open Soester Kampioenschappen "Blauwe paaltjes" gehouden. Een heel grappig initiatief van een aantal leden van de vereniging samen met de eigenaars van de verniewde kiosk.

Onverwachte testloop levert een PR op.

2010-04-22T10:30:00.002+02:00

Na een week hard trainen afgesloten met deelname aan de Bergrace By Night, ging ik gister eigenlijk naar training met het idee om het een beetje rustig aan te doen. Onderweg kwam ik Anita tegen die na een paar weken afwezigheid ook weer mee kwam doen. Ze had via de mail van Frans begrepen dat de 5 km testloop die Frans wilde organiseren vanavond gehouden zou worden. Dat was even slikken. Ik kan niet met maar halve inzet meedoen aan zo'n testloop. Ook voor de andere lopers kwam het als verrassing en dat was de bedoeling. Na een klein stukje inlopen en een vrij lange tijd rekken en strekken mochten we van start. Voor mijn gevoel was het niet de optimale warming-up. en daarom probeerd ik niet te snel van start te gaan.

Frans had vooraf de te volgen route uitgelegd, over het fietspad richting Soestduinen, dan rechtsaf langs het spoor. Aan het eind weer rechts en dan over het spoor weer rechts. Bij de atletiekbaan nog een keer rechts over het spoor en daar zou hij de finish aangeven. Na ongeveer een kilometer kwam Frans bij Peter en mij fietsen en riep hij dat de eerste kilometer in 4.11 gegaan was. Dat was iets langzamer dan dat ik bij de eerstvolgende 10 kilometer wil lopen, dus ik besloot iets te versnellen. Op dat gedeelte van het parcours zitten een paar flinke klimmetjes, waar ik iets makkelijker overheen ging dan Peter, die daardoor moest lossen. Een eind verder kwam Frans weer langs. Nu zat ik na 3 kilometer op 12:07. Dat betekende dat ik 2 kilometer binnen 8 minuten had afgelegd. Een mooie tijd behoorde toch tot de mogelijkheden. Vanaf hier bleef Frans bij mij fietsen en kon hij nog een tussentijd doorgeven. De 4 kilometer ging in 16:03. Het laatste stuk (langs "de zoom") heeft een lang stuk vals plat, dat wel vaker zwaar valt. Deze keer wist ik toch het tempo te houden en ik finishte in precies 20 minuten. Nog niet eerder liep ik een 5 kilometer zo snel en bovendien lukte het om 4 kilometers achterelkaar onder de 4 minuten per kilometer te lopen. Dat geeft heel veel vertrouwen voor een mooie tijd op de 1o kilometer van de Zomeravondcup van 11 mei.

Bergrace: Lopen in het donker is een heel andere ervaring.

2010-04-19T13:20:00.005+02:00

Vrijdagavond begon voor mij een druk weekend met deelname aan de Bergrace By Night 2010. Ik had hier uiteraard wel eens van gehoord, maar nog nooit meegedaan en ook geen idee wat ik kon verwachten. Samen met Erik, Gert en Roel vertrokken we om even na half negen in de richting van Rhenen. Toen was het nog licht, maar al snel begon de duisternis in te vallen. Ik maakte me wat zorgen over de temperatuur want er werd voor 's nachts tot 2 graden vorst voorspeld en ik had gekozen voor een korte broek, maar wel een shirt met lange mouwen.

Zonder problemen bereikten we Ouwehands Dierenpark en al snel reden we in een bus in de richting van Wageningen. Op de markt was net een warming-up voor een kortere afstand aan de gang. Het was er gezellig (met al die kroegen vol hardlopers), maar niet te druk en dus goed overzichtelijk. We waren ruim op tijd, zo'n twee uur voor onze start van 23:20. Dus er was nog wel even tijd om iets te drinken. In Café de Tijd vonden we een comfortabel plekje en namen een consumptie. Ondertussen bespraken we de plannen. Erik zou in verband met de naweeën van een flinke verkoudheid (bronchitus?) rustig aan doen. Gert begint altijd rustig en loopt dan mooi constant en ik zou wel zien hoe het zou lopen. De 11.6 kilometer is een incourante afstand en het parcours is niet vergelijkbaar met een kilometerlange klim aan het eind. Daar wilde ik iets voor over houden.

