Sinds mei 2004 ben ik verslaafd aan het hardlopen. Sindsdien heb ik diverse uitslagen en plaatjes verzameld. Een blog is een mooie manier om ze bij elkaar te houden en jullie (?) ervan te vertellen. Hier vind je een verslag van mijn prestaties en andere hoogte- en dieptepunten.
Ik probeer in ieder geval wekelijks iets toe te voegen. Laat maar weten wat je er van vindt.
Nee, ik ben niet aan de doping begonnen om eindelijk eens onder de 40 minuten te komen op de 10 kilometer. Maar al een hele lange tijd (ik denk al een paar jaar) heb ik last van mijn linkerschouder. Niet constant, maar bij sommige bewegingen. Vooral bij het strekken van mijn arm en als op bed lig. In de afgelopen jaren werd het steeds een beetje erger. En nu vond ik het tijd om er maar eens mee naar de huisarts te gaan.
Eigenlijk wist ik al dat het waarschijnlijk een slijmbeursontsteking zou zijn. Dat vermoeden werd door de huisarts bevestigd. Ze gaf twee mogelijke behandelingen: fysiotherapie of een injectie. Ik koos voor de laatste. Dat kost minder tijd en als dat niet (of niet voldoende) helpt, kan ik altijd nog fysiotherapie gaan doen.
Gister mocht ik langskomen voor een injectie met corticosteroïden. Gezien mijn lichaamsbouw, was het niet moeilijk om de juiste plaats te vinden, dus het viel erg mee. Ik heb er de rest van de dag ook geen last van gehad en hat gisteravond ook het idee dat het al hielp. Maar ik moet het even een paar dagen rustig aandoen met mijn linkerarm. Dus niet zwaaien om dingen uit hoge keukenkastjes pakken.
Ik ben benieuwd of het over een paar dagen inderdaad een stuk beter is. En stiekem ook of ik nu harder loop, met die doping :-)
Het is al weer een tijd geleden dat ik een wedstrijdje liep, althans voor mijn doen. Daar zijn natuurlijk allerlei redenen voor, maar het begint nu wel weer te kriebelen. Met mijn collega overwogen we om ons in te schrijven voor de Dam-tot-Dam loop, maar die bleek binnen 3 dagen (!) vol te zijn. Mogelijk wordt het nu weer de Halve van Amsterdam. De komende maanden worden ook weer diverse leuke wedstrijdjes gehouden. Zo is er weer de zomeravondcup en de traditionele baanwedstrijd van AV Pijnenburg. In het clubhuis zag ook een poster van de Hardloop vierdaagse in Apeldoorn. Dat ziet er ook leuk uit. 4 dagen achter elkaar etappes hardlopen. Maar daar moet dan toch wel iets meer voor getraind worden. Een leuk idee voor een volgend jaar?
Voorlopig richt ik me op de eerste wedstrijd van de zomeravondcup op 22 april in Utrecht. Komen jullie ook?
Afgelopen zaterdagochtend was het beestenweer. Al vroeg in de ochtend begon het te regenen en toen ik even na half negen op de fiets stapte regende het nog steeds. Het was gelukkig niet erg koud, omdat het nauwelijks waaide. Ik trok gewoon een shirt met lange mouwen aan, want die wind- en regenjack vind ik veel te warm.
Met een klein groepje trokken we het bos in. Daar was het lekker nat, modderig en glibberig. Het werd geen al te ingewikkeld programma. Reserve-trainer Frans bedacht een aantal verschillende rondjes die we een aantal keer in een lekker tempo mochten lopen, soms met een versnelling er in. Uiteindelijk was de totale afstand niet al te groot (een kilometer of negen). Maar het was gewoon even lekker door de bossen draven.
Hoewel je aan het weer nog niet echt merkt, komt de lente er toch aan. De zomertijd is ingegaan, dat betekent dat het 's avonds weer langer licht is en dat is voor mij altijd goed voor het lentegevoel. Bovendien zijn er tussen de buien door best aardige momenten. Zaterdagmiddag was er zo één.
