Richard rent nog steeds

Vakantie en druk op mijn werk waren de reden dat er al een tijd geen update op mijn blog te vinden was. Wellicht vreesden jullie dat ik mijn schoenen aan de wilgen had gehangen. Ik kan jullie geruststellen, RichardRent nog steeds. Begin juli ben ik doorgegeaan op de ingeslagen weg naar herstel. Op dinsdag trainde ik mee op de baan, maar deed een eigen programma, dat over het algemeen wat korter was. Op donderdag en in het weekend liep ik een rustige duurloop, waarbij langzaam de afstand werd opgevoerd. Uiteindelijk kwam ik tot ongeveer 13 kilometer. Verder werd het programma van de Fitstart afgesloten. Op de laatste avond liep iedereen aan één stuk door 15, 20 of zelfs 25 minuten. De meeste lopers verbaasden zichzelf door 25 minuten vol te maken en ze liepen ook nog een aardige afstand. Ik mocht met de snelste lopers mee, die uiteindelijk tot ruim 4 kilometer kwamen. Daarna was het vakantie. Natuurlijk gingen er hardloopschoenen mee, maar net als vorig jaar werd er niet veel gerend. Het was warm, we waren met z'n allen andere dingen aan het doen en ik vond lopen langs drukken franse binnenwegen niet aantrekkelijk. Uiteindelijk liep ik één keer een rondje om een meer bij Nailloux. Na de vakantie heb ik de draad weer opgepakt en vanf nu loop ik dinsdag en donderdagavond wer met de groep mee. Afgelopen dinsdag op de baan was dat geen probleem, 4 x 1000 met ins en outs over 100 meter kon ik prima in eigen tempo uitvoeren. Gister stond er een vaartspel naar het Pluismeer op het programma. Dat werd een stuk langer dan ik had verwacht. Uiteindelijk waren we na 17,5 kilometer en zo'n twee uur later weer bij de club. In de afgelopen 6 maanden had ik niet meer dan 13 kilometer gelopen. Dit hakte er dus flink in. Ik ben heel benieuwd hoe mijn benen zich houden, maar ik doe het de komende dagen in ieder geval rustig aan.

Take 5

Na ruim 4 maanden heb ik deze week voorlopig voor het laatst de fysiotherapeut bezocht. Dinsdag had ik voor het eerst weer stevige intervalletjes op de baan gelopen. Na een stukje inlopen door het bos onder leiding van inval trainer Theo liep ik 2 keer 4 keer 400 meter terwijl de rest van de groep een ander programma volgde. Die 400-jes gingen in ongeveer 1:35 en daar was ik niet ontvreden mee. Na nog een stukje uitlopen stond de teller op ruim 12 kilometer. Zoveel had ik in de afgelopen maanden nog niet gelopen.

Woensdagochtend was ik een beetje stijf, maar kon ik toch flink aan de slag bij de fysio. De legpress ging een standje zwaarder en mocht ik 3 x 10 met beide benen. Daarna volgden 3 x 15 lunges op twee zogenaamde balanstollen.

En als toetje mocht ik nog 3 keer 20 sprongen doen vanuit lunge positie op die twee tollen. Vincent was tevreden over de vooruitgang in kracht en balans. Nu rustig doorgaan met opbouwen en hopen dat de knie zich goed houdt. Ik heb het plan om zelf ook regelmatig naar de sportschool te gaan om wat extra krachtoefeningen te blijven doen.

Dinsdagavond vond ik overigens alweer een teek op mijn been. Dat is al de vijfde die ik dit seizoen met een tang heb moeten verwijderen. Daarnaast was er ook al een die ik kon onderscheppen voordat het monster zich had vastgebeten. Het RIVM verwacht in de komende maand wel 200.000, ik zal dus maar alert blijven.

Vanavond voor het eerst weer op de baan

Heel geleidelijk voer ik de belasting weer op. Althans dat probeer ik. Vorige week woensdag liep ik voor het eerst weer 5 x 400 meter. Ik had daarvoor weer het fietspad van de Turfweg en het verlengde daarvan gekozen. Na iedere 400 nam ik 2 minuten rust (dribbel). De eerste 4 gingen als vanzelf in het gehoopte tempo van rond 1:40. De laatste ging zwaar, maar bleek uiteindelijk sneller dan 1:30. Voor de volgende training moest ik wachten op zaterdagmiddag. Ik liep weer naar de Stulp, maar nu met een klein omweggetje. De afstand kwam daardoor op 11,7 km. Hiervan liep er twee (tussen 5 en 7) een stukje sneller (4:30-4:40). Het was het stuk over de Stulp, dat wil zeggen wat meer geaccidenteerd en met stukken mul zand.

Natuurlijk ben ik ook nog als hulptrainer actief. Dus ook op maandag loop ik stukjes door het bos. Meestal is het ruim 6 kilometer en heel rustig. Maar toen gister de twee snelste lopers van de groep er vandoor gingen, mocht ik toch even aan de bak. Voor beginnende lopers gingen ze best hard weg met 4:30 per kilometer en ze hielden het ook nog aardig vol. Een paar maanden geleden was dit voor mijn knie te veel geweest, maar nu kon ik gewoon mee.

Tussendoor had ik nog een klusje bij de tijdregistratie van een 5 kilometer testwedstrijd op de baan. Helaas vertoonde onze registratie weer wat kuren. De uitval liep op tot meer dan 15%. Deze week gaan we nog eens testen om niet voor grote verrassingen te staan bij de Gildeloop.

Vanavond ga ik voor het eerst weer zelf op de baan lopen. Ik sluit aan bij de groep en doe de warming up  mee. Daarna kies ik zelf welke kerntraining ik uitvoer. Iets met intervallen in ieder geval.

Dubbele cijfers en oude rondjes

Al weer een paar weken ben ik bezig met (rustig) weer opbouwen. De afgelopen week heb ik voor het eerst weer stukjes gelopen van meer dan 10 kilometer, dat wil zeggen dubbele cijfers. Daarmee komen vertrouwde (kleine) rondjes weer in bereik. Vorige week zondagochtend liep ik voor het eerst naar de Soester Lange Duinen om de beroemde blauwe paatjes te lopen. En gister ging het precies de andere kant op voor een rondje over de Stulp. Dat was maar liefst 11,2 kilometer.

Zoals afgesproken mocht ik nu ook weer iets meer snelheidstrainingen doen. Daarom liep ik donderdag 5 x 200 meter. Een beetje onwennig, en het was heel benauwd in het bos, maar het gaf wel voldoening.

Routes uitzetten

Iedere week probeer ik een stukje verder te lopen. Gister ging ik voor het eerst weer meer dan negen kilometer. Omdat het met kleine stapjes gaat en ik toch geen zin heb om iedere keer hetzelfde rondje te lopen, ben ik afstandmeten weer gaan gebruiken. Daar merkte ik ineens een nieuwe handig feature. Voorheen moest je zelf nauwkeurig je puntjes zetten als je route niet uit alleen maar uit rechte stukken bestond. Tegenwoordig corrigeert de site zelf. Onderstaande voorbeeldrondje had ik nu met een paar klikken gemaakt.



Volgende week hoop ik op ca 10 kilometer te zitten en kan ik voorzichtig weer aan wat snelheid gaan denken.

Foto safari

Van al dat gezeur geschrijf over blessures wordt mijn blog natuurlijk niet vrolijker. Daarom heb ik nu een blogpost met leuke plaatjes. Zo kan ik de lezers die niet in de buurt wonen eens laten zien wat we hier toch maar boffen. Op nog geen 100 meter van mijn huis sta ik al op dit fietspad, het lijkt al bos.

 Na een kilometer tussen de weilanden door is het echt bos geworden. Hier begint het mooiste pad door het bos. Het is deels als fietspad verhard, maar je kunt er makkelijk naast lopen als het niet te modderig is.

Het is ongeveer drie kilometer lang met een heel klein beetje hoogteverschil. In het laatste stuk zit iets meer helling.

Daarna liep ik via ander paden terug. Dit deel heet Laag Hees. Het is vroeger een veengebied geweest. En het kan er op sommige stukken vrij nat zijn. Als er dan ook nog houthakkerswerkzaamheden zijn, zijn sommige paden een uitdaging.

Zo liep ik gisteravond ruim 8 kilometer, met wat tussenstops voor de foto's, maar zonder pijntjes. Zaterdag voelde ik nog wel mijn knie, maar toen was ik ook al druk in de tuin aan het werk geweest. Misschien kwam het daarvan? Voorlopig blijf ik geloven dat ik voorzichtig door kan gaan met opbouwen.

De bodem bereikt?

Na ruim 3 maanden doormodderen met mijn knie, begin ik nu eindelijk te hopen dat ik de bodem bereikt heb en dat er weer voorzichtig omhoog en vooruit gekeken kan worden. De laatste loopjes van afgelopen weken (steeds zo'n 6 - 7 kilometer) gingen steeds beter. Dat wil zeggen dat ik mijn knie steeds minder ga voelen. Conditioneel hol ik ook, maar dan achteruit. Ik ben nu zo optimistisch dat ik trainer Wim gevraagd heb, wat ik het best kan doen om weer op te bouwen. En ook in overleg met de fysio kom ik op 3 keer in de week lopen en zolang dat goed gaat iedere week ongeveer 1 kilometer er bij. Dus nu 3 x 6-7, volgende week 3 x 7-8, etc. Als ik zonder problemen 3 keer 10 gelopen heb, gaan we af en toe wat meer tempo werk doen. Samen met de wekelijkse sessie bij de fysio en een keer per week als hulptrainer bij de FitStart kom ik zo wel aan mijn lichaamsbeweging. Als alles goed blijft gaan, hoop ik na de zomervakantie weer verantwoord aan te kunnen sluiten bij de groep. Maar ik houd nog wel wat slagen om de arm, want het rondje van afgelopen zaterdag was weer iets minder dan vorige week donderdag. Vanavond ga ik weer met mooi weer het bos in en hoop ik op een lekker rondje.

Enkel herstelt

Vanavond hoop ik weer een rondje te kunnen gaan lopen, nadat ik anderhalve week geleden mijn rechterenkel verzwikte op een boomstam die onder de bladeren verstopt lag. Zoals ik al schreef, kon ik gelukkig op eigen kracht en zelfs in een rustig dribbeltempo de Pijnenburgt bereiken. De volgende morgen was mijn enkel ondanks flink koelen toch behoorlijk dik geworden. De eerste twee dagen kon ik wel wandelen maar niet heel soepel. daarna werd het beter. Wel werd mijn achillespees vanaf vrijdag stijf. Op zaterdag kon ik de eerste stappen maar moeilijk lopen. Ik bleef dus dapper koelen als ik er even tijd voor had. Nadat mijn enkel aanvankelijk nog een beetje verder gezwollen was, kreef in de loop van het weekend het idee dat de zwelling wat begon af te nemen.

Maandagavond ben ik als hulptrainer gewoon weer met de FitStart op pad gegaan en dat ging prima. Het was lekker om weer te kunnen lopen.Gisterochtend bezocht ik de fysio weer. Nu durf ik het wel weer aan om vanavond een stukje te gaan lopen.

Blauwe paaltjes 2013

Vanavond was alweer de 4e editie van de Open Soester Kampioenschap Blauwe Paaltjes. Net als vorig jaar stond ik weer als parcourswacht langs de kant op dezelfde post als vorig jaar. En ik heb ook weer een filmpje geschoten. Deed je mee, kijk dan of je je zelf herkent.


Wellicht had ik met mijn knie een rondje van mee kunnen lopen, maar dan heel rustig. Maar afgelopen maandag was ik als hulptrainer flink door mijn enkel gegaan. Ik kon gelukkig nog lopen en eenmaal terug bij de club heb ik direct gekoeld. Dat kon een zwelling niet voorkomen en ik loop niet heel makkelijk, maar volgens mij zal het met een week rustig aan wel weer over zijn.

Dat kon er ook nog wel bij

Hoewel er een klein beetje vooruitgang in lijkt te zitten, blijft de knieblessure een merkwaardig ding. Zondag liep ik zowaar 6,5 kilometer achterelkaar, waarbij ik de laatste kilometer een beetje sneller kon. De twee dagen daarna was mijn knie wel iets gevoelig, maar niet erger dan vorige weken. Woensdag besloot de fysiotherapeut dat ik meer echte krachtoefeningen mocht gaan doen. Al snel viel het op dat er een aanzienlijk verschil zit tussen mijn linker- en rechterbeen. In de legpress kreeg ik een gewicht met rechts met geen mogelijkheid van zijn plaats terwijl dat met links nog wel lukte. Een mooi aandachtspuntje.

Ondertussen steekt er een nieuwe klacht zijn kop op. Al veel langer heb ik soms een pijntje midden onder mijn linkervoet. In de afgelopen maanden is dat langzaam erger geworden. Ik wordt nog steeds niet beperkt in mijn bewegingen, maar het is nu echt merkbaar. Google leverde vooral hits naar hielspoor. Hoewel er overeenkomsten zijn klopt in ieder geval de plaats niet, want het zit niet onder mijn hiel. Omdat ik al drie maanden maar heel weinig hardloop kon daar de oorzaak niet zitten. Ik verdenk mijn dagelijkse schoenen. Een half jaar geleden gekocht en ze hebben nooit goed gezeten. Die doe ik dus niet meer aan en ik hoop dat dat helpt.

fnipverkouwe

Sinds mijn vorige post kan ik het volgende melden:

• Er is nog weinig verbetering in mijn knie. De laatste keer liep ik in totaal 8 kilometer met ook een paar langere stukken (tussen 1,5 en 2 kilometer). Maar na 5 kilometer begon ik mijn knie weer te voelen. In de laatste kilometer was het slechter dan de weken daarvoor. Gelukkig had ik in de dagen daarna geen extra reactie.
• Ik ben nu twee keer als hulptrainer actief geweest bij de FitStart van AV Pijnenburg. Het is leuk en dankbaar werk om deze lopers te begeleiden in hun eerste stappen.
• Sinds eind vorige week ben ik weer eens snipverkouden. Ik had het zo te pakken dat ik dit weekend niet eens gelopen heb. Keelpijn, hoofdpijn, een beetje spierpijn en weinig lucht.

Nieuwe schoenen en een nieuwe loopbaan

Ondanks dat het lopen al een tijdje op een laag pitje staat heb ik in de afgelopen maanden toch flink geïnvesteerd in schoenen en kleding. Allereerst heeft de AV Pijnenburg na lang wikken en wegen nieuwe clubkleding geselecteerd en deze werd beschikbaar gesteld in de lokale sportwinkel. Aangezien ik nog geen clubkleding had, heb ik ook een setje besteld.Plaatjes volgen later.

Op de avond dat de kleding afgehaald kon worden had de sportwinkel heel slim en attent een kortingsactie en aangezien mijn Mizuno Wave Fortis 3 al weer twee jaar oud waren, was dit een mooi moment om nieuwe aan te schaffen. Deze keer viel de keus (met advies van Anita) op de Brook Ghost 5.Deze geeft iets meer demping en heeft iets meer drop dan de Saucony Triumph 9 zodat ik lekker kan blijven afwisselen.

Ondertussen heb ik er een paar rondjes op gelopen en ze bevallen prima. Zo had ik ze ook afgelopen zondag weer aan. Deze keer liep mijn oudste zoon mee en we liepen het bekende rondje langs de Wieksloterweg en de Staalwijklaan. Het was prachtig loopweer en het lopen ging weer net iets beter dan de vorige week. Ik durfde het nu aan om 6 x 1 kilometer te lopen want ik begon mijn knie nu pas in loop van de derde kilometer te voelen en het bleef nog meer op de achtergrond dan de vorige keren.

Om de één of andere reden had ik wel maandag en dinsdag een gevoelige knie. Dat wil zeggen dat ik bijvoorbeeld bij trap af lopen of na een tijdje stil zitten iets in mijn knie voel. Uit overleg met de fysio vanmorgen maakte ik op dat dit niet verontrustend is. Ik mag de komende weken voorzichtig de omvang uitbreiden, maar moet ik nog even terughoudend zijn met snelheid.

En dan over mijn "loop"baan, afgelopen maandag was de laatste avond van de ALT-2 cursus en nu ben ik hulptrainer met certificaat. We kregen ook nog een mooi T-shirt met opdruk. Aanstaande maandag begin ik direct als hulptrainer bij de FitStart. Wil je me in bedrijf zien, dan kun je je nu nog aanmelden :-)

Twee maanden verder

Ongeveer twee maanden geleden liep ik mijn laatsteprobleemloze training. Ondertussen doe ik dagelijks oefeningen thuis, steeds iets zwaarder en/of meer herhalingen per serie: 3 x 20 zonder handen opstaan van een stoel en langzaam weer gaan zitten of 3 x 20 links en rechts op de onderste tree van de trap omhoog en weer langzaam naar beneden. Daarnaast één keer per week bij de fysio: een 25 minuten stevig wandelen op de loopband (5,5 km/u) met daarin 4 x 3 minuten 9%, 11%, 13% en 15% helling en daarna nog 3 x 20 legpress met twee benen op standje 14, 15 en 16. Ik krijg het er warm van en mijn spieren worden steeds sterker, hoewel ik nog steeds een duidelijk verschil merk tussen links en rechts.

De vraag is natuurlijk: "Kan ik al weer hardlopen zonder klachten?" Dat probeer ik ieder weekend. Afgelopen keer 5 x 1 kilometer, waar bij ik de indruk had dat het iets beter gaat. Pas aan