Zo'n 30 - 45 minuten voor de start begonnen we met inlopen, een rondje langs hotel De Wereld en over de Grebbedijk. Daarna wat rekken en strekken en de kleren inleveren. De temperatuur op de Markt viel reuze mee. In het deelnemersveld ontwaarde ik nog een tweetal bekenden en ik stond even heel dom te kijken toen iemand "Ha Richard", tegen me zei. Leuk die startnummers met je voornaam er op. Na nog een snelle laatste sanitaire stop sloten we een beetje achteraan in de groep voor de start. Dat betekende wel weer even wachten tot we echt van start gingen en het eerste stuk moest ik flink slalommen. De bedoeling was om eerst een beetje in mijn ritme te komen en dan lekker te gaan lopen. Het constant inhalen van anderen werkt wel als een rode lap, met het gevaar dat ik te veel energie verbruik in het begin. Deze keer ging het volgens mij beter, maar door het ontbreken van afstandsaanduidingen had en heb ik geen idee hoe hard het ging.

Lopen in het donker was een nieuwe ervaring. Natuurlijk trainen we 's winters ook in het donker, maar dan kiezen we altijd verlichte wegen. Zo begon het ook in Wageningen. Maar op de Grebbedijk was het een stuk minder verlicht. Ik nam maar aan dat het wegdek goed zou zijn, maar zorgde er wel voor goed mijn benen op te tillen. Goed voor de techniek! Ik zag wel de toegevoegde waarde van de lampjes die veel lopers op hun hoofd droegen. Ik moest het doen met een fluoriscerende staafje dat ik om mijn bovenarm gewikkeld had. Een mooi gizicht al die lopers met meer of minder verlivhting. Na een paar kilometer volgde in Wageningen een venijnig klimmetje van de Westbergweg. Daar achterhaalde ik de al de eerste dame die toch vijf minuten voor me gestart moest zijn. Ik bleef andere lopers inhalen en werd door een stuk of vier anderen voorbij gelopen.

Na ongeveer 20 minuten verliet ik de bebouwde kom van Wageningen. Op het volgende stuk dijk waren wegwerkzaamheden, dat betekende een onverhard stuk waar ik extra goed moest opletten waar ik mijn voeten neerzette. Het veld van lopers raakte steeds meer verspreid. Ik werd bijgehaald door een andere loper waar ik bij aanhaakte. Samen liepen we een behoorlijk stuk verder tot we de provinciale weg tussen Wageningen en Rhenen passeerden en een donkere weg dwars door de weilanden namen. Ik liet mijn metgezel gaan omdat het volgens mij net te hard ging. Ik voelde mijn maag, toch te veel gegeten en hield ook rekening met de laatste klim. Het was hier wel heel donker. Boven de lopers waren de sterren goed te zien, maar ik had niet te veel tijd om die te bewonderen, om niet te struikelen bleef ik de grond in de gaten houden en er waren maar weinig lopers te zien, dus ik probeerde ook in de gaten te houden waar ik naar toe moest.

Na een tijd volgde een bocht naar links en liepen we aan de voet van de Grebbeberg en iets verder ging het rechtsaf de berg op. Hier stond een bord "Nog 1 km". Ik drukte mijn stopwatch in en begon aan dit laatste stuk dat mooi omzoomd werd door vele waxinelichtjes. Netjes op mijn techniek lettend ging ik omhoog. Dat ging erg mooi en ook vrij vlot, tot ik bijna door mijn enkel ging omdat er grote geulen in het pad zaten, waarschnijlijk veroorzaakt door water dat naar beneden gestroomd was. De schrik sloeg in mijn benen, ik wilde niet een blessure oplopen, dus ik liet het tempo wat zakken en koos voor de rand van het pad, voor mijn gevoel veiliger omdat het midden uitgesleten leek. Op het laatste rechte stukje kwamen nog twee lopers hard voorbij. Na ongeveer 51:30 drukte ik mijn eigen stopwatch in. De klim had me 5:30 gekost. Dat betekende dat het eerste stuk in 46 minuten gegaan was. Netjes voor een kwartmarathon.

Na het inleveren van de chip trof ik Erik, Roel en Gert weer. We zochten onze kleren en keken nog even rond in de feestzaal. Eén van de bekenden die ik bij de start trof, was gevallen in de klim. Toch een beetje jammer van het parcours. Het is wel een loop met een heel eigen leuke sfeer, die goed georganiseerd is.

Ondertussen is de uitslag gepubliceerd. Met 51:31 ben ik netto 29e geworden en 7e in mijn categorie. Beide bij de eerste 10% en daar had ik een beetje op gehoopt.

nummer 151

2010-04-15T09:24:00.002+02:00

Bij een wat groter evenement is het altijd fijn als je al van te voren je startnummer en chip hebt kunnen halen en het is natuurlijk helemaal makkelijk als iemand anders dat voor je doet. Gisteren kreeg ik na de training van Gert al mijn startpakketje voor de Bergrace by night waaraan ik morgen deelneem. Nummer 151 met mijn voornaam er ook nog opgedrukt. Ik hoop dat dat in het donker leesbaar is, want uit ervaring (halve marathon Amersfoort) weet ik dat het leuk is als het publiek je aanmoedigt. Ik ga om 23:20 van start bij de 11.6 kilometer, op welke namen moet ik nog letten in mijn startvak?

eigenlijk had ik goster bij training rustig aan moeten doen, zo vlak voor een wedstrijd, maar dat is niet gelukt. In verband met een naderende testloop (ik wist van niks), voert Frans de trainingen een beetje op. Deze keer 5 x 300 meter, 3 x 1500 meter en 1 x 2600. Peter in ik begonnen in een lekker vlot tempo de 300-tjes te lopen, zo tussen de 50 en 55 seconden, OK het was iets korter. Met die snelheid nog in de benen gingen we enthousiast van start op de 1500. Dat was toch andere koek, mede omdat er halverwege een heel naar hellinkje zat. We liepen 'm in 5:30. Dat was verbazend snel en eigenlijk te hard. Maar ik wilde me niet laten kennen en begon niet veel langzamer aan de tweede 1500. Het heuveltje was nu te veel voor Peter, ik wist toch nog op 5:34 uit te komen en de derde ging in 5:37. Even uitblazen en toen nog die 2600 binnen 11 minuten over geaccidenteerd terrein. Na de training voelde ik mijn benen wel. Misschien ben ik morgen nog wel een beetje stijf, maar ik was toch al niet van plan om voor een hele snelle tijd te gaan.

Genieten van de lente.

2010-04-05T17:44:00.002+02:00

Het is misschien voor sommigen nog wat aan de frissen kant, maar eigenlijk is het heerlijk loopweer. Het is droog (tenminste de meeste dagen) en warm genoeg voor de korte tight, maar ook weer niet zo warm dat je oververhit raakt. Ik geniet er met volle teugen van. Al zo'n week of zes train ik weer twee keer per week. Afgelopen woensdag schoot de training met de groep er bij in wegens een verjaardag, maar die heb ik vandaag ingehaald.

Zaterdag deed Frans de training. Het was de bedoeling om op een steeds kortere afstand het tempo wat op te schroeven. Als bonus mochten we de kortere stukjes steeds iets vaker lopen. Het kwam neer op 1 x ruim 1000 meter. 2 x 600, 3 x 500 en 4 x 450 meter. Het ging er lekker door het bos en ik had het tempo er goed in (o.a. 500 in 1:50). Voldaan ging ik weer naar huis. Omdat het vandaag een vrije dag was, had ik gepland om vandaag ook een mooie duurloop te doen. Ietsje verder dan normaal zo'n 15 kilometer was de bedoeling. Ik koos voor een voor mij nieuw rondje rond de stulp. Achter paleis Soestdijk langs naar de Zevenlindenweg en dan weer terug langs de kuil van Drakestein. Ik had de route net ingevoerd op afstandmeten toen IE er mee ophield. Ik kon nog net zien dat het uiteindelijk 14,2 kilometer was geworden. Volgende keer maak ik het ietsje langer, want nu liep ik ook nog een stukje fout en nam ik een erg blubberig mountainbikepad. Na ongeveer 1 uur 1o minuten was ik weer thuis.

Het is weer lente.

2010-03-23T21:35:00.003+01:00

Zondag liep ik voor het eerst weer in mijn korte broek. Nog wel met een shirt met lange mouwe, maar eigenlijk de ideale omstandigheden. Toen ik vertrok (rond kwart over negen) was er nog een beetje miezerregen, maar dat hield al snel op. De temperatuur was perfect, niet te koud, maar ook zeker niette warm. En dat vonden veel andere lopers met mij. Ik nam weer het rondje rond de blauwe paaltjes. Voor mijn gevoel kwam ik niet voor uit, maar op alle tussentijden zag ik dat het toch wel vrij hard ging. Voor het rondje zelf had ik maar 18 minuten nodig. Ik was nog niet eerder zo snel. Vanaf de helft voelde ik zelf ook dat het snel ging en ik toch liep ik voor mijn gevoel redelijk makkelijk.

Eigenlijk had ik een iets groter rondje willen lopen door er een stukje door het Pijnenburger bos aan te plakken, maar daar zag ik wegens de hoosbuien van zaterdagavond maar vanaf. Eerder deze week liep ik daar wel. 's Morgensvroeg met de nevel nog boven de weilanden. Ik liep in een concert van vogels en spechten en zag ook nog een ree door de weilanden huppelen.