's Morgens was ik al om kwart voor acht met mijn jongste zoon op pad voor het voetbal. 's Middags met mijn oudste naar het basketbal. Maar toen ik om een uur of vier aan een kopje thee zat, had ik zowaar even tijd om een stukje te gaan lopen en het was er mooi weer voor. Mijn nog schone nieuwe schoenen mochten nu mee op een rondje over de Stulp (om het Pluismeer). Eerder deze week maakte ik daar nog mooie sneeuwfoto's:
Het ging wel lekker en volgens mij vrij hard. Op de Stulp werd veel gewandeld en ik liet diverse wandelaars schrikken door plotseling langs ze te zoeven. Toch maar eens een fietsbel mee nemen. Op de lange laan achter het paleis langs haalde ik een andere hardloopster in die er duidelijk doorheen zat, maar na mijn aanmoediging toch weer het tempo hervond. Op het laatste stukje begon mijn rechterschoen een beetje te irriteren, wellicht iets van een blaar?
De volgende twee dagen had ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens spierpijn. Een tijd minder trainen, ga je uiteindelijk wel merken.
Laatst liep ik tegen een verwijzing aan naar myminicity.com en nieuwsgierig als ik ben, heb ik daar ook maar even rondgekeken. Het wordt aangeprezen als een spel, maar veel spel is het niet. Op deze site kun je een eigen stad stichten. De stad begint als een nederzetting (met 1 inwoner) en voor elke bezoeker aan je stad komt er een inwoner bij. Naarmate je stad groeit, kunnen bezoekers er ook voor kiezen je stad uit te breiden met industrie, wegen, parken, politie en business. Maar iedere bezoeker kan maar eenmaal per dag een bijdrage leveren. Om eens te kijken hoe dat werkt heb ik ook een stad gesticht. Als je op bezoek wilt komen kun je één van de onderstaande links gebruiken:
Hoewel ik de afgelopen weken niet stil gezeten heb, is er op loopgebied niets te melden. Afgelopen zaterdag was er een open huis in ons huis en de week daarvoor had ik een afspraak om naar vrienden te gaan. Omdat ik voor mijn werk regelmatig naar Roermond moet, schiet de training door de week er ook vaak bij in. Ik deed dus niet mee aan de jaarlijkse club cross kampioenschappen van de AV Pijnenburg. Gezien de uitslag had ik daar zeker een medaille gehad, want in mijn categorie waren er maar twee deelnemers. Dat neemt niet weg dat zulke wedstrijden altijd gezellig zijn. Binnenkort is het 's avonds weer licht, dat maakt het ook wat makkelijker om er zelf op uit te trekken.
Het heeft eventjes geduurd, maar in de afgelopen week heb ik weer lekker meegetraind. Mijn nieuwe schoenen zijn nu ook gebruikt, maar dat zie je nog niet want we hadden woensdag een training op de baan. Anita had een verrassing voor ons in petto, bestaande uit vier geavanceerde springtouwen. Tussen mij en springtouwen is het nooit wat geworden, dus ik zal er niet al te elegant uit hebben gezien terwijl ik probeerde om al knieheffend of kaatsend over de baan te gaan. Uiteindelijk was ik blij dat ik op de been bleef. Als toetjes stond er 10 x 200 meter op het programma. De bedoeling was dat elke 200 2 seconden sneller zou gaan dan de voorgaande. Als streeftijd krijgen wij 43 seconden voor de laatste 200 meter. Dat betekende beginnen met 61 seconden voor de eerste. We liepen vrij consequent 2 - 3 seconden te snel en bij de laatste twee gingen we nog wat harder. De voorlaatste was onder de 40 seconden en de laatste in ca 35. Peter en ik hadden nog wel zin om even alles uit de kast te halen en kwamen in een mooie sprint uit op 32 seconden. Anita vond dat wel leuk voor de hele groep, dus mochten we nog een keer (weer 32!).
