Soms vraag je je af waarom de Zomeravondcup zo heet. Gister voelde het zeker niet als zomer. Het was een graadje of 12 en er stond een harde wind. Volgens de voorspelling zou het pas later in de avond gaan regenen, dat viel dan weer mee. Maar als je je hebt ingeschreven voor het klassement en nu al weet dat je de laatste avond gaat missen en bovendien je zoon weer meedoet, sta je gewoon weer aan de start. De prestastie van drie weken geleden was mooi, maar legde ook wat extra druk op me. Het leek of anderen verwachtten dat ik nu de prestatie van vorige keer zou verbeteren. Maar vorige keer had ik mezelf een beetje verbaasd en verwachten dat ik dat zo maar weer zou herhalen, deed ik niet. Met een tijd van onder de 43 minuten zou ik tevreden zijjn, dat zou nog steeds sneller zijn dan ik de vorige jaren liep.
Kort voor vertrek regelde ik een lift naar huis zodat ik samen met Kees kon rijden: duurzaam en het scheelde een parkeerplaats voor andere deelnemers. De Zomeravondcup is dit jaar een stuk populairder. Het maximale aantal deelnemers wordt bereikt en het is onder andere te merken aan de parkeerdruk.
We waren op tijd voor een plekje voor de auto en ruim op tijd om een stukje in te lopen langs de Kromme Rijn. Er waren weer genoeg deelnemers van Pijnenburg, dus we konden ook nog even de plannen van anderen horen. Kees wilde iets rustiger starten en ik nam me ook voor mezelf niet gek te laten maken. Ik koos wel op tijd een plekje iets verder naar voren in het startvak en zag dat er zelfs hazen voor 40 minuten waren. Daar moest ik maar ruim achter blijven.
Na het startschot was het weer zoeken naar een lekker tempo, ik hield er ook rekening mee dat er een stukje tegenwind zou komen, dus eerst even achter iemand lopen zou mooi zijn. Dat lukte aardig. De eerste kilometer was 4.09, iets langzamer dan de vorige keer, maar daarna bleven ze redelijk constant met 4.10, 4.13, 4.19 en 4.10. Na 5 kilometer was ik dus iets sneller dan de vorige keer, maar dat had ik eigenlijk niet in de gaten en het kostte wel wat moeite en ik liet een gaatje vallen met een loper in een ornaje shirt die ongeveer 2,5 kilometer had gevolgd. Langzaam moest ik het groepje laten gaan.
Het tempo zakte naar 4.18, maar dit wist ik wel vast te houden. Af en toe kwam er iemand voorbij, maar ik haalde ook nog af en toe iemand in. In de één na laatste kilometer viel een jongedame die een klein eindje voor me liep over het stoeprandje. Toen ik er langskwam krabbelde ze alweer omhoog en op mijn vraag of het goed ging antwoorde ze bevestigend. Er schoot ook een parcourswacht te hulp, dus ik liep door. Deze kilometer was een klein beetje langzamer. De laatste kon ik nog een beetje versnellen en ik kwam in 42.32 over de streep. Iets langzamer dan de vorige keer, maar ruim onder de 43 minuten en daarmee mag ik tevreden zijn. De meeste andere lopers waren ook iets langzamer dan vorige keer, maar niet Kees, die zijn PR verder aanscherpte naar 33.41.
In het klassement voor Mannen 60 steeg ik naar de 4e plaats, maar dat is vooral omdat een aantal lopers deze tweede avond niet aanwezig waren.
