Utrechtse Heuvelrug Estafette 2014

We hebben een prachtige nazomer of, zo je wilt, begin van de herfst. Dat betekende dat ook de het tijdens de 7e editie van de Utrechtse Heuvelrug Estafette weer prachtig weer was.

Net als vorig jaar stonden we met een team van de wedstrijdgroep van AV Pijnenburg aan de start on de de naam KDO De Lange Duinen Runners in ongeveer dezelfde samenstelling als vorig jaar. We liepen dit jaar in de volgende volgorde: Menno, Theo, Erik, Petra, Richard, Berend, Gerrie, Dick, John en Marcel. Fred zat weer aan het stuur van de rode bus zodat er altijd voldoende fietsen beschikbaar waren.

Op basis van onze opgegeven verwachte eindtijd mochte we weer relatief laat (8:38 uur) starten en zouden we als het goed is inlopen op de andere teams. Van de vorige keer hadden we een aantal potentiële punten onthouden waar we verkeerd konden lopen. De eerste 4 etappes gingen vlekkeloos en al bij de start van de vierde etappe hadden we onder andere het andere Pijnenburg-team in beeld.

Voor mij stond deze keer de 5e etappe op programma. Volgens de beschrijving van de SicpackRunners zou die er zo uit zien:

Ik startte vrijwel direct met Anita van het andere Pijnenburg team en ging hard van start. Op papier is alles plat, maar gelukkig levert de organisatie ook nog een een hoogteprofiel van de hele route. Het stukje in het rode rechthoekje was dus mijn etappe. Ik had vooral die hoge bult (de Amerongse berg) gezien. Die extra bultjes aan het begin had ik genegeerd. Bovendien dacht ik dat de beklimming aan het eind zo zitten.

Al snel kwam ik er achter dat die bultjes aan het begin niet te onderschatten waren. Het ging venijnig omhoog en soms ook heel hard naar beneden. Weinig mogelijkheid om lekker in mijn ritme te komen. De passage door Amerongen was onverwacht zwaar want die ging de hele tijd omhoog. Daar had ik dus niet op gerekend en daarna begon de klim van de Bergweg. John die bij me reed wist nog te melden dat het een lange klim was. De moed zonk me in de schoenen en ik had het gevoel dat ik mezelf flink op geblazen had. Waar ik in het begin een tempo van ca 4:15 kon lopen, liep het nu op naar boven de 4:30.

Dick fietste een eind vooruit om de route aan te geven. Onderweg passeerden we een grindpad naar rechts waarvan ik het idee had dat we daarin moesten, maar Dick was doorgefietst. Pas ruim 500 m verder (en boven op de berg) kwam hij tot de conclusie dat er iets niet klopte. Daardoor zag mijn route er dus als volgt uit:

Een beetje jammer, gelukkig was het eerste stuk heuvel af. Ik kwam ook weer een beetje in een soort ritme maar ik het kostte me nog steeds veel moeite om rond 4:20 te lopen. Waarschijnlijk had ik de halve van Hopogland ook nog een beetje in de benen. Uiteindelijk liep ik ca 11;3 km in plaats van de verwachte 10 in ongeveer 49 minuten.

In de einduitslag wisten we toch een mooie 5e plaats te halen en we hadden in ieder geval weer veel plezier. Hieronder nog een heleboel foto's als sfeer impressie.

Voor de start:

Voor de start: 

Start: 

Menno onderweg: 

Theo onderweg: 

Wisselpunt Doornse gat:

Wisselpunt Scherpenzeelseweg:

Start van de 7e etappe

Wisselpunt Woudenberg: 

Dick onderweg: 

 Den Treek

Aankomst John, negende etappe: 

Marcel onderweg: 

Finish: 

Moeizaam, maar wel weer een PR.

De ene keer is de voorbereiding voor een wedstrijd beter dan de andere keer. Op diverse punten had het beter gekund voorafgaand aan de Halve van Hoogland 2014. Ik had na de vakantie niet al te veel lange duurlopen gedaan, welgeteld één van meer dan 16 kilometer. De dag voor de start was ik nog druk geweest met allerlei klusjes en 's avonds had ik het laat gemaakt en een paar wijntjes gedronken. Bovendien was mijn nachtrust niet helemaal ongebroken. Al met al niet ideaal en dan stond er ook nog eens een flinke wind, maar daar had ik geen invloed op.

Afgezien van de wind was het verder wel lekker loopweer, de temperatuur was in vergelijking met vorige week een paar graden gezakt en de kans op regen was klein. Ik kon dus lekker op de fiets en toen er toch nog een klein buitje viel, zat ik net in de tent om mezelf om te kleden. Op het startterrein trof ik al Titus en Daan. Ook oud-voetbalteam genoot Herman was als lid van de organisatie aanwezig, Het inlopen ging traditioneel moeizaam, maar tegen de tijd dat ik terug was op het feestterrein was ik in ieder geval lekker warm. Snel mijn jack in mijn tas en die even snel bij de garderobe afleveren. Dat was het plan, maar de afhandeling daarvan duurde zo lang dat ik direct in het startvak moest gaan staan om niet veel te ver naar achteren te staan.

