De tweede helft van de Zomeravondcup

De eerste twee wedstrijden van de Zomeravondcup zijn op dinsdag rond Maarschalkerweerd. De laatste twee wedstrijden zijn op woensdag van de Vechtse banen richting Maarssen. De tweede helft vind ik traditioneel moeilijker. Het is gemiddeld iets warmer want deze worden eind mei, begin juni gelopen. De eerste twee zijn in april en begin mei. Maar ook het parcours is lastiger. Er is een lang open stuk langs de Vecht waar je vaak wind tegen hebt, er zitten een paar tunneltjes in waarin je dus even moet klimmen, het wegdek is niet overal even vlak, er zitten wat krappe bochtjes in en er is zelfs een keerpunt. Dat keerpunt was gister extra lastig omdat er een vrachtwagen in de weg stond.

Daar komt vaak bij dat ik ondanks goede voornemens, toch vaak met de snelle tijden van de eerste wedstrijden in mijn hoofd en de stand in het klassement van start ga. Gister probeerde ik mijn leven te beteren, maar al na 2 kilometer had ik het gevoel in mijn benen alsof ik er al 7 op had zitten en ik moest hard werken om nog een beetje mijn tempo te houden. De start was nog goed gegaan, na zo'n 800 meter kwamen Gijs en Jelle voorbij waarvan ik wist dat ze harder zouden gaan dan voor mij verstandig was. Ik bleef in een groepje hangen en liet ze weglopen. Maar het keerpuntje werd door mijn groepje een stuk sneller genomen dan ik wilde en toen liep ik ineens alleen, tegen de wind in. (foto's van Bas).

Even later kwam er gelukkig een andere loper langs en kon ik een beetje uit de wind schuin naast hem gaan lopen. Maar mijn tempo was al aan het zakken van 4.02 (te hard!) via 4.14 en nu 4.20. Het werd een klein groepje en in de volgende kilometer bleef het tempo constant met 4.21, maar toen nam een ander de kop over. En ineens ging het voor mij te hard en moest ik alleen verder. Tegen mijn gewoonte nam ik een bekertje water, want het was toch wel warm. Er volgde een kilometer in 4.25. Ik wilde in ieder geval onder de 45 minuten blijven en had nu wat marge. Er volgden 4 kilometers van 4.30, meer zat er niet in. Af en toe werd ik ingehaald, maar ik haalde zelf ook nog wel eens iemand in. 

Met nog zo'n 2500 meter te gaan ontwaarde ik Jelle ergens voor me en ik kwam daar langzaam dichterbij. Dat gaf wel motivatie. Vlak voor de baan had hij mij ook in de gaten, maar ik kon nog wel iets versnellen en hij blijkbaar niet meer zodat ik hem op de vaan nog inhaalde met een soort sprintje (3.35) en een laatste kilometer van 4.22. Dat sprintje zorge er ook voor dat ik onder de 44 minuten finiste (43.56). Vrijwel iedereen had deze keer langzamer gelopen dan de vorige keer, dus dit was geen schande. Kees liep nu 34.11. In het klassement rukte ik op naar de tweede plaats omdat een aantal lopers deze keer niet mee deden. Ik zou na de volgende keer nog kunnen zakken naar de 6e plek.

Niet echt zomerse avondcup

Soms vraag je je af waarom de Zomeravondcup zo heet. Gister voelde het zeker niet als zomer. Het was een graadje of 12 en er stond een harde wind. Volgens de voorspelling zou het pas later in de avond gaan regenen, dat viel dan weer mee. Maar als je je hebt ingeschreven voor het klassement en nu al weet dat je de laatste avond gaat missen en bovendien je zoon weer meedoet, sta je gewoon weer aan de start. De prestastie van drie weken geleden was mooi, maar legde ook wat extra druk op me. Het leek of anderen verwachtten dat ik nu de prestatie van vorige keer zou verbeteren. Maar vorige keer had ik mezelf een beetje verbaasd en verwachten dat ik dat zo maar weer zou herhalen, deed ik niet. Met een tijd van onder de 43 minuten zou ik tevreden zijjn, dat zou nog steeds sneller zijn dan ik de vorige jaren liep.

Kort voor vertrek regelde ik een lift naar huis zodat ik samen met Kees kon rijden: duurzaam en het scheelde een parkeerplaats voor andere deelnemers. De Zomeravondcup is dit jaar een stuk populairder. Het maximale aantal deelnemers wordt bereikt en het is onder andere te merken aan de parkeerdruk.

We waren op tijd voor een plekje voor de auto en ruim op tijd om een stukje in te lopen langs de Kromme Rijn. Er waren weer genoeg deelnemers van Pijnenburg, dus we konden ook nog even de plannen van anderen horen. Kees wilde iets rustiger starten en ik nam me ook voor mezelf niet gek te laten maken. Ik koos wel op tijd een plekje iets verder naar voren in het startvak en zag dat er zelfs hazen voor 40 minuten waren. Daar moest ik maar ruim achter blijven. 

Na het startschot was het weer zoeken naar een lekker tempo, ik hield er ook rekening mee dat er een stukje tegenwind zou komen, dus eerst even achter iemand lopen zou mooi zijn. Dat lukte aardig. De eerste kilometer was 4.09, iets langzamer dan de vorige keer, maar daarna bleven ze redelijk constant met 4.10, 4.13, 4.19 en 4.10. Na 5 kilometer was ik dus iets sneller dan de vorige keer, maar dat had ik eigenlijk niet in de gaten en het kostte wel wat moeite en ik liet een gaatje vallen met een loper in een ornaje shirt die ongeveer 2,5 kilometer had gevolgd. Langzaam moest ik het groepje laten gaan. 

Het tempo zakte naar 4.18, maar dit wist ik wel vast te houden. Af en toe kwam er iemand voorbij, maar ik haalde ook nog af en toe iemand in. In de één na laatste kilometer viel een jongedame die een klein eindje voor me liep over het stoeprandje. Toen ik er langskwam krabbelde ze alweer omhoog en op mijn vraag of het goed ging antwoorde ze bevestigend. Er schoot ook een parcourswacht te hulp, dus ik liep door. Deze kilometer was een klein beetje langzamer. De laatste kon ik nog een beetje versnellen en ik kwam in 42.32 over de streep. Iets langzamer dan de vorige keer, maar ruim onder de 43 minuten en daarmee mag ik tevreden zijn. De meeste andere lopers waren ook iets langzamer dan vorige keer, maar niet Kees, die zijn PR verder aanscherpte naar 33.41.

In het klassement voor Mannen 60 steeg ik naar de 4e plaats, maar dat is vooral omdat een aantal lopers deze tweede avond niet aanwezig waren.