Wedstrijd agenda

2010-03-15T09:43:00.002+01:00

Het winterseizoen was niet best voor het voornemen wat meer wedstrijdjes te lopen, maar nu de vorst echt uit de grond lijkt te trekken, krijg ik daar weer zin in. Samen met collega Leon heb ik afgesproken mee te doen met de tweede zomeravondcup in Utrecht (11 mei). En mogelijk loop ik samen met de D-groep mee met de Bergrace by Night op 16 april.

Weer clubkampioen

2010-03-07T22:30:00.003+01:00

Uiteindelijk heb ik de gelukkig de stoute schoenen weer aangetrokken en na een periode van een week of twee zonder trainen toch maar weer de weg opgegaan. Eerst een rondje blauwe paatjes, met hier en daar nog ijs op het pad end aarna een training met de groep. Vorige week zondag ondanks storm en regen toch weer een achtje door Soest en afgelopen woensdag lekker 10 x 400 op de baan. Dat is één van mijn favoriete trainingen. 400 meter is een mooie afstand en de 400 meter herstel ertussen net genoeg. De uitdaging is om niet te verslappen. En net als voorgaande keren lukte het Peter en mij om ze ongemerkt steeds iets sneller te lopen. De laatste in 1 minuut 14 en Peter zelfs 1.12.

Gister stonden de clubkamioepschappen cross op het programma. Het was al snel duidelijk dat er van onze groep niet veel deelnemers zouden zijn, maar ik had deze keer zowaar tijd. Het was koud maar prachtig weer en er was een mooi parcours door het bos uitgezet. We mochten als D-recreanten samen met de wedstrijdgroep van start. De heren wedstrijdlopers moesten 5 ronden van 2 kilometer afleggen, de dames wedstrijdlopers hoefden maar 3 ronden en wij moest en 4. Van de deelnemers recreanten zag ik al (met alle respect) dat ik de snelste zou zijn. Dus toen ik het eerste halve rondje op de baan kon aanpikken bij een groepje van drie heren wedstrijdlopers vond ik dat een mooie uitdaging voor vandaag. Het giong erg goed. Zonder forceren liep ik in derde positie van dit groepje en het eerste rondje ging in 8.30. Dat was een snelle tijd gegeven de condities van het parcours, met hier en daar een blubber, wat scherpe bochten en een beetje hoogteverschil. Tegen het eind van het tweede rondje (alweer in 8.30) voeldi ik toch dat het iets te hard ging. En naar later bleek bij een kleine versnelling van de man op kop, was ik zo verstandig niet te forceren. Ik liet het tempo een beetje zakken en zag het groepje een beetje uitlopen, maar ook weer niet al te snel. het derde rondje ging in 8.50. In het vierde rondje hervond ik mijn ritme weer en dat was weer iets sneller met 8.40. Na 34.51 kwam ik als eerste recreant over de finish. Altijd leuk zo'n gouden medaille.

Toch weer winter.

2010-02-19T09:09:00.002+01:00

In mijn vorige bericht hoopte ik nog dat de lente zou beginnen, maar in de twee weken daarna sloeg de winter nog even terug. Ik heb sinds een week of twee niet meer gelopen. Het was te glad of te koud of ik had een andere afspraak. Ik moet eerlijk zeggen dat ik met die sneeuw ook niet erg gemotiveerd ben om er uit te gaan en hier is het strooizout nu ook wel op.

Dat is jammer, want de Amersfoortse Bergcross werd bijvoorbeeld afgelast. Zo heb ik de nieuwe kleding dit ik op mijn verjaardag kreeg nog niet kunnen proberen. Het is een shirt van nike, een tight van odlo en een jack en een trainingsbroek van odlo. Allemaal zwart want dat was de enige kleur die nog beschikbaar was in mijn maat.

Ondertussen zijn de Olympische winterspelen al een weekje bezig. Ik zie er niet zoveel van, want ik ik wil op tijd op bed liggen. Maar deze week zag ik een stuk van de afdaling voor dames. Veel spectaculaire valpartijen maar deze was gewoon hilarisch.

Het bos weer in!

2010-02-08T10:38:00.003+01:00

Na een paar dagen dooi is het eindelijk zover. Ik durf het aan en vertrek voor een rondje over de Stulp. Al op het fietspad richting bos voel ik het verschil en vraag ik me af waar dat nu aan ligt. Het kan de ondergrond niet zijn, wat hier is het ook nog gewoon verhard, pas na een kilometer wordt het halfverhard en later gewoon bospad. Het verschil is dat ik hier niet continue auto's voorbij hoor komen. Dat betekent dat ik boven mijn gestamp en gehijg uit vogels kan horen.

Ik loop lekker en begin al direct met een hoger tempo dan normaal op dit rondje. Halverwege heb ik even een dipje, misschien ook omdat ik bijna onderuit ga op één van de laatste sneeuwresten. Hardnekkig spul zijn die aangestampte ijskorsten. Daarna pak ik het flinke tempo weer op en ik weet de tweede helft weer sneller af te leggen dan de eerste helft.

Het voelde als lente!

Wanneer komt er een einde aan?

2010-02-01T14:12:00.003+01:00

Normaliter ben ik al meer liefhebber van de zomer dan van de winter, maar nu ben ik het toch wel erg zat. De lage temperatuur maakt het niet aantrekkelijk om naar buiten te gaan en ik wil gewoon weer lekker door het bos kunnen draven zonder bang te zijn voor glijpartijen.

Natuurlijk is het met een thermoshirt prima te doen, maar dan heb ik het al snel weer te warm. Bovendien loop ik dan de hele weg te snotteren, omdat mijn neus verstopt zit. Woensdag heb ik de training wegens de lage temperatuur en verwachte neerslag laten schieten. Gister heb ik maar weer een rondje over de fietspaden gelopen, maar steeds hetzelfde rondje gaat ook vervelen. Ik merk dat ik me dan ook erger aan van alles en nog wat, zoals mensen die hun autoruiten schoonmaken terwijl de motor draait.

Voor de komende week is de voorspelling nog steeds niet gunstig, dus ik blijf nog een tijdje chagerijnig.

BAV-gelast

2010-01-18T10:36:00.002+01:00

Wel gemoed ging ik gister op weg voor de derde wedstrijd van de BAV Wintercup. Het zou wel een moeilijk parcours zijn dacht ik, maar dat gaf niet.Ik had twee snelle tijden staan en hoefde 'm alleen maar uit te lopen voor een goede eindklassering. Als een hoger geplaatste loper niet mee zou doen, zou ik nog een plekje opschuiven. Bij de afslg het bos in, ontbrak het grote gele bord met BAV. En op het weggetje het bos in, was het verdacht rustig. Even dacht ik dat ik de verkeerde datum had onthouden, maar al snel vermoedde ik dat het was afgelast. En inderdaad afgezien van een paar mensen van de organisatie bij een gele party tent was er niemand.

De keuze voor afgeasting (voor het eerst in 35 jaar) was logisch, gezien de toestand van de bospaden. Het kleine stukje dat ik kon zien wad overdek met een dikke ijskorst, met daarop water en smeltende sneeuw, onbegaanbaar dus.

Onverrichterzake reed ik weer naar huis. Daar liep ik dan nog maar het achtje door Soest. Deze keer in 47 minuten. Het was duidelijk warmer dan de afgelopen weken, ik liep behoorlijk te zweten. Volgende keer weer zonder thermoshirt.

Een achtje in Soest

2010-01-10T19:35:00.002+01:00

Vorige week zondag liep ik een mooi rondje door Soest.

Sylvestercross in beeld.

2010-01-03T21:37:00.007+01:00

De nettotijd van de Sylvestercross 2009 staat ondertussen op uitslagen.nl. 39:20 voor mij deze keer. Natuurlijk werden er weer veel foto's gemaakt. Van Aktiefoto vind ik de onderstaande.

De eindsprint van Derk (links) en Kees (uiterst rechts).

De finish van Jelger

Mijn finish (aktiefoto kon mijn startnummer niet herkennen, zo hard ging ik blijkbaar :-) )

En de finish van Leon.

Op Youtube vond ik ook nog een filmpje van de start. Dat geeft een prachtig beeld van 1500 startende lopers. Kees, Derk en ik komen vanaf ongeveer 1 minuut 49 in beeld. Kees als eerste helemaal links met z'n muts op. Rond 1.51 schiet ik als een blauwe flits door de menigte en op 1.54 zijn Derk en ik rechts in beeld. Direct daarna zijn Jelger en Leon ook nog te ontwaren.

Vandaag heb ik mijn goede voornemen opgepakt om dit jaar wat meer te trainen. Omdat het in het bos nog erg glad is, koos ik voor een rondje door Soest. In de bebouwde kom zijn alle doorgaande fietspaden keurig sneeuw- en ijsvrij. Ik stippelde mijn rondje zo uit dat ik nergens voorrang zou hoeven verlenen, behalve mogelijk bij de spoorwegovergangen. Reuzehandig die rotondes. Het was koud, maar prachtig weer. Ik zal de route nog eens narekenen op afstandmeten.nl, maar na zo'n 48 minuten was ik weer thuis.