Ik wist dat de eerste fietspaden niet al te breed zijn, maar ik stond blijkbaar iets beter dan vorig jaar en had niet al te veel last van opstoppingen. Al snel zat ik op het geplande tempo van 4:18 per km. Ik hoopte dat er ergens een groepje zou ontstaan waarin ik het eerste stuk met tegenwind (kilometer 3 naar kilometer 4) kon overbruggen. Maar de groepjes waar ik bij aansloot liepen een stukje langzamer dan ik en de individuele lopers die mij inhaalden liepen net iets te hard. Eén van die snellere lopers (met een geel shirt) leek voor mij weer iets stil te vallen en even later sloot ik bij hem aan. Hij keek erg veel op zijn horloge. Blijkbaar had hij zich een een doel gesteld qua tempo en/of hartslag, maar in mijn beleving fluctueerde zijn snelheid nog al en zo kwam het dat ik de kop weer overnam en hij achter mij liep precies in dat stuk met wind tegen. Bij het tunneltje onder de N199 had ik een klein gaatje en haalde ik ook een dame in. Maar ik merkte ook dat mijn tempo wat aan de hoge kant begon te worden en mijn hartslag liep op van 80% naar zo'n 85%. De eerlijkheid gebiedt om te zeggen dat ook mijn tempo niet lekker constant was. De kilonetertijden schommelde tussen 4:11 en 4:23.

Ergens rond 5 kilometer sloot de loper met het gele shirt weer bij mij aan. Met hem in mijn kielzog probeerde ik zo constant en ontspannen mogelijk door te lopen. Vanaf 7,5 kilometer volgden ongeveer 4 kilometers met veel tegenwind vooral de open stukken door de weilanden waren erg zwaar. Heel langzaam liepen we naar nog een paar verspreide andere lopers, maar de weg voor me was vooral leeg en ik mocht al het kopwerk doen. Omdat ik probeerde het tempo constant te houden begon mijn hartslag wel op te lopen naar 90% en soms daarboven. De kilometers vlogen echter voorbij, dus ook voor mijn gevoel zat het tempo er nog goed in. Het 10 km punt bereikte ik na 43:36. Een tijd onder anderhalf uur leek niet meer haalbaar, maar met een klein verval zou een PR nog wel moeten kunnen, dan moest ik in staat zijn om de kilometertijden onder 4:30 te houden.

Op het punt dat we de wind achter kregen nam de loper in het gele shirt de kop over. Ik kon hem een kilometer volgen, maar moest er toen af, vanaf 14 kilometer lukte het ondanks wind achter niet meer om mijn tempo onder 4:20 te krijgen, maar nog wel sneller dan 4:30 en de kilometerpaaltjes kwamen nog steeds geruststellend snel voorbij. Ik zat nog steeds op PR schema, maar moest er voor blijven strijden. In de laatste 500 meter wist nog weer iets te versnellen en ik kwam net binnen de 1:33 over de streep. Daarmee haalde ik zon 30 seconden af van mijn PR.

Dat de laatste meters niet makkelijk waren kun je zien op deze foto van Jan Willem.

Mijn eindtijd was 1:32:55. Vooraf had ik gehoopt dichterbij 1:30 te komen, dus een beetje gemende gevoelens had ik wel na afloop, maar het is een PR en met een iets betere voorbereiding moet er meer inzitten. Titus, Daan, Bart en Selina liepen overigens naar hele mooie tijden: 1:29:00, 1:28:15, 1:24:07 en 1:26:54.

Kilometers maken

Het eerste deel van dit jaar heb ik vooral wedstrijden tot 10 kilometer gelopen. In de komende maanden wil ik ook wat langere afstanden gaan lopen. Daar is in de Runnerscup voor mij de meeste winst te behalen. Dat betekent ik wat vaker een langere duurloop ga maken. Afgelopen zondag was daar een mooie gelegenheid voor:


De route ontstond terwijl ik aan het lopen was. Omdat het mooi weer was, waren er veel wandelaars, dus besloot ik de drukkere en smallere paden een beetje te mijden. Zo tussen 10 en 15 kilometer had ik het idee dat ik vandaag wel 30 kilometer zou kunnen lopen. Maar in de laatste paar kilometers begon ik toch wel moe te worden. Ik heb de afstand goed verteerd en gister ook weer lekker getraind. Dus heb ik me maar direcht ingeschreven voor de Halve van Hoogland.