Zaterdag deed ik mijn oude schoenen aan. Ik wissel dat af en dat bevalt me goed. In de storm gingen we door het bos, waar flink wat afgewaaide takken en omgevallen bomen lagen. Deze keer werden het twee series van 5 minuten tempo 1, 10 minuten tempo 2 en 2 minuten tempo 3. Weer een lekker rondje en ik was tevreden omdat ik niet merkbaar veel had ingeleverd in de afgelopen weken. Helaas kan ik zaterdag niet mee doen met de club cross kampioenschappen, maar ik hoop dat jullie wel mee doen!
Mijn nieuwe schoenen staan nog ongebruikt in de kast. Het is een schande. Maar ik heb een goede reden, vind ik. Vorige week hebben we plotesling een nieuw huis gekocht. Dat betekent dat we nu heel hard bezig zijn met het regelen van de hypotheek en het verkopen van ons eigen huis. Over een paar weken zal de rust wel weergekeerd zijn. Ons toekomstige huis ligt maar een paar honderd meter verder en aan de routes die ik normaal ook loop, dus dat is geen bezwaar.
Vorige week vrijdagmiddag bracht ik weer een bezoekje aan La Foot in Hilversum. Bijna twee jaar geleden was ik daar al eens prettig geholpen en met een paar Asics naar buiten gelopen. Die waren nu wel versleten. Hoog tijd voor nieuwe en aangezien ik voor mijn werk vaak in Hilversum ben, kon ik dat combineren. De Landreth is niet meer leverbaar, dus kreeg ik een paar Nimbus aan mijn voeten. Ze voelden gelijk goed en vertrouwd aan.
Ik mocht ze even proberen op de loopband. Lopen op zo'n band vind ik altijd moeilijk, maar na een poosje kwam ik in een normaal ritme en was op de video ook te zien dat ik netjes loop. Hopelijk kan ik ze binnenkort echt uit proberen.
Na Egmond hebben mijn hardloopschoenen het niet erg druk meer gehad. Ik werk nog steeds op een proejct waarvoor ik vaak ver van huis ben (ruim 150 kilometer) tegen de tijd dat ik dan weer thuis ben, heb ik niet veel zin meer om er nog uit te gaan. Bovendien zijn we thuis ook met diverse andere dingen bezig zoals schoolkeuze voor mijn oudste zoon. Dat betekent veel open dagen en info-avonden bezoeken.
Eén keer per week loop ik een rondje voor mezelf, daar zullen mijn schoenen niet van slijten. Toch wordt het tijd voor nieuwe. Binnenkort ben ik jarig, dus die kan ik mezelf wel cadeau geven :-)
Alweer een grote loop en een groot evenement. En dat betekent weer heel veel foto's en tegenwoordig ook filmpjes op Internet. Allereerst maakte Aktiefoto van iedereen een heleboel foto's in de klim op de bloedweg.
En er werden video opnamen gemaakt op diverse plaatsen langs het parcours. Hier zie je mij, voor de kijkers rechts, doorkomen halverwege (in Bakkum).
Van te voren wist ik dat een echte snelle tijd op dit parcours niet mogelijk was. Het staat bekent als een zware loop. Het grootste obstakel was misschien uiteindelijk wel de drukte. Je loopt eerst een rondje van ca 3 km door het dorp. Er viel nauwelijks in te halen. Het was steeds in de remmen en kleine gaatjes zoeken. Het strand was een ander verhaal. Het was laag water, dus een heel breed strand en een groot deel was goed beloopbaar, want nat en stevig. Er stond wel een stevige tegenwind, maar dat vond ik niet erg. Halverwege kon ik aanpikken bij iemand die me inhaalde en er ontstond een treintje van een stuk of vier die kop over kop een tijd lang tegen de wind in alles voorbij stoof. Dat ging lekker, maar ik vreesde wel dat het iets te hard was. Halverwege zat ik net boven de 49 minuten en had ik de laatste 8 kilometer onder de 37 minuten gelopen. Terug door de duinen was een heel ander verhaal. Direct na de strandopgang stonden we bijna stil. Het was maar een smal paadje door de duinen en om niet helemaal stil te vallen dook ik regelmatig door de bosjes. Dat was een kilometer van 5.30! Daarna kwamen we op een klinkerweggetje, met nog steeds heel veel lopers, maar nu kon ik af en toe de berm in. Het was op en neer (duinen!) en de wind in de rug betekende vooral dat ik het nue wel warm begon te krijgen. De kilometertijden liepen op van 4.38 naar 4.47, 4.46, 4.50 en daarna 5.03 en 5.04. De laatste 3 waren 4.56, 5.08 en 5.08 (1100 meter). Vanaf 17 kilometer voelde ik een blaar onder mijn linkervoet opkomen en ik was dus blij dat de finish in zicht kwam.
