Zo af en toe overkomt het me, ondanks dat je denkt dat je nu wel oud en wijs genoeg bent. Ter verdediging kan ik aanvoeren dat ik op papier de snelste uit de serie wasm dus toen na het startschot twee jonge atleten een stuk sneller vertrokken dan ik terwijl ik redelijk op gemak liep, besloot ik ook mijn tempo te verhogen en zo liep al na 100 meter in een niemandsland tussen twee koplopers en de rest van het veld en dat terwijl er een enorm stevige wind stond. Niet dat ik verwachtte veel beschutting te hebben van de voornamelijk kleine junioren.
Vooraf mikte ik op een tijd van rond 5.30. Vorig jaar liep ik 5.31. Ik had de doorkomsttijden in mijn hoofd: 1.06, 2.34, 4.02, 5.30. Mijn eerste doorkomst was 1.00. 6 seconden te snel en ik voelde dat ook in mijn benen. De volgende ronde was 2.32, ik was dus al 4 seconden kwijt. Langzaam ging mijn kaarsje uit en in de laatste ronde werd ik voor mijn gevoel achteruit geblazen door de wind. 5.43 was de logische, tegenvallende eindtijd.
Mooie foto's van Peter:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten