Sinds mei 2004 ben ik verslaafd aan het hardlopen. Sindsdien heb ik diverse uitslagen en plaatjes verzameld. Een blog is een mooie manier om ze bij elkaar te houden en jullie (?) ervan te vertellen. Hier vind je een verslag van mijn prestaties en andere hoogte- en dieptepunten.
Ik probeer in ieder geval wekelijks iets toe te voegen. Laat maar weten wat je er van vindt.
Uiteraard stond ik deze keer niet als deelnemer aan de start van de Sylvestercross 2015. Dat was voor het eerst sinds 2005. Daarom haakte ook Leon af. Maar traditioneel doen in ieder geval Derk en Kees mee. Het was prachtig weer, dus voor mij een goede reden om naar het parcours te wandelen met een fototoestel, Het viel niet mee om alle bekenden tijdig te spotten en natuurlijk had ik vooral oog voor mijn zoons, Zie hieronder het resultaat.
Derk en Kees liepen een mooie prestatie. Kees ging voor de snelle tijd. zorgde dat hij vooraan kon starten en liep een tijd in de top 20. Derk is wat minder prestatief, maar kan zo'n race mooi gelijkmatig lopen en liep sneller dan 45 minuten.
voor de start
Gestart met Jasper voorop
Kees langs de rechterkant
Derk en Koen
Gert in het midden, op VVF
De eerste doorkomst
Kees volgt nog steeds bij de eersten
Marlon
Jan Willem
Derk nu zonder Koen
Bouwien
Kees begint aan de derde ronde, het wordt nu onoverzichtelijk.
De achillespeesblessure lijkt voorspoedig te genezen. In het dagelijks leven heb ik er geen last meer van, zelfs niet als ik mijn pees maximaal rek of als ik mijn voet maximaal strek. Als de fysio mij niet op mijn hart gedrukt had dat ik 6 tot 8 weken rust moet houden, zou ik de hardloopschoenen al weer aangetrokken hebben. Dat doe ik overigens toch wel zo'n drie keer per week omdat ik wel mag (of eigenlijk moet) wandelen en dat bij voorkeur op mijn hardloopschoenen moet doen, om gewend te blijven aan bewegen op dat schoeisel.
Ik heb al heel wat kilometertjes gewandeld, maar doe dat zonder Garmin. Mijn vrouw vindt het ook leuk, dus vaak lopen we nu samen. Begin deze week namen we een extra lange route die ook door de IVN gelopen wordt, langs een grot deel van de IVN wandelpaden in de omgeving van Soest. We begonnen bij de molen en liepen via de Oude Kerkebuurt en Maarschalkersteeg naar de Korte Duinen.
Zoals je ziet was het prachtig weer. Daarna ging het via het 1e Heezerspoor naar de Stompert, waar we bij 't Hoogt even een kopje koffie namen.
Na de koffie liepen we over landgoed de Palz, langs de voormalige vliegbasis naar de Lange Duinen, bij onder andere de boom met uilen langs. Over een paar dagen zou hier de Sylvestercross gehouden worden, maar daar was nog niets van te zien.
Uiteindelijk liepen we via Soest Zuid de bebouwde kom weer binnen en zagen de Molen weer.
Omdat er geen verbetering in mijn klachten was en ik vorige week zondag zag dat er een zweling onderaan mijn kuit zat besloot ik toch maar een fysiotherapeut te bezoeken. Zijn diagnose was snel gesteld. achillespeestendinose. Dat is één van de meest gevreesde hardlopblessures als ik zo rondneus op Internet. Voorlopig 6 tot 8 weken niet hardlopen. Wandelen mag wel. Daarnaast voorzichtig wat evenwichtsoefeningen en rekken. Dus de komende tijd ben ik alleen wandelend te bewonderen.
Alweer drie weken geleden kreeg ik plotesling last van mijn linkerachillespees. Ik hield een week rust en probeerde bij de daaropvolgende dinsdagtraining of er een reactie zou zijn. Ik deed de helft van de training mee en had tijdens die training nergens last van. Maar 's avonds thuis werd mijn pees toch weer stijf en pijnlijk. Het was wel minder dan de week ervoor. Nog maar een weekje rust en dan weer verder kijken was de gedachte. In die week bleef het wel gevoeliger. Als ik op mijn tenen ging staan of mijn achillespees rekte, voelde dat niet prettig. Bij de training van vorige week dinsdag wilde ik weer maximaal een halve training doen, maar al in de eerste serie van 600-400-200 voelde ik mijn achillespees en daarom besloot ik het daar maar bij te laten.
In de dagen daarna heb ik mijn achillespees regelmatig gekoeld en tegen het weekend had ik het idee dat er wat vooruitgang in zat. Gister liep ik daarom heel rustig een rondje van 6 km. Onder het lopen voelde ik af en toe wel wat, maar minder dan bij de dinsdagtraining. Thuis heb ik direct gekoeld en ik had het even het idee dat er geen reactie zou volgen, maar helaas, in de loop van de middag werd mijn achillespees toch weer stijf en pijnlijk als ik rek of strek. En dat is vandaag ook nog zo.
Het blijft een andere blessure dan vorige keer, er is volgens mij geen zwelling en ook geen duidelijk aanwijsbare plek waar het zeer doet als ik knijp. Maar voorlopig moet ik waarschijnlijk nog meer rust nemen en eventuele wedstrijdplannen gaan de ijskast in.
Sinds gister doet mijn achillespees links pijn. Ik heb wel eens lichte achillespeesklachten gehad, maar dat was altijd rechts. Bovendien begon dat dan als een vaag zeurderig pijntje, dat langzaam een beetje erger werd. Meestal kon ik met iets rustiger trainen, thuis een koelen en een rustig rekken zorgen dat het niet erger werd en na een korte of soms wat langere periode waren de klachten verdwenen. Gister was mijn achillespees in eens behoorlijk pijnlijk en ik had er de hele dag meer last van dan dat ik gewend ben.
Ik heb niet echt een idee waar het van komt. Zaterdag had ik een duurloop gedaan die wel behoorlijk langer was dan wat ik in de afgelopen tijd deed.
Zondag was ik nog een beetje stijf daarvan, maar dat was dinsdag bij de training wel over. Tijdens de baantraining (2 x 5 x 600m) was het slecht weer, met regen en wind. Daar had ik niet op gerekend, dus ik liep in mijn korte broek. Misschien iets te veel koud water?
Hoe dan ook, ik sla even een training over en hoop dat ik snel weer kan lopen.
Het kan niet altijd feest zijn. Niet iedere wedstrijd kan in een PR eindigen en aan een lange reeks van wedstrijden waarin het iedere keer beter was, kwam gister een einde. Al 4 jaar houden we bij AV Pijnenburg in het najaar een testwedstrijd over 5 kilometer. Dat geeft veel lopers nog een laatste kans om de ontbrekende baanwedstrijd te lopen, waarmee ze hun "Runnerscup" vol kunnen maken. De opkomst was met 17 deelnemers best goed.
Voor mij was het al weer een jaar geleden dat ik een 5 kilometer wedstrijd gelopen had. Vorig jaar startte ik te overmoedig en moest ik dat in de tweede helft bekopen. Dat moest beter kunnen. Aan de andere kant loop ik dit moment goed, daarom vond ik dat een PR schema wel zou moeten kunnen. Met rondjes van 1:30 zou ik op 18:45 uitkomen. Dat was nagenoeg gelijk aan mijn PR van 18:46. Bovendien zijn dat makkelijk uit te rekenen tussentijden, dus het plan was snel gemaakt. Martin en Jos en misschien Bas en Titus zouden aanhaken en ik hoopte op mijn beurt weer een tijdje gegangmaakt te kunnen worden door Niek of misschien toch Jos.
Zoals zo vaak had ik voor de start het idee dat het vandaag niks zou worden, maar dat valt altijd weer mee. Al direct na de start werden de posities ingenomen. De BAAS atleten en Bart liepen weg, Ik sloot aan bij Niek en achter mij wist ik in ieder geval Martin en Jos. Ik had het idee dat Niek wat hard ging. Na anderhalf rondje wist ik dat zeker, hij liep ongeveer 1:25, dat was voor mij te hard en ik ging op zoek naar 1:30. Gelukkig kon ik dat makkelijk vinden en de eerste kilometer ging soepel in ongeveer 3:40, door de iets snellere eerste ronde). Ook in de tweede liep ik constant 1:30 naar 3:45. Ondertussen waren we een trio op een langzaam groeiend gaatje achter Niek. In de loop van de 3e kilometer moest ik harder werken en er zat een rondje van 1:31 tussen. De doorkomst van ongeveer 11:11 op 3 kilometer was nog goed, maar ik moest niet te veel gaan verliezen.
Martin nam de kop over en ik haakte aan, maar moest een rondje later toch een klein gaatje laten vallen. Ik zag dat mijn rondetijden begonnen op te lopen naar 1:35 en ook Jos ging mij voorbij zonder dat ik kon aanhaken. het werden nog drie zware rondjes waarbij alleen de laatste nog ongeveer 1:30 liep. Het lukte ook net niet om in ieder geval onder 19 minuten te blijven, want het werd 19:01. Wel mijn tweede tijd ooit.
Uitslagen testloop 5 km op 27 oktober 2015
1. Timo van Beek 16.29
2. Bart Eigenhuis 17.09
3. Maarten Haegens 17.24
4. Camiel Kruiswijk 17.25
5. Vincent Hofmann 17.57
6. Niek Visser 18.24
7. Jos Bloem 18.44
8. Erik den Oude 18.45
9. Martin Stolk 18.47
10.Richard Voorintholt 19.01
11.Bas de Bruin 19.19
12.Theo van de Beek 19.22
13.Erwin Walgers 19.44
14.Tugrul Sahin 20.06
15.Titus Blom 20.10
16.John van Dongen 22.24
17.Dick den Oude 22.47
Eind oktober kan de regen met bakken uit de hemel komen. Het ook prachtig weer zijn zoals vandaag en dan is het een feestje bij de Bosmarathon Met de heldere lucht en zon was het bos prachtig en in de zon zou het op het terrein van AV Pijnenburg prima toeven worden. Bovendien had in de afgelopen weken niet al te veel geregend, ook het parcours lag er dus prima bij.
's Morgens vroeg was het nog wel frisjes tijdens het opbouwen van de tijdregistratie. Het ging gelukkig weer probleemloos en afgezien van een enkele verwisseling bij de inschrijving of de incidentele loper die de chip niet op de schoen had bevestigd verliep de verwerking weer als een zonnetje. Voor de start lag de baan er al prachtig bij:
Florijn van der Vliet wad e eerste winnaar van de dag.
Het mooie weer verleidde natuurlijk veel deelnemers. In totaal waren het er bijna 600. Daarvan deed iets meer dan 60 mee met de 5 kilometer:
Bij de halve marathon waren het ongeveer 80. Met daarbij de nodige lopers van de wedstrijdgroep van AV Pijnenburg (Niek, Stef, Martin, Titus, Edgar). Bij de start kon Stef nog lachen. Twee rondes later trouwens ook. Niek liep knap naar de dere plaats met 1:27:18.
Het laatste onderdeel was de kwart marathon, met meer dan 150 deelnemers. Ik had de tijd om ook mee te doen, net als vorig jaar. Verder waren Jos, Theo, Dick, Berend, Gerrie, Tugrul, Marcel en Peter van de partij.
Ik zorgde voor een plekje op de eerste startrij. Daar stonden ook Arnout en Vincent van het Baas running team. Die zouden te snel zijn. Jos kwam er ook bij. Hij besloot met mij mee te lopen. Ik was het omgekeerde van plan. De laatste tijd wordt het verschil tussen Jos en mij in wedstrijden steeds kleiner. Ik hoopte nu met hem mee te kunnen. Zo begonnen we ook. De eerste kilometer naast elkaar, daarna liet ik Jos voor, omdat de paadjes af en toe toch wel smal waren. Na 2,5 kilometer sneed ik een bocht wat slimmer aan en nam de kop weer over. Het tempo leek een beetje gezakt van net onder 4 minuten per kilometer naar net er boven en ik besloot weer iets aan te zetten. Jos bleef in mijn kielzog. Langzaam liepen we naar een andere loper toe die ons eerder had ingehaald. Bij 5,5 kilometer hadden we we 'm te pakken en nog steeds gingen de kilometers in ongeveer 3:57. Na 6,5 kilometer had ik het idee dat Jos moest lossen. Dat gaf me wat extra energie en dat was welkom want ik begon de vermoeidheid ook te voelen. Volgens mij Garmin liep nu de kilometertijd weer op naar net boven 4 minuten (4:02). Het kleine stukje stuwwal breekt altijd je ritme, gelukkig was de rest bam het parcours heel goed. Kees moedigde me aan door te roepen dat ik zesde lag. Op het laatste stuk haalde ik nog aardig wat lopers van de halve marathon in, die toch 75 minuten eerder waren gestart. Een eindje voor me liep nummer 5 in de wedstrijd, met een laatste versnelling probeerde ik die nog te pakken. Ik kwam nog wel dichterbij, maar bleef er uiteindelijk 4 seconden achter. Maar een eindtijd van 42 minuten precies was natuurlijk erg goed en toch weer ruim 2 minuten sneller dan vorig jaar.
Na uitlopen en douchen moesten we nog even wachten op de laatste deelnemer van de marathon:
Daarna zat deze zeer geslaagde uitvoering van de Bosmarathon er weer op.
Iedereen die lid is van een atletiekvereniging kent waarschijnlijk het fenomeen clubkampioenschappen en veelal worden die in deze tijd van het jaar gehouden. Bij de AV Pijnenburg is dat niet anders. Sinds vorig jaar mogen recreanten, jeugd en masters allemaal op dezelfde dag aan de bak. 's Morgenvroeg de recreanten, daarna een uitgebreid programma van de jeugd met niet alleen looponderdelen maar het hele scala aan atletiek en aan het eind van de dag is de start van de 3000 meter voor de masters.
Ik mocht 's morgens al helpen met de tijdregistratie bij de recreanten en kon ze natuurlijk ook mooi aanmoedigen.
Later op de dag stond ik aan de start bij de masters. Het was maar een klein (select) groepje en deze keer alleen heren, maar gelukkig wel wat mensen waar ik me aan op hoopte te kunnen trekken.
Ik had de lat voor mezelf hoog gelegd.. Drie weken geleden liep ik een PR met 10:48, maar die race was niet goed opgebouwd, door een (te) snelle start had ik in het tweede deel te veel moeten inleveren. Nu iets rustiger starten en met Niek meelopen was de opdracht, met de bedoeling op 10:45 uit te komen. Ik zocht dus Niek en kroop er direct achter, maar er waren er meer die weer met mij wilden lopen, Zo ontstond er een groepje met Erik voorop. Daarachter Maarten, dan Niek, ik, Martin, Bas en Theo. Kees gaf de ronden tijden door. Rondjes van 86 seconden zouden me op 10:45 brengen. De eerste twee gingen goed. Niek had wel een gaatje aten vallen naar Maarten, maar dat duo zou normaliter wat te snel zijn.
De eerste kilometer lag op schema met 3:35. Maar daarna leek Niek het tempo wat te laten zakken. Ik besloot de kop maar over te nemen. Martin volgde en Niek sloot daar achter aan. Bas moest nu ook een gaatje aten vallen. Theo was er al eerder af en werd later ook door Stef ingehaald. Ik moest er steeds iets harder voor werken en de ronde tijden liepen een beetje op. In het begin was het nog 85 of 86, nu werd het 86 of 87. Maar ik zag ook dat ik een beetje buffer had en ik hoopte dat een snelle laatste ronde nog wel kon volgen. Martin en Niek konden echter ook nog steeds volgen, dus dat zou een spannende finish worden. Met nog een ronde te gaan wist ik dat een PR er in zat en ik zette nog een beetje aan. Mijn Garmin registreerde mooi dat mijn snelheid van net boven 3:35 per kilometer weer op liep naar 3:20 en later nog verder.
Later hoorde ik dat Martin er op 200 meter af moest. maar met nog 80 meter te gaan kwam Niek toch weer voorbij en hij versloeg me met 2 seconden. Later gaf hij toee dat hij me bewust de kop had opgedrongen na de eerste kilometer. Veel kon het me niet schelen met 10:42 had ik weer een mooie verbetering van mijn PR gerealiseerd.
Tijdens de wedstrijd hebben we weer een video-opname gemaakt met de fotocamera. Deze keer had ik 'm iets verder van de baan opgesteld, daardoor lijkt de beeldkwaliteit beter. Bovendien kunnen we nu zien hoe de techniek eruit ziet als je vermoeid wordt. Helaas hield de camera er na net iets meer dan 10 minuten mee op.
Gisteravond werd de uitslag van de Utrechtse Heuvelrugestafette bekend gemaakt. Het blijkt dat we deze keer niet alleen een paar minuten sneller waren dan vorig jaar, maar zelfs de derde plaats hebben weten te behalen:
Ik nam dit jaar zelf revanche voor vorig jaar. Toen moest ik door een foutje bij het bepalen van de route een heel stuk extra tegen de Amerongse berg op lopen. Verder had ik toen de Halve van Hoogland in mijn benen. Dit jaar wist ik de route en was ik beter in staat om tempo te houden. Berg af van de Amerongse berg ging het heel hard en denderde ik diverse team voorbij om na 41:38 te finishen.
Zoals je ziet is de uitslag in de vorm van een plaatje. Hij staat tussen de mooie foto's van Ries de Beer. Daar staan natuurlijk ook nog foto's van de Lange Duinen Runners tussen.