Afgezien van de blaar ben ik verder heel gebleven. Ik ben ook niet erg stijf, het zal vast wel wat spierpijn opleveren, maar volgens mij valt dat wel mee. Mijn conclusie is wel dat ik nog ervaring voor de halve marathon mis. Het gaat me minder makkelijk af dan een 10 kilometer.
Nog een paar dagen en dan loop ik voor het eerst in Egmond. Zondag liep ik om nog een keer ruim 20 kilometer in net iets meer dan 2 uur inclusief diverse stops voor spoorbomen, om te plassen of om op mijn zoons te wachten die mee fietsten. Waarschijnlijk was het niet heel verstandig, want ik hield er een paar dagen spierpijn aan over, maar dat is nu wel over. Dus kan ik vooruitblikken. Ik start in groep 2 om 12.40 uur.
Het wordt niet koud, maar mogelijk wel nat en een stevig windje uit het Zuiden.
Niet echt iets om me zorgen over te maken. Ik vraag me af wat ik aan doe. De waterstand is ook een belangrijke factor, want dat bepaalt de breedte van het strand. Maar dat ziet er ook goed uit, om 11.36 uur is het laagwater: -210 cm.
De Sylvestercross is een groot evenement. Daarom vind je overal op het Internet foto's. Een hele grote verzameling staat hier. Je kunt mooi zien dat ik een hele snelle en slimme start had:
Bovendien heeft mijn vrouw een aantal foto's gemaakt:
Natuurlijk stond ik gister weer aan de start van de Sylvestercross in Soest. Het is een thuiswedstrijd dus kom je de hele vereniging tegen en ook nog alle plaatsgenoten die buiten clubverband wel eens een stukje hardlopen. Maar het is ook mooi parcours en dat het op 31 december is geeft ook nog een speciale sfeer. Dit jaar was het de 27e en mijn 4e keer en ik had een collega (Leon) zo enthousiast gemaakt dat hij ook kwam mee lopen. We troffen elkaar bij de ingang van de tent en na een korte rondleiding en wat inlopen togen we bijtijds naar de start.
Het is geen slecht plan om bij zo'n druk evenement een beetje vooraan te starten. Er werd deze keer wel gewerkt met chips voor een electronische tijdmeting, maar dat gold alleen voor de finish en bovendien heb je door de grote meute (gister gingen er zo'n 1500 recreanten van start) op de relatief smalle paadjes toch weinig ruimte om je eigen tempo te lopen als je te ver naar achteren start. Teamgenoten Eric, Jan H en Rob waren nog iets eerder bij de start en stonden bijna helemaal vooraan. Terwijl we stonden te wachten zag ik mijn vrouw en kinderen een plaatsje zoeken langs het parcours en op de één of andere manier zagen ze ons ook. Dat is een wondertje op een afstand van een paar honderd meter.
Gebaseerd op het verschil in loopervaring spraken Leon en ik af dat we ieder ons eigen tempo zouden lopen en toen het startschot klonk, sprintte ik zodra het mogelijk was naar een plekje aan de buitenkant om goed door die eerste krappe bocht heen te komen. Zo kwam ik op hoge snelheid en totaal onverwacht voor de lens van mijn vrouw langs, volgende ronde nog maar eens proberen. Met dank aan de vele loopscholing liep ik lichtvoetig over het mulle zand en al snel was ik Jan H voorbij. In het bos schakelde ik terug naar een verantwoorder tempo, de grootste meute lag nu achter me en ik probeerde een leuk groepje te vinden. Dat lukte, ik haakte aan bij een loper in een paars singlet dat me vaag bekend voorkwam. Iets verder weg liep Eric, maar ik besloot dat ik die misschien later wel zou tegenkomen of niet.
Dat was al zo aan het eind van de eerste ronde. Net voor we het zand opliepen, kwam ik naast Eric. Ik verwachtte dat hij zou aanhaken, maar dat gebeurde niet, blijkbaar ging ik vrij hard en dat klopte want het eerste rondje ging in ongeveer 12.40. Het zand is altijd zwaar, maar ging me deze keer redelijk goed af, zo liet ik ook de meneer in het paarse singlet achter me. Dat gaf me wel een dilemma, ik had nu niemand meer voor me om me op te richten, terwijl ik achter me diverse atleten voelde aankomen die mij wel een mooie haas vonden. Uit ervaring weet ik dat ik liever af en toe zelf wat mensen inhaal dan steeds zelfs ingehaald te worden. Eén van de eerste lopers die voorbij kwam was Hans, een lid van de wedstrijdgroep van AV Pijnenburg. Dat gaf wel moraal, blijkbaar was ik door mijn goede start echt voorin terecht gekomen. Ik wist even aan te haken, maar langzaam liep hij een stukje weg. Toen kwam Bart voorbij. Vorig jaar liep Bart in de C-groep iedereen op grote afstand en hij maakte dus terecht de overstap naar de wedstrijdgroep. Ik haakte aan bij Bart en samen wisten we Hans weer te achterhalen. Bij de tweede passage over het zand gingen we Hans weer voorbij. Bart deed het wel iets sneller, maar er ontstond een treintje tussen Bart en mij, zodat het contact niet helemaal verloren ging. Ik verwachtte wel dat Hans in het bos weer langszij zou komen. Het tweede rondje (iets korter) ging in 12.10. Ik zat in een mooie groep.
Ons groepje groeide uit tot een stuk of 10 lopers, maar Hans kwam niet meer voorbij. Bij de laatste keer over de heuvels liepen we achterop een paar flinke groepen achterblijvers. Al zigzaggend en af en toe roepend konden we ze passeren en bij de laatste keer over het zand was het ieder voor zich. Ik sprintte heuvelop nog een paar mannen voorbij en werd op de streep ineens geklopt door de man met het paarse singlet. Mijn zelfgeklokte eindtijd was 37.45 (geklokt vanaf het passeren van de start) Met een laatste (langere) ronde van 12.49. De officiële tijd was 37.52 en de man in het paarse singlet zal wel Huub Stammes geweest zijn, die ken ik van de Baanwedstrijd in mei. Een prachtige eindtijd en nog mooi vlak gelopen ook.
Een kleine 8 minuten later kwam Leon over de finish. Hij had zijn eerste westrijd sinds jaren heel mooi vlak in 45.28 volbracht met drie rondjes van 15 minuten. Heel knap zeker als je bedenkt dat hij tot vorige week al een tijd niet langer dan een kilometer of 5 liep.
De Sylvestercross wordt uiteraard door vele andere bezocht en daar zitten ook bloggers bij. Via google kwam ik dit filmpje tegen. Dat geeft een mooie impressie.
Het was weer hoog tijd om de extra kilo's er af te lopen :-) Dus besloot ik om mijn rondje om Soest te verdubbelen. Ik liep het in een lekker tempo en kwam na 1 uur en 11 minuten weer thuis met het gevoel dat ik rustig nog een rondje had kunnen lopen. Dat ga ik binnenkort maar eens proberen.
December is niet de beste maand om flink te trainen door al die feestdagen. Maar het eindigt wel altijd goed met de traditionele Sylvestercross. Afgelopen zondag kon ik na een verjaardagsvisitie nog net een gaatje vinden om een rondje door Soest te lopen. Ik had wat last van de erwtensoep die we eerder op de dag hadden genuttigd, maar liep verder wel lekker. Ik hoop vanavond nog tijd te hebben voor een groter rondje.
Volgende week is al weer de Sylvestercross. Waarschijnlijk gaat één van mijn nieuwe collegae ook mee lopen. Het is altijd weer een gezellig loop omdat heel Soest dan het bos in duikt. Dit jaar is er een maximum aan het aantal deelnemers, maar waarschijnlijk zal het nog steeds heel druk zijn op de bospaadjes.
Prettige jaarwisseling gewenst en misschien tot ziens op 31 december?
Vandaag was de tweede wedstrijd van de BAV-Wintercup. De eerste in november had ik laten schieten en dat betekende dat ik meer dan een maand geen wedstrijdje had gelopen. Ik begon zo waar ontwenningsverschijnselen te vertonen. Maar vandaag kon ik wel mee doen en dat was een mooi alternatief voor de training die ik gister moest missen.
Het was wel frisjes. Ik denk dat de temperatuur aan de start niet veel meer dan een 1 of 2 graden boven nul bedroeg, maar het zonnetje scheen en er stond niet al te veel wind. Bij de inschrijving trof ik Elly en Peter met Sietske die vandaag 3 rondjes zou lopen (zo'n 7,5 kilometer). Van de overige trainingsgroepen van Pijnenburg liepen er ook nog diverse atleten mee.
Natuurlijk wilde ik vandaag wel eens zien of dat PR van oktober (in Zuidlaren) een incident was of dat ik weer in staat zou zijn daar in de buurt te lopen. De Wintercup heeft tenslotte een snel parcours. Samen met Peter bemachtigde ik een starplekje vooraan. Da's altijd makkelijk bij het ingaan van het bos, want daar wordt het (na het rondje over het grasveld) een beetje dringen. Van de voorgaande keren had nog vaste punten om te timen: direct bij het ingaan van de eerste ronde in het bos, net voor het keerpunt, bij de bocht naar het weiland, bij de bocht na het weiland, bij het 1000 meter punt en bij het 500 meter punt. Het tempo volde goed en aan de gemeten tijden had ik de indruk dat we ook aardig snel gingen. We, want Peter liep net voor me en bleef de hele wedstrijd een mooi richtpunt.
foto van de site van BAV-Baarn.
We haalden een jongere man in een hemdje in die naar een toeschouwer riep dat het slecht ging en prompt een enorme tempoversnelling plaatste. Peter ging iets langer met hem mee en liep elke ronde een klein stukje verder uit, maar aan mijn tussentijden zag ik dat ik wel een beetje, maar niet heel veel langzamer liep (ca 20 seconden op een rondje van 2300 meter). In de derde rnde werd ik bijgehaald door een meneer met lang haar. Ik wist aan te pikken en we kwamen weer een beetje dichterbij Peter. Toen we een achterblijver inhaalden, nam ik de kop weer over van deze meneer. Hij bleef vlak achter me en ik verwachtte dat hij in de laatste kilometer nog een eindsprintje zou hebben. Op 500 meter voor het einde versnelde ik nog een beetje en hij moets lossen. Mijn laatste 500 meter ging onder de 2 minuten en ik kwam over de streep in 41.57. Daar was ik heel blij mee, want het was weer onder de 42 minuten. Peter was 11 seconden sneller.
Dat was natuurlijk een vergissing. Het was eergister al woensdag en dus trainingsavond. Ik was te laat thuis, dus liep ik zelf maar een rondje. Omdat het donker was, kon ik niet het bos in, maar moest ik voor verlichte wegen kiezen. Ik vond een mooi rondje, waarvan ik de afstand niet vooraf had berekend. Erg lang kon het niet zijn, dus ik ging met een straf tempo op pad.
Even wat vertraging in de updates van mijn blog. Ik ben met een nieuwe opdracht begonnen, waarvoor ik veel reis zowel naar het noorden als naar het zuiden. Bovendien had ik op mijn werkplekken geen Internet toegang, zodat een snelle update tussen door ook niet mogelijk was.
Omdat het vorige week Sinterklaas was, was er toen geen training. Afgelopen weekend moest ik oppassen, zodat ik toen ook niet getraind heb. Morgen hoop ik weer de straat op te kunnen.
Ik heb me al wel aangemeld voor de Sylvestercross. Dat beloofd weer gezellig te worden en dit jaar voor het eerst met electronische tijdregistratie en een deelnemerslimiet. Dus mocht je zelf nog plannen hebben. dan moet je je maar vast voorinschrijven.
