zaterdag, april 25, 2015
De eerste twee kilometer
Voor alles is een eerste keer. Ik loop al een tijdje wedstrijden, ook op de baan. Korter dan 3 kilometer komt echter weinig voor, alleen bij de Amersfoortse Baancompetitie en daar was dit jaar voor het eerst een 2000 meter in het programma opgenomen. Die afstand is ook voor de overige lopers in mijn groep ongewoon. In de weken voorafgaand werd al een beetje gespeculeerd op wat een haalbare tijd zou zijn. De 7 minuten grens werd als een scherpe maar haalbare grens geschat. Dat leek me een mooi doel.
Voor de start was er de gepaste spanning bij het deelnemersveld, We sotonden al helemaal klaar toen het bericht kwam dat we nog twee minuten hadden. In de voorgaande serie was de totdantoe snelste tijd van 7:03 neer gezet en ik had gezien hoe Rene een (te) snelle start moest bekopen met een flink verval van ca 15 seconden in de tweede kilometer.
Eindelijk mochten we weg en ik had weer een mooi plekje in de binnenbocht weten te bemachtigen. Direct vanaf de start nam René vd Veen (nr 262 op de foto hieronder) de kop met een flink tempo. Ik haakte aan maar vond het wel hard gaan.
Dat bleek te kloppen, want op 200 meter stond Kees te tellen, 36, 37, ... De eerste 200 ging in 37 seconden. René riep dat het te hard ging en ik gaf hem gelijk. Ik was blij dat he=ij het tempo iets liet zakken en bleef op mijn gemak op de 2e plek lopen.
In de bocht na de 1e volle ronde hoorde ik dat we werden ingehaald. Xander nam de kop over en bij het uitkomen van de bocht stak ik ook René voorbij om te proberen bij Xander aan te haken. Hij liep echter net te hard en na nog een bocht was ik het contact met hem kwijt. Even later kwam Vincent voorbij. Dat was degenen die ik al eerder had verwacht. De doorkomst van de eerste kilometer liep ik in zijn kielzog naar ca 3:26. Zijn tempo was ook net te hard. Heel langzaam liep hij naar Xander en bij mij vandaan. Op mijn tandvlees liep ik de resterende 1000 meter, vastbesloten om het tempo niet te veel te laten zakken.
Met nog 600 meter te gaan had ik zelfs even het idee dat ik weer iets dichter bij Xander en Vincent kon komen. Maar zij begonnen te duelleren om de eerste plaats en versnelden. Op 300 meter van finish begon alles toch wel aardig pijn te doen, maar de wetenschap dat ik op een tijd van onder 7 minuten liep, gaf me voldoende motivatie en in 6:54 kwam ik over de streep.
In de serie daarna liep Jos tot 1 ronde voor het einde onder mijn tijd, maar met een enorme eindsprint dook hij er net 1 seconde onder.
maandag, april 20, 2015
Eerste Zomeravondcup 2015
Het is alweer bijna een week geleden dat in bijna zomerse omstandigheden de eerste wedstrijd van de Zomeravondcup Utrecht van dit jaar werd gelopen. Het was de hele dag mooi zonnig en de temperatuur was opgelopen naar aangename waarden, maar voor een hardloper wellicht al wat aan de warme kant. Gelukkig was de start van de 10 kilometer om 19:30. Dat neemt niet weg dat ik het bij het inlopen nog vrij warm vond en daarbij stond er ook nog een stevig windje. Niet helemaal de ideale omstandigheden. Een paar steigerungen gingen maar moeizaam, ik had er een hard hoofd in. Vorige week dinsdag had ik nog de na-weeën van de verkoudheid gevoeld, maar donderdag leek dat wel voorbij, zou ik er toch wat last van hebben?
Van Pijnenburg was er in ieder geval weer een flinke delegatie: Bas, Martin, Bart E,, Jos, Marcel, Tietus, Peter, Theo, Berend, Jan en bij de 5 kilometer ook nog Bart vd B en John. Bij de start klonterden we een beetje samen in ons wit met blauw en in het eerste rondje op de baan merkte ik dat Titus, Martin, Theo en Bas weer mijn kielzog kozen, of misschien nam ik zelf wel het voortouw na een rustige eerste 200 meter. Langzaam schoof ik op in het veld, steeds weer aanhakend bij een groepje dat voor ons uit liep. Jos liep een stukje voor me, maar dat gat werd maar langzaam groter. Na een paar kilometer waren we nog met z'n drieën: Martin, Titus en ik. Wim kwam op de fiets langs en meldde dat Theo zo'n 100 meter achter ons liep. Bas was uit het zicht verdwenen.
Ik was vergeten om mijn Garmin op laps van 1 km in te stellen. Nu moest ik steeds zelf de doorkomsttijd bij de kilometerpaaltjes bekijken. Omdat we in de buurt van het schema van 4 minuten per kilometer liepen was dat niet zo ingewikkeld. Het ging echter niet zo makkelijk als ik had gehoopt. Langzaam liep de achterstand op het schema op, van een paar seconden bij 2 kilometer naar een kleine 20 bij 5. Daar nam Titus de kop over. Een kilometer later liet ik een gaatje vallen en Titus en Martin liepen bij me weg. Mijn tempo liep een beetje op. In de geregistreerde hartslag zie ik dat die ook ineens begint op te lopen. Blijkbaar had ik net te veel in het rood gelopen. Maar ik kon wel aanhaken bij een paar andere lopers en wist mezelf een beetje te herpakken. Het gat met Titus en Martin werd niet heel groot en ik kon zelfs Jos nog zien. Toch zat ik bij 7 kilometer we zo'n 30 seconden boven het schema van 40 minuten. Ik zag dat Martin op zijn beurt moest lossen bij Titus en dat ik weer iets dichterbij kwam. Op 8 kilometer had ik Martin te pakken en samen met een andere loper ging ik jacht naar Titus. Op het laatste rechte eind naar de baan was ik bij hem. Hij riep nog iets dat hij probeerde aan te haken, maar dat zat er niet meer in. Onder de 40 minuten was voor mij ook niet meer mogelijk, maar ik probeerde er nog zo dicht mogelijk bij te komen. Uiteindelijk werd het 40:25 en daarmee net mij tweede tijd op de 10 kilometer ooit. Ik was blij met hoe ik me had herpakt, Op de eerste sub-40 moet ik nog even wachten.
Eenmaal thuis ontdekte ik dat ik wel weer twee mooie blauwe nagels had gelopen. Het is me een raadsel hoe die nu weer konden ontstaan.
Van Pijnenburg was er in ieder geval weer een flinke delegatie: Bas, Martin, Bart E,, Jos, Marcel, Tietus, Peter, Theo, Berend, Jan en bij de 5 kilometer ook nog Bart vd B en John. Bij de start klonterden we een beetje samen in ons wit met blauw en in het eerste rondje op de baan merkte ik dat Titus, Martin, Theo en Bas weer mijn kielzog kozen, of misschien nam ik zelf wel het voortouw na een rustige eerste 200 meter. Langzaam schoof ik op in het veld, steeds weer aanhakend bij een groepje dat voor ons uit liep. Jos liep een stukje voor me, maar dat gat werd maar langzaam groter. Na een paar kilometer waren we nog met z'n drieën: Martin, Titus en ik. Wim kwam op de fiets langs en meldde dat Theo zo'n 100 meter achter ons liep. Bas was uit het zicht verdwenen.
Ik was vergeten om mijn Garmin op laps van 1 km in te stellen. Nu moest ik steeds zelf de doorkomsttijd bij de kilometerpaaltjes bekijken. Omdat we in de buurt van het schema van 4 minuten per kilometer liepen was dat niet zo ingewikkeld. Het ging echter niet zo makkelijk als ik had gehoopt. Langzaam liep de achterstand op het schema op, van een paar seconden bij 2 kilometer naar een kleine 20 bij 5. Daar nam Titus de kop over. Een kilometer later liet ik een gaatje vallen en Titus en Martin liepen bij me weg. Mijn tempo liep een beetje op. In de geregistreerde hartslag zie ik dat die ook ineens begint op te lopen. Blijkbaar had ik net te veel in het rood gelopen. Maar ik kon wel aanhaken bij een paar andere lopers en wist mezelf een beetje te herpakken. Het gat met Titus en Martin werd niet heel groot en ik kon zelfs Jos nog zien. Toch zat ik bij 7 kilometer we zo'n 30 seconden boven het schema van 40 minuten. Ik zag dat Martin op zijn beurt moest lossen bij Titus en dat ik weer iets dichterbij kwam. Op 8 kilometer had ik Martin te pakken en samen met een andere loper ging ik jacht naar Titus. Op het laatste rechte eind naar de baan was ik bij hem. Hij riep nog iets dat hij probeerde aan te haken, maar dat zat er niet meer in. Onder de 40 minuten was voor mij ook niet meer mogelijk, maar ik probeerde er nog zo dicht mogelijk bij te komen. Uiteindelijk werd het 40:25 en daarmee net mij tweede tijd op de 10 kilometer ooit. Ik was blij met hoe ik me had herpakt, Op de eerste sub-40 moet ik nog even wachten.
Eenmaal thuis ontdekte ik dat ik wel weer twee mooie blauwe nagels had gelopen. Het is me een raadsel hoe die nu weer konden ontstaan.
woensdag, april 01, 2015
Een verkoudheid gooit roet in het eten
Bij de eerste wedstrijd van de Amersfoortse baancompetitie was ik net hersteld van een verkoudheidje. Gister stond de tweede wedstrijd op het programma, een 5 kilometer deze keer. De dag ervoor begon mijn neus weer ernstig te lekken en moest ik veel niezen. Ik weet dat aan een hooikoorts aanval, maar toen ik gister wakker werd had ik een beetje keelpijn en voelde ik een verkoudheidje op komen. In de loop van de dag werd het er niet beter op. Een algemeen gevoel van lamlendigheid, een beetje spierpijn, een rozig hoofd en wat moeite de temperatuur constant te houden. Ik had niet de indruk dat ik koorts had, maar overwoog om niet aan de start te verschijnen. Uiteindelijk ging toch maar naar Amersfoort, wie weet zou het meevallen en anders kon ik altijd nog eerder stoppen.
Het inlopen ging redelijk hoewel niet zo makkelijk als twee weken geleden, dus ik besloot toch maar van start te gaan. ik zat tenslotte in een mooie serie met bekende namen, waarvan ik het tempo kende, als ik daarbij aan kon haken moest een tijd van onder 19 minuten mogelijk zijn. Door de omvang van de serie zo'n 25 lopers moest het ook mogelijk zijn om een groot deel van de race niet in de wind te lopen, want het was wel stormachtig. De groep ging niet als een dolle van start. ik kon mooi aan de binnenkant in de luwte lopen naar de eerst 200 meter in 44 seconden. Dat ging wel eens harder. In de tweede bocht kam Luc buitenom voorbij. Dat was een loper die ik wilde volgen. Dus ik besloot aan te haken en schoof samen met hem een beetje naar voren in de groep. Een iets kleiner groepje met o.a. Maarten en Bart liep ondertussen een klein stukje voor, maar die zouden op papier toch te hard gaan. Het eerste rondje ging in 89 seconden. Ik zat op het gewenste tempo van 90 seconden per rondje. Twee weken geleden liep ik in mijn eentje iets harder op de 3 kilometer. Op onderstaande foto zie je me in derde positie in de groep achter Zeger en Luc. In het kwartet daarvoor lopen Maarten en Bart.
Ik probeerde een soort ontspanning in mijn tempo te krijgen. Dit tempo moest ik nog een tijdje vol houden. Maar dat kwam er niet echt. De eerste kilometer ging netjes in 3:45, maar voor mij voelde het alsof ik al in de laatste kilometer zat en ik begon te beseffen dat ik dit niet lang meer kon volhouden. Afzakken naar een tempo van boven 4 minuten per kilometer vond ik geen optie en daarom besloot ik na ruim 4 rondjes uit te stappen. Doorlopen zou me niets opleveren, maar wellicht wel meer schade doen.
Geen 5 kilometertijd deze keer voor mij. als goedmakertje nog wat foto's van de vorige aflevering en van de clubcross kampioenschappen.
Het inlopen ging redelijk hoewel niet zo makkelijk als twee weken geleden, dus ik besloot toch maar van start te gaan. ik zat tenslotte in een mooie serie met bekende namen, waarvan ik het tempo kende, als ik daarbij aan kon haken moest een tijd van onder 19 minuten mogelijk zijn. Door de omvang van de serie zo'n 25 lopers moest het ook mogelijk zijn om een groot deel van de race niet in de wind te lopen, want het was wel stormachtig. De groep ging niet als een dolle van start. ik kon mooi aan de binnenkant in de luwte lopen naar de eerst 200 meter in 44 seconden. Dat ging wel eens harder. In de tweede bocht kam Luc buitenom voorbij. Dat was een loper die ik wilde volgen. Dus ik besloot aan te haken en schoof samen met hem een beetje naar voren in de groep. Een iets kleiner groepje met o.a. Maarten en Bart liep ondertussen een klein stukje voor, maar die zouden op papier toch te hard gaan. Het eerste rondje ging in 89 seconden. Ik zat op het gewenste tempo van 90 seconden per rondje. Twee weken geleden liep ik in mijn eentje iets harder op de 3 kilometer. Op onderstaande foto zie je me in derde positie in de groep achter Zeger en Luc. In het kwartet daarvoor lopen Maarten en Bart.
Ik probeerde een soort ontspanning in mijn tempo te krijgen. Dit tempo moest ik nog een tijdje vol houden. Maar dat kwam er niet echt. De eerste kilometer ging netjes in 3:45, maar voor mij voelde het alsof ik al in de laatste kilometer zat en ik begon te beseffen dat ik dit niet lang meer kon volhouden. Afzakken naar een tempo van boven 4 minuten per kilometer vond ik geen optie en daarom besloot ik na ruim 4 rondjes uit te stappen. Doorlopen zou me niets opleveren, maar wellicht wel meer schade doen.
Geen 5 kilometertijd deze keer voor mij. als goedmakertje nog wat foto's van de vorige aflevering en van de clubcross kampioenschappen.
woensdag, maart 18, 2015
De Amersfoortse baancompetitie is weer gestart
Gisteravond werd onder perfecte loopomstandigheden de eerste wedstrijd van de Amersfoortse baancompetitie gehouden. Deze keer werd er begonnen met een 3000 meter. Dat is één van de veranderingen die dit jaar zijn doorgevoerd. In plaats van 5000, 3000, 5000, 1500 en 800 meter is het schema deze keer 3000, 5000, 2000, 1500 en 800. Er schijnen ook wat wijzigingen in de puntentelling te zijn en bij twee van de vijf wedstrijden gaan de snelle series eerst starten. Traditiegetrouw doet een flink aantal Pijnenburgers mee aan deze serie. Van de wedstrijdgroep stonden gister Esther, Dick, René, Bas, Martin, Maarten, Jos en Bart aan de start. Voor René, Maarten en Bart was het de eerste keer en voor de wedstrijd zag ik ze al genieten van de mooie sfeer een prima organisatie.
Ik heb het er ook altijd naar mijn zin en ik loop er altijd goede tijden. Deze keer was ik echter een paar dagen eerder flink verkouden geworden. Op de wedstrijddag was het gelukkig wat opgeklaard. Bij de inschrijving moet je een verwachte eindtijd opgeven zodat de serie-indeling gemaakt kan worden. Meestal ben ik een beetje voorzichtig. Dit jaar heb ik mijn tijden laten leiden door de tijden die ik in het afgelopen jaar gelopen heb. Daardoor zou ik in een snellere serie aan de start staan. Misschien kon zo met een nog iets snellere groep mee. Zoals altijd ging ik eerst maar eens een flink end inlopen.
Eenmaal terug op de baan zag ik René en Bas lopen en daarna was het mijn beurt. Ik vond een mooie startplek en hoopte op een groep in de tweede helft van het veld. Dat leek te lukken, de snelle lopers namen snel afstand en voor de loper voor mij viel ook een gaatje, ik vond het tempo van de loper voor mij in eerste instantie prima. Het eerste rondje ging in ca 86 seconden. Maar na 600 meter had ik het idee dat het tempo al begon te zakken. Na 800 meter wist ik het zeker en in de bocht daarna nam ik de kop dan maar over. De rest van het groepje liet mij blijkbaar gaan en een tweetal andere lopers had ondertussen toch al een gaatje van zo´n 30 meter. Ik moest me maar instellen op nog ruim 2 kilometer solo lopen. Op basis van de doorkomsttijden leek ik het tempo wel mooi vlak te houden, met rondjes van tegen de 90 seconden. Het gat met de twee lopers voor me leek wat kleiner te worden, dat gaf me wat extra moraal. Rond 1200 meter sloot ik bij ze aan en het was er op en er over want een rondje later had ik volgens de speaker al een gaatje van 30 meter. Het gat naar de volgende lopers was te groot, maar liep niet erg op, wellicht had ik daar vanaf de start mee moeten gaan.
Aan de doorkomsttijden merkte ik dat een PR er niet in zou zitten. Ik leek zelf net boven 11 minuten uit te komen, maar in het laatste deel van de race wist ik nog wat versnellen. Op 2800 meter kwam ik door in 10:19 en met een mooie eindsprint werd mijn eindtijd 10:59:86. Op onderstaande finish foto van ET Utrecht kom ik als 10e over de streep.
Ik heb het er ook altijd naar mijn zin en ik loop er altijd goede tijden. Deze keer was ik echter een paar dagen eerder flink verkouden geworden. Op de wedstrijddag was het gelukkig wat opgeklaard. Bij de inschrijving moet je een verwachte eindtijd opgeven zodat de serie-indeling gemaakt kan worden. Meestal ben ik een beetje voorzichtig. Dit jaar heb ik mijn tijden laten leiden door de tijden die ik in het afgelopen jaar gelopen heb. Daardoor zou ik in een snellere serie aan de start staan. Misschien kon zo met een nog iets snellere groep mee. Zoals altijd ging ik eerst maar eens een flink end inlopen.
Eenmaal terug op de baan zag ik René en Bas lopen en daarna was het mijn beurt. Ik vond een mooie startplek en hoopte op een groep in de tweede helft van het veld. Dat leek te lukken, de snelle lopers namen snel afstand en voor de loper voor mij viel ook een gaatje, ik vond het tempo van de loper voor mij in eerste instantie prima. Het eerste rondje ging in ca 86 seconden. Maar na 600 meter had ik het idee dat het tempo al begon te zakken. Na 800 meter wist ik het zeker en in de bocht daarna nam ik de kop dan maar over. De rest van het groepje liet mij blijkbaar gaan en een tweetal andere lopers had ondertussen toch al een gaatje van zo´n 30 meter. Ik moest me maar instellen op nog ruim 2 kilometer solo lopen. Op basis van de doorkomsttijden leek ik het tempo wel mooi vlak te houden, met rondjes van tegen de 90 seconden. Het gat met de twee lopers voor me leek wat kleiner te worden, dat gaf me wat extra moraal. Rond 1200 meter sloot ik bij ze aan en het was er op en er over want een rondje later had ik volgens de speaker al een gaatje van 30 meter. Het gat naar de volgende lopers was te groot, maar liep niet erg op, wellicht had ik daar vanaf de start mee moeten gaan.
Aan de doorkomsttijden merkte ik dat een PR er niet in zou zitten. Ik leek zelf net boven 11 minuten uit te komen, maar in het laatste deel van de race wist ik nog wat versnellen. Op 2800 meter kwam ik door in 10:19 en met een mooie eindsprint werd mijn eindtijd 10:59:86. Op onderstaande finish foto van ET Utrecht kom ik als 10e over de streep.
donderdag, maart 12, 2015
zaterdag, maart 07, 2015
Clubkampioenschap cross
Na een paar maanden met alleen maar trainen, staan er in maart eindelijk weer wedstrijdjes op het programma. Het ontbreken van wedstrijden was ook een belangrijke reden voor het ontbreken van nieuwe berichten op mijn blog. Maar vandaag klonk weer het startschot voor mij bij de clubkampioenschappen cross. Het was vroeg op staan vanmorgen omdat we al om 8 uur de tijdregistratie moesten opbouwen. Ik hield me deze keer bezig met de na-inschrijvingen. Ik kon daarbij direct zien dat het deelnemersveld bij de Masters maar matig bezet was. Ik had mijn hardloopkleding bij me en aangezien de tijdregistratie probleemloos leek te verlopen, kon ik mezelf ook inschrijven en beginnen met een warming-up.
Het was geen makkelijke warming-up. Het rondje van 2 kilometer was voor meer dan de helft slecht begaanbaar, met veel blubber, plassen en sporen van bosbouwvoertuigen. Bovendien voelde ik dat ik een drukke week achter de rug had en de laatste nacht niet heel goed had geslapen. Nou ja, ik zou er maar weer het beste van proberen te maken. In de categorie mannen 45+ deden ook Peter, Marcel, Jos en Bart mee. De laatste twee zouden te snel voor mij zijn. Verder deden ook Erik en Maarten mee bij de M35+, Theo en Berend bij 55+ en Petra, Esther en Selina bij de dames.. Gelukkig stonden we samen met de C-recreanten aan de start zodat er nog een aardig aantal aan de start stond. De meesten zouden 3 ronden lopen. Alleen voor de mannen masters stonden 4 ronden op het programma. Ik vond dat ik wel een plekje vooraan mocht innemen zodat ik niet zou worden opgehouden op de eerste blubberige delen.
Direct na de start ging Erik hard weg. Bart, Maarten en Jos volgden. Daarna kwam ik met Theo in mijn kielzog.Zo zouden we anderhalve ronde blijven lopen. Het begin was te hard, daarna probeerde ik wat te temporiseren, omdat ik voelde dat ik dit niet ging volhouden. Het parcours was echter zo dat ik geen moment in een ritme kon komen door de scherpe bochten en het continu zoeken naar de meest begaanbare stukken. Het tempo ging wat omlaag, Na 3 kilometer nam Theo een bocht wat slimmer en nam de kop over. Ook Selina had aansluiting gevonden en nam even later de kop over. Ik probeerde aan te pikken en we sloegen een klein gaatje met Theo. Na 4 kilometer moest ik ook Selina langzaam laten gaan. In de verte zag ik af en toe ook Jos en ik had de indruk dat dat gat nu niet echt groter meer werd. Heel langzaam werd het gat met Selina groter, maar ook Theo kwam er niet meer bij. Bij de doorgang van de laatste ronde zag ik voor mij Selina even over de finish gaan en direct daarna weer doorgaan omdat ze graag 4 rondjes wilde lopen. In het 4e rondje zwikte ik bijna door mijn enkel maar wist overeind te blijven en ik zwoegde naar de finish. Het gat naar Selina en Jos werd een beetje kleiner en dat gaf me net dat beetje motivatie om alles er uit te persen.
Mijn eindtijd was 34:35, goed voor een derde plaats.
Het was geen makkelijke warming-up. Het rondje van 2 kilometer was voor meer dan de helft slecht begaanbaar, met veel blubber, plassen en sporen van bosbouwvoertuigen. Bovendien voelde ik dat ik een drukke week achter de rug had en de laatste nacht niet heel goed had geslapen. Nou ja, ik zou er maar weer het beste van proberen te maken. In de categorie mannen 45+ deden ook Peter, Marcel, Jos en Bart mee. De laatste twee zouden te snel voor mij zijn. Verder deden ook Erik en Maarten mee bij de M35+, Theo en Berend bij 55+ en Petra, Esther en Selina bij de dames.. Gelukkig stonden we samen met de C-recreanten aan de start zodat er nog een aardig aantal aan de start stond. De meesten zouden 3 ronden lopen. Alleen voor de mannen masters stonden 4 ronden op het programma. Ik vond dat ik wel een plekje vooraan mocht innemen zodat ik niet zou worden opgehouden op de eerste blubberige delen.
Direct na de start ging Erik hard weg. Bart, Maarten en Jos volgden. Daarna kwam ik met Theo in mijn kielzog.Zo zouden we anderhalve ronde blijven lopen. Het begin was te hard, daarna probeerde ik wat te temporiseren, omdat ik voelde dat ik dit niet ging volhouden. Het parcours was echter zo dat ik geen moment in een ritme kon komen door de scherpe bochten en het continu zoeken naar de meest begaanbare stukken. Het tempo ging wat omlaag, Na 3 kilometer nam Theo een bocht wat slimmer en nam de kop over. Ook Selina had aansluiting gevonden en nam even later de kop over. Ik probeerde aan te pikken en we sloegen een klein gaatje met Theo. Na 4 kilometer moest ik ook Selina langzaam laten gaan. In de verte zag ik af en toe ook Jos en ik had de indruk dat dat gat nu niet echt groter meer werd. Heel langzaam werd het gat met Selina groter, maar ook Theo kwam er niet meer bij. Bij de doorgang van de laatste ronde zag ik voor mij Selina even over de finish gaan en direct daarna weer doorgaan omdat ze graag 4 rondjes wilde lopen. In het 4e rondje zwikte ik bijna door mijn enkel maar wist overeind te blijven en ik zwoegde naar de finish. Het gat naar Selina en Jos werd een beetje kleiner en dat gaf me net dat beetje motivatie om alles er uit te persen.
Mijn eindtijd was 34:35, goed voor een derde plaats.
zondag, januari 25, 2015
Geen BAV Wintercup
2015 is al weer een paar weken oud. Na de Florijn winterloop volgde een week met veel kilometers, gevolgd door twee met wat minder. Halverwege vorige week had ik twee keer 's nacht flink kramp in mijn linkerkuit waarna mijn kuit pijnlijk bleef. Een training met 12 x heuvelop de Dalweg op maakte het niet beter. Daarom nam ik even rust en sloeg een paar trainingen over. Afgelopen donderdag leek het voldoende hersteld om weer te lopen. Dat was direct een test, want vandaag stond de derde wedstrijd van de BAV Wintercup op het programma. Ik liep makkelijk 15 x de Kolonieweg op samen met Theo en Stef. Deelname aan de Wintercup leek me geen probleem,
Zaterdag had ik nog tijd een paar nieuwe schoenen te kopen. Na wat wikken en wegen werd het een paar Asics Cumulus 16:
Vanmorgen zag ik dat er toch nog vrij veel sneeuw lag en omdat het gevroren had, maakte ik me wat zorgen over de toestand van het parcours in het bos bij Baarn. Mijn vrees was terecht, want in de loop van de ochtend verscheen het bericht dat de wedstrijd helaas was afgelast. Jammer, maar veiligheid staat voor op. Ik had weinig zin in een kans op blauwe plekken of verzwikte enkels. Ik besloot voor mezelf een rondje te lopen en kon zo mooi mijn nieuwe schoenen proberen. Het eerste stuk, tot het ecoduct, was goed begaanbaar, Daarna werd het een stuk slechter. Afentoe kon ik nog een onverhard parallel pad nemen, maar vaak was het glibberen. Ook op het stukje Sylvestrcross parcours dat ik nog meepakte was het niet beter.
zondag, januari 04, 2015
Een mooie afsluiting en nog mooier begin
2014 is al weer afgelopen, Het was een bijzonder succesvol hardloopjaar. dat ik in stijl heb afgesloten met een paar lekkere trainingen inclusief een gezellig duurloopje met Derk en natuurlijk de traditionele deelname aan de Sylvestercross. Natuurlijk weer met Kees, Derk en collega Leon. Tanneke stond ons weer aan te moedigen terwijl we met 1700 tegelijk het bos in gingen. De organisatie had de eerste ronde iets langer gemaakt, met een extra stukje over het zand, zodat de meute wat meer uit elkaar gerekt zou zijn als we de smallere bospaden op zouden gaan.
Omdat ik drie dagen later alweer mee wilde doen met de FlorijnWinterloop mocht het deze keer rustig aan, dat gold ook voor Kees, die wegens blessure herstel maar één rondje rustig aan zou doen. ik zou samen met hem lopen en daarna wel zien. Leon startte samen met ons, wie weet zou ik daarna met hem verder lopen, Wij stonden al niet vooraan, Derk stond samen met wat vrienden nog verder naar achter.
Rechts zie je Kees, Leon en mij net na de start.
Een paar minuten laten komen Derk en Koen voorbij.
Het plan was dat Kees in ik rond 5,30 per kilometer zouden lopen, het werd uiteindelijk iets sneller, op lopend van 5:15 naar 5:05. Leon liep de eerste twee kilometers vlak achter ons, maar toen Kees rechtsaf naar de finish ging keek ik achterom en zag Leon nergens meer Tanneke die daar toevallig langs de kant stond riep dat ik maar door moest lopen, dat besloot ik dus maar te doen. Langzaam ging het tempo omhoog, van 4:40, via 4:30 naar 4:15. Ik kwam in een keurige 42:13 (netto) nog fris over de finish.
Filmpjes van onze prestaties vind je door hieronder :
Kees
Derk
Richard
Officiële uitslag:
Drie dagen later was de Florijnwinterloop in Woudenberg. De voorgaande drie keer had ik hier met plezier aan meegedaan, Het is evenement van een prettige omvang, niet al te veel gedrag en oponthoud, maar wel voldoende deelnemers dat je niet alleen over het parcours gaat. Vorinschrijven is niet nodig, zodat je op de dag zelf kunt beslissen of de weersomstandigheden goed genoeg zijn en het is niet ver weg. Bij de vv Woudenberg trof ik ook Bas, Theo en Edgar. Vriend Peter en mijn zwager Daniël lieten om uiteenlopende redenen op het laatste moment verstek gaan.
Vorig jaar liep ik 1:09. Eigenlijk zou ik daar wel onder moeten kunnen komen, Maar ik moest niet te hard van stapel lopen. Dus wilde ik ik 4:20 per kilometer aan houden. Bij het inlopen viel op dat er best een stevig windje stond dat we het eerste deel tegen zouden hebben. Zorgen voor een goede groep leek me handig. Gezien de lichte miezer en verwachting van meer regen koos ik voor een korte tight en een shirt met korte mouwen en daaroverheen een lang shirt. Verder deed ik voor de start toch mijn handschoenen aan, Die kon ik altijd onderweg weer in mijn broek stoppen. Met mijn Kinvara's aan mijn voeten was ik er helemaal klaar voor.
We zochten met z'n vieren een plekje redelijk vooraan bij de start, Dicht tussen de andere lopers hielden we het wel even warm. Direct na de start ging ik op zoek naar een goede groep en in mijn kielzog liepen steeds Bas en Theo.
Precies op het punt dat we de Meent opdraaiden sloot ik aan bij een mooie grote groep en we wisten ons een beetje in het midden te nestelen. Het tempo lag met 4:05 wat hoger dan 4:20, maar het voelde prima aan en de groep laten gaan om de rest in mijn eentje te moeten doen leek me een slecht plan. Zo kwam het dat ik ook de volgende kilometers door bleef lopen met kilometertijden tussen 3:59 en 4:09 en na 6 kilometer had ik al een voorsprong van ruim anderhalve minuut op mijn schema. Het groepje was wat uitgedund en rond de waterpost nam een loper met een geel singlet de kop over en leek iets te versnellen, ik haakte aan samen en even later ook een loper met een blauw singlet. Bas liep op ca 20 meter en Theo zag ik nog iets verder daar achter.We liepen nu langs de provinciale weg, soms met z'n drieën, soms met twee en loper er iets voor of er achter, Dat bleef ook zo op de Waterlooweg en het tempo bleef steeds rond 4:05 tot de scherpe bocht bij 11 kilometer. De loper in blauw singlet had afgehaakt en de loper in geel liet mij het kop werk tegen de wind in doen. Langzaam liepen we nog in op een paar anderen, maar ook ons tempo begon wat te schommelen en zakte naar 4:09 en 4:12. Toch kwamen Bas of Theo niet meer aanhaken, blijkbaar had iedereen het lastig op dit stuk.
Met nog zo'n 2,5 kilometer te gaan kwam er toch nog een duo voorbij dat iets harder liep, De loper in geel haakte aan, voor mij ging dit te hard en ik had het even moeilijk. Een stukje verder kwam een loper voorbij die ik eerder had ingehaald, in zijn kielzog kon ik nog een kilometertje tegen de wind mee, Toen we weer aan leken te sluiten bij de loper in geel en een ander ging het tempo weer wat omhoog en moest ik er af en laatste kilometer alleen verder, Gelukkig had ik de wind nu achter, zodat het tempo toch weer richting de 4:05 kon. Eenmaal om de laatste bocht zag ik dat ik in 1:06 zou eindigen en kon er nog een beetje extra snelheid uitpersen.
Bas kwam 30 seconden later over de streep en Theo zat daar nog 10 seconden achter. Alle drie waren we terecht heel tevreden over onze tijd onder de 1:07 en de manier waarop we hadden gelopen. Zo'n wedstrijd geeft uiteraard een kick, maar ik voelde me na de race ook nog relatief fris, maar had niet het gevoel dat ik ergens iets had laten liggen.
Omdat ik drie dagen later alweer mee wilde doen met de FlorijnWinterloop mocht het deze keer rustig aan, dat gold ook voor Kees, die wegens blessure herstel maar één rondje rustig aan zou doen. ik zou samen met hem lopen en daarna wel zien. Leon startte samen met ons, wie weet zou ik daarna met hem verder lopen, Wij stonden al niet vooraan, Derk stond samen met wat vrienden nog verder naar achter.
Het plan was dat Kees in ik rond 5,30 per kilometer zouden lopen, het werd uiteindelijk iets sneller, op lopend van 5:15 naar 5:05. Leon liep de eerste twee kilometers vlak achter ons, maar toen Kees rechtsaf naar de finish ging keek ik achterom en zag Leon nergens meer Tanneke die daar toevallig langs de kant stond riep dat ik maar door moest lopen, dat besloot ik dus maar te doen. Langzaam ging het tempo omhoog, van 4:40, via 4:30 naar 4:15. Ik kwam in een keurige 42:13 (netto) nog fris over de finish.
Filmpjes van onze prestaties vind je door hieronder :
Kees
Derk
Richard
Officiële uitslag:
| 10653 | Kees Voorintholt | Soest | Prestatieloop 3,3 km | 17:38 |
| 10652 | Richard Voorintholt | Pijnenburg | Prestatieloop 9,0 km | 42:13 |
| 10651 | Derk Voorintholt | Soest | Prestatieloop 9,0 km | 47:36 |
| 10553 | Leon Oud | Amstelveen | Prestatieloop 9,0 km | 47:14 |
Drie dagen later was de Florijnwinterloop in Woudenberg. De voorgaande drie keer had ik hier met plezier aan meegedaan, Het is evenement van een prettige omvang, niet al te veel gedrag en oponthoud, maar wel voldoende deelnemers dat je niet alleen over het parcours gaat. Vorinschrijven is niet nodig, zodat je op de dag zelf kunt beslissen of de weersomstandigheden goed genoeg zijn en het is niet ver weg. Bij de vv Woudenberg trof ik ook Bas, Theo en Edgar. Vriend Peter en mijn zwager Daniël lieten om uiteenlopende redenen op het laatste moment verstek gaan.
Vorig jaar liep ik 1:09. Eigenlijk zou ik daar wel onder moeten kunnen komen, Maar ik moest niet te hard van stapel lopen. Dus wilde ik ik 4:20 per kilometer aan houden. Bij het inlopen viel op dat er best een stevig windje stond dat we het eerste deel tegen zouden hebben. Zorgen voor een goede groep leek me handig. Gezien de lichte miezer en verwachting van meer regen koos ik voor een korte tight en een shirt met korte mouwen en daaroverheen een lang shirt. Verder deed ik voor de start toch mijn handschoenen aan, Die kon ik altijd onderweg weer in mijn broek stoppen. Met mijn Kinvara's aan mijn voeten was ik er helemaal klaar voor.
We zochten met z'n vieren een plekje redelijk vooraan bij de start, Dicht tussen de andere lopers hielden we het wel even warm. Direct na de start ging ik op zoek naar een goede groep en in mijn kielzog liepen steeds Bas en Theo.
Met nog zo'n 2,5 kilometer te gaan kwam er toch nog een duo voorbij dat iets harder liep, De loper in geel haakte aan, voor mij ging dit te hard en ik had het even moeilijk. Een stukje verder kwam een loper voorbij die ik eerder had ingehaald, in zijn kielzog kon ik nog een kilometertje tegen de wind mee, Toen we weer aan leken te sluiten bij de loper in geel en een ander ging het tempo weer wat omhoog en moest ik er af en laatste kilometer alleen verder, Gelukkig had ik de wind nu achter, zodat het tempo toch weer richting de 4:05 kon. Eenmaal om de laatste bocht zag ik dat ik in 1:06 zou eindigen en kon er nog een beetje extra snelheid uitpersen.
Bas kwam 30 seconden later over de streep en Theo zat daar nog 10 seconden achter. Alle drie waren we terecht heel tevreden over onze tijd onder de 1:07 en de manier waarop we hadden gelopen. Zo'n wedstrijd geeft uiteraard een kick, maar ik voelde me na de race ook nog relatief fris, maar had niet het gevoel dat ik ergens iets had laten liggen.
maandag, december 22, 2014
Historie
Tegenwoordig wordt lichaamsbeweging in het algemeen en dus ook hardlopen door mensen met een medische achtergrond als verstandig en gezond beschouwd. Dat dat niet altijd zo was blijkt uit onderstaand krantenartikel.
.jpg)
donderdag, december 11, 2014
Sinterklaas
Dit jaar verraste de Sint me met een mooi nieuw shirt:
Het is geen heel dik shirt, meestal zal ik er een shirt of thermo onder dragen. Het heeft ook geen rits, want ik heb ze liever zonder.
woensdag, december 10, 2014
Ook geen BAV Wintercup 2
Vorige week won mijn zoon twee kaartjes voor Feyenoord - AZ. Dat is zondag as. Jullie zullen me dus missen aan de start van de 2e wedstrijd van de BAV Wintercup. In de afgelopen weken heb ik wel weer een paar mooie rondjes gelopen en flink kilometers gemaakt.
donderdag, november 27, 2014
Update geplande wedstrijden
In het overzicht rechts -----> staat vaak een lijstje met wedstrijden waar ik aan de start zal staan. Ik heb het lijstje net even bijgewerkt omdat de eerste wedstrijd van de BAV Wintercup er nog tussen stond. Die was vorige maand. De oplettende lezer zal wellicht zien dat ook de Vlasakkerloop er niet meer bij staat. Ik heb besloten die over te slaan. Komend weekend moeten er wellicht nog Sinterklaas-inkopen gedaan worden en gedichten gemaakt. Er blijft nog genoeg over, met nog twee keer BAV Wintercup, Sylvestercross èn de Florijn Winterloop.
zondag, november 09, 2014
Twee keer een te snelle start
Het blijft moeilijk om te te bepalen op welk tempo je een wedstrijd moet lopen. Dit voorjaar liep snelle tijden en bij zeker een deel daarvan had ik het idee dat er nog meer in zit. dat zou dan voor een deel uit een snellere start te halen moeten zijn. Het is natuurlijk ook de vraag of ik op dit moment de vorm heb om die snelle tijden te lopen die ik in mijn hoofd heb. Kan ik mee met mensen die normaliter iets sneller zijn?
Met die vraag in mijn hoofd stond ik deze keer twee keer aan de start. Op dinsdag was er een 5 kilometer testloop op de baan. Na een zwaar weekend met vooral weinig slaap wist ik niet wat ik zou kunnen, maar het inlopen voelde heel makkelijk. Ik stond brutaal op de eerste startrij en ging direct mee in het tempo van een aantal jonge lopers die die in staat moesten zijn om 17 minuten of nog sneller te lopen. Dat was natuurlijk niet realistisch du ik probeerde een eigen tempo te zoeken en hoopte dat er een groepje langs zou komen waar ik bij zou kunnen aanhaken. Al vrij snel kwam Jos langs met nog twee anderen in zijn kielzog. Ik pikte aan althans dat probeerde ik. De eerste kilomete liep ik er nog bij, die ging in ongeveer 3:30. Daarna liet ik ze gaan omdat de twee anderen het tempo nog wat opschroefeden. Iets verderop ging ook Jos er af, maar daar kon ik niet meer naar toe. Nog een kleine kilometer bleef dat gat constant. Deze ging in 3:35. Ik liep nu ruim onder het schema van mijn PR op de 3 kilometer, terwijl ik bezig was met een 5 kilometer. Helaas ging vanaf dit punt het tempo omhoog. Ik zag dat het niet meer lukte om rondjes van 1:30 te lopen en dat gaf mentaal een tikje. Eerst kwam Niek langs en na zo'n 3800 meter ook Bart. Hij is herstellende van een blessure en had vooraf gezegd 19:00 te willen lopen. Ik probeerde nog even aan te haken, maar bij 4 kilometer was de pijp leeg en liet ik de race bewust lopen. Ik had gegokt en verloren. Na 2 kilometers van rond 3:50 ging de laatste in meer dan 4 minuten. Ik had nog een klein sprintje over en eindigde in 19:28. Dat is nog niet eens zo'n hele slechte tijd, want ik liep maar twee keer harder.
De testloop voelde ik nog wel een paar dagen in mijn benen. Het rondje Amersfoort dat we op donderdag liepen, deed ik dus lekker rustig aan, voor zover je 19 km rustig kunt noemen natuurlijk. Maar dat was ook met het oog op de de eerste wedstrijd van de BAV Wintercup die vandaag gelopen werd. Ik had al een paar jaar niet meegedaan om diverse redenen. In die tijd is de lokatie twee keer gewijzigd en nu wordt er gelopen bij de camping de Zeven Linden. Nog steeds ongeveer in mijn achtertuin.
Het was vandaag prachtig weer met een zonnetje en een graadje of 12. Bovendien had het de afgelopen week niet al te veel geregend, dus het parcours was redelijk begaanbaar. Ik begon eerst maar eens met een verkenning van het rondje. Er lagen toch wel wat modderige plassen de paden zijn soms wat smal en er zitten veel bochten in. Bovendien gaat het de hele tijd een beetje op en neer. Geen lange hellingen, maar je voelt regelmatig dat je weer een stukje aan het klimmen bent, al met al een pittig rondje. Na het inlopen vond ik de andere Pijnenburgers die ik verwachtte (na afloop bleek dat ook Maarten aanwezig was geweest en zelfs de snelste van ons allemaal), een kleine delegatie deze keer: Selina, Theo, Berend en Bart die nu hoopte dat ik hem zou kunnen hazen. Ik kreeg het idee om eens te proberen om Selina te volgen. Die is op de langere afstanden te snel, maar op de korte kan ik wat beter uit de voeten. Misschien was ze voor dit rondje precies de juiste om te volgen.
Direct na de start koos ik haar spoor en Bart dat van mij. Het eerste stuk gaat over de grasvelden van de camping. Lastig omdat je niet goed kunt zien wat het pad is naar de volgende doorsteek in een heg of houtwal. Eenmaal van de camping af haalden we Theo in, die blijkbaar iets harder gestart was, Selina had ondertussen iets versneld en ik vond het vrij hard gaan. Dat klopte want de eerste kilometer ging in 3:55. De tweede ging iets omhoog tegen het einde liet ik een klein gaatje vallen, nog steeds liepen we stevig door met 4:03. Vlak voor de eerste doorkomst ging Bart me voorbij. Het eerste rondje liep ik in 10:14 (netto 10:12). op dit tempo zou ik onder 41 minuten eindigen. Maar ik voelde al dat dat niet ging gebeuren. De snelheid ging wat naar beneden met 4:00, 4:06 en 4:17. Af en toe werd ik in gehaald. Als ik in een bocht naar achter keek, zag ik Theo steeds op ongeveer dezelfde achterstand. Ik verwachtte dat hij ook nog dichterbij zou komen, Helemaal in de moeilijke laatste ronde. Maar dat gebeurde niet. In de laatste ronde versnelde ik weer wat en liep ik iemand voorbij die met net daarvoor had ingehaald. De hartslag ging nu flink omhoog en ik kon de versnelling niet helemaal vol houden en ik werd uiteindelijk weer ingehaald. Maar tegen het einde perste ik er nog wel een sprintje uit om iemand ander in te halen. Mijn netto eindtijd was 22:14. Die tijd is vergelijkbaar met wat ik liep op de Bosmarathon.
In dit geval bleek het tempo van Selina toch net iets te veel van het goede. Ik blijf nog even zoeken naar de juiste snelheid.
In onderstaande plaatje zie je nog de hoogteverschillen van het rondje en mijn langzaam teruglopende snelheid, met eindsprintje.
Met die vraag in mijn hoofd stond ik deze keer twee keer aan de start. Op dinsdag was er een 5 kilometer testloop op de baan. Na een zwaar weekend met vooral weinig slaap wist ik niet wat ik zou kunnen, maar het inlopen voelde heel makkelijk. Ik stond brutaal op de eerste startrij en ging direct mee in het tempo van een aantal jonge lopers die die in staat moesten zijn om 17 minuten of nog sneller te lopen. Dat was natuurlijk niet realistisch du ik probeerde een eigen tempo te zoeken en hoopte dat er een groepje langs zou komen waar ik bij zou kunnen aanhaken. Al vrij snel kwam Jos langs met nog twee anderen in zijn kielzog. Ik pikte aan althans dat probeerde ik. De eerste kilomete liep ik er nog bij, die ging in ongeveer 3:30. Daarna liet ik ze gaan omdat de twee anderen het tempo nog wat opschroefeden. Iets verderop ging ook Jos er af, maar daar kon ik niet meer naar toe. Nog een kleine kilometer bleef dat gat constant. Deze ging in 3:35. Ik liep nu ruim onder het schema van mijn PR op de 3 kilometer, terwijl ik bezig was met een 5 kilometer. Helaas ging vanaf dit punt het tempo omhoog. Ik zag dat het niet meer lukte om rondjes van 1:30 te lopen en dat gaf mentaal een tikje. Eerst kwam Niek langs en na zo'n 3800 meter ook Bart. Hij is herstellende van een blessure en had vooraf gezegd 19:00 te willen lopen. Ik probeerde nog even aan te haken, maar bij 4 kilometer was de pijp leeg en liet ik de race bewust lopen. Ik had gegokt en verloren. Na 2 kilometers van rond 3:50 ging de laatste in meer dan 4 minuten. Ik had nog een klein sprintje over en eindigde in 19:28. Dat is nog niet eens zo'n hele slechte tijd, want ik liep maar twee keer harder.
De testloop voelde ik nog wel een paar dagen in mijn benen. Het rondje Amersfoort dat we op donderdag liepen, deed ik dus lekker rustig aan, voor zover je 19 km rustig kunt noemen natuurlijk. Maar dat was ook met het oog op de de eerste wedstrijd van de BAV Wintercup die vandaag gelopen werd. Ik had al een paar jaar niet meegedaan om diverse redenen. In die tijd is de lokatie twee keer gewijzigd en nu wordt er gelopen bij de camping de Zeven Linden. Nog steeds ongeveer in mijn achtertuin.
Het was vandaag prachtig weer met een zonnetje en een graadje of 12. Bovendien had het de afgelopen week niet al te veel geregend, dus het parcours was redelijk begaanbaar. Ik begon eerst maar eens met een verkenning van het rondje. Er lagen toch wel wat modderige plassen de paden zijn soms wat smal en er zitten veel bochten in. Bovendien gaat het de hele tijd een beetje op en neer. Geen lange hellingen, maar je voelt regelmatig dat je weer een stukje aan het klimmen bent, al met al een pittig rondje. Na het inlopen vond ik de andere Pijnenburgers die ik verwachtte (na afloop bleek dat ook Maarten aanwezig was geweest en zelfs de snelste van ons allemaal), een kleine delegatie deze keer: Selina, Theo, Berend en Bart die nu hoopte dat ik hem zou kunnen hazen. Ik kreeg het idee om eens te proberen om Selina te volgen. Die is op de langere afstanden te snel, maar op de korte kan ik wat beter uit de voeten. Misschien was ze voor dit rondje precies de juiste om te volgen.
Direct na de start koos ik haar spoor en Bart dat van mij. Het eerste stuk gaat over de grasvelden van de camping. Lastig omdat je niet goed kunt zien wat het pad is naar de volgende doorsteek in een heg of houtwal. Eenmaal van de camping af haalden we Theo in, die blijkbaar iets harder gestart was, Selina had ondertussen iets versneld en ik vond het vrij hard gaan. Dat klopte want de eerste kilometer ging in 3:55. De tweede ging iets omhoog tegen het einde liet ik een klein gaatje vallen, nog steeds liepen we stevig door met 4:03. Vlak voor de eerste doorkomst ging Bart me voorbij. Het eerste rondje liep ik in 10:14 (netto 10:12). op dit tempo zou ik onder 41 minuten eindigen. Maar ik voelde al dat dat niet ging gebeuren. De snelheid ging wat naar beneden met 4:00, 4:06 en 4:17. Af en toe werd ik in gehaald. Als ik in een bocht naar achter keek, zag ik Theo steeds op ongeveer dezelfde achterstand. Ik verwachtte dat hij ook nog dichterbij zou komen, Helemaal in de moeilijke laatste ronde. Maar dat gebeurde niet. In de laatste ronde versnelde ik weer wat en liep ik iemand voorbij die met net daarvoor had ingehaald. De hartslag ging nu flink omhoog en ik kon de versnelling niet helemaal vol houden en ik werd uiteindelijk weer ingehaald. Maar tegen het einde perste ik er nog wel een sprintje uit om iemand ander in te halen. Mijn netto eindtijd was 22:14. Die tijd is vergelijkbaar met wat ik liep op de Bosmarathon.
In dit geval bleek het tempo van Selina toch net iets te veel van het goede. Ik blijf nog even zoeken naar de juiste snelheid.
In onderstaande plaatje zie je nog de hoogteverschillen van het rondje en mijn langzaam teruglopende snelheid, met eindsprintje.
woensdag, oktober 29, 2014
Wintertijd
Ik ben meer een liefhebber van de lente en moet in deze tijd van het jaar mezelf soms een duwtje in de rug geven om te gaan trainen. Dat ik weer wat wedstrijdjes in het verschiet heb, helpt daar natuurlijk ook bij. Na een aantal jaar afwezigheid in verband met diverse oorzaken ben ik nu van plan om weer mee te gaan doen met de BAV Wintercup. Dat betekent drie keer op zondag crossen door het bos. En dat op "loop-afstand" van mijn huis, want het parcours ligt langs één van de rondjes die ik regelmatig loop.
Verder wordt dit jaar voor het eerst de Vlasakkerloop gehouden door de Vlasakkers, een mooi gebied dat normaal niet voor publiek toegankelijk is. Als het even lukt wil ik daar ook meedoen.
woensdag, oktober 15, 2014
Bosmarathon 2014
Er zat een wereld van verschil tussen de Bosmarathon van 2014 en die van het voorgaande jaar. In 2013 viel de hele dag regen, zo erg dat de wedstrijd uiteindelijk halverwege afgebroken moest worden. Dit jaar fietste ik 's morgens in een mooi zonnetje naar de baan om de tijdregistratie te installeren en kon na een half uurtje wat plaatjes via twitter verspreiden om eventuele twijfelaars nog te verleiden om naar Soest te komen.
Al snel druppelden de eerste lopers binnen en om 10:30 vertrokken de deelnemers voor de lange afstanden (hele en 3/4 marathon) en de estafette-teams. Daarna volgde de jeugd en dat zorgt altijd voor boel extra gezelligheid. zie ook de foto's op de site van de Bosmarathon. Een uur later was de start van de 5 kilometer. Deze keer deed Derk ook mee, samen met Wil-Anne:
Een paar weken eerder hadden ze meegedaan met de Mud Masters, dus deze 5 kilometer was een peulenschilletje.
Ons Gateway-systeem deed het zonder haperingen. Kijk mij eens blij zitten achter de laptop.
Vanaf die plek kon ik prima de verrichtingen van diverse bekenden volgen. Bart liep een mooie hele marathon, Titus en Martin een halve. Diverse bloggers deden ook mee. Lees hier de verslagen van Jantiene en Ruud. Het team van de wedstrijdgroep met Marcel, Edgar, Bas en Jos liep naar de tweede plaats.
Ik had ook de gelegenheid om zelf een stuk te lopen en stond om 13:45 aan de start voor de 10,5 km. Dezelfde afstand werd o.a. ook gelopen door Michiel (uit de A-groep), Dirk, Erik en Dick. Het lukte niet meer om een heel mooi plekje op de eerste rij te veroveren en had daardoor wat oponthoud bij de start.
Erik en Raymond, een oude bekende van de BAV Wintercup liepen een eindje voor me. Langzaam liep ik in op Raymond en ik haalde hem in na ca 3,5 km. Het gat met Erik bleef schommelen tussen 50 en 100 meter. Het parcours lag er prachtig bij, maar is traditioneel zwaar, regelmatig moet je uitwijken voor een plas of erg modderig stuk en op andere delen voel je de grond een beetje zuigen aan je schoenen, moet je om boomwortels heen of glibber je een beetje weg. Ondanks dat ik Erik in het vizier hield bleef het zwaar. Een echt heel hoog tempo kon ik op de een of andere manier niet maken, het bleef zo tussen 4:15 en 4:20, met af en toe een uitschieter.
In het tweede deel had ik het idee dat ik toch iets dichter bij Erik kwam. en na 9 kilometer ging dat ineens sneller. Met nog ongeveer een kilometer te gaan, ging ik er voorbij. Hij kon niet aanhaken. Voor de laatste paar honderd meter over de baan had ik nog een flinke tempoversnelling over en ik kwam na 44:26 over de streep. Dat was in ieder geval (alweer) een PR. Ik bleek overall 6e geworden te zijn. Voor een plaats op het podium had ik toch meer dan 4 minuten sneller moeten lopen, maar je kan niet alles hebben.
Een paar weken eerder hadden ze meegedaan met de Mud Masters, dus deze 5 kilometer was een peulenschilletje.
In het tweede deel had ik het idee dat ik toch iets dichter bij Erik kwam. en na 9 kilometer ging dat ineens sneller. Met nog ongeveer een kilometer te gaan, ging ik er voorbij. Hij kon niet aanhaken. Voor de laatste paar honderd meter over de baan had ik nog een flinke tempoversnelling over en ik kwam na 44:26 over de streep. Dat was in ieder geval (alweer) een PR. Ik bleek overall 6e geworden te zijn. Voor een plaats op het podium had ik toch meer dan 4 minuten sneller moeten lopen, maar je kan niet alles hebben.
maandag, oktober 06, 2014
Club kampioenschappen
In oktober houden veel atletiekverenigingen interne clubkampioenschappen. AV Pijnenburg deed dat voorheen op twee dagen. Op zaterdag liepen de loopgroepen (recreanten en wedstrijdatleten) 1500 of 3000 meter op de baan en op zondag deed de jeugd een meerkamp. Dit jaar werd alles gecombineerd op één zaterdag en afgesloten met een barbecue. De wedstrijdgroep was als laatste aan de beurt. Onze start stond gepland om 15:15. Daarvoor hielp ik mee me de tijdregistratie van de jeugd bij hun wedstrijden over 400, 600, 800 of 1000 meter.. Een gezellige boel met atleten en atleetjes die tot het uiterste gingen en dat ales onder prachtige weersomstandigheden.
Een beetje aan de late kant begon ik aan mijn eigen warming-up. Ik had net genoeg tijd voor een paar rondjes en wat oefeningen. We stonden met 14 atleten aan de start, 2 dames en 12 heren. In bijna elke categorie zou het voor iedereen prijs zijn, maar in de categorie 45+ waren 5 deelnemers voor 3 prijzen. En dat is natuurlijk net de categorie waar ik in loop. Normaliter zijn Bart en Jos ruim te snel. Titus, René en ik zouden strijden om brons. Ik probeerde weg te gaan op rondjes van 90 seconden en daarna zou ik verder wel zien.
Direct vanaf de start gingen Jos en Bart snel weg, vergezeld van René, die zelfs de kop pakte. Daarachter ontstond een groep aangevoerd door Bas en Martin waarin ik op de tweede rij liep naast Theo. Later ontdekte ik dat ook Titus, Selina en Maarten in deze groep liepen. De start was hard het eerste rondje ging rond in ca 85 seconden, daarna zakte het tempo wat.
Een rondje later nam Titus het tempo over en ik besloot direct aan te sluiten om te voorkomen dat er een gaatje zou vallen. Bas en even later Martin gingen er af. Ik bleef een kilometer in het kielzog van Titus. Het ging redelijk eenvoudig. Op een zeker moment had ik de indruk dat Titus wat inzakte en Stef liep vanaf de kant dat iemand anders moest overnemen. Hoewel ik eigenlijk nog had willen wachten tot de laatste kilometer, nam ik nu 300 meter eerder de kop over en blijkbaar deed ik dat zo hard dat er direct een gaatje ontstond. Het was nog te ver om echt vol uit te gaan. Ik probeerde vooral het tempo strak te houden, Aan de aanmoedigingen te horen werd het gaatje steeds ietsje groter, maar wie er achter me liep wist ik niet. Het gaatje met Jos voor me leek zelfs weer wat kleiner te worden en de laatste ronde perste ik er nog een versnelling uit. Op 200 meter voor het einde riep Kees een tussentijd die klonk als 10:16. Dat betekende dat ik met een snelle laatste 200 meter onder de 11 minuten zou lopen. De klok tikte de laatste seconden weg, ik zag: 10:50, 10:51: 10:52, 10:53 ... Ik liep onverwacht zelfs een nieuw PR.
Uiteindelijk was mijn eindtijd 10:55. Net iets langzamer dan ik had gedacht, maar wel 1 seconde onder mijn PR. Zoals je uit de rondetijden hieronder kunt zien heb ik vooral een hele mooie fvlakke race gelopen met als afsluiting het snelste rondje van iedereen.
Het was bovendien weer goed voor een derde plaats.
Abonneren op:
Posts (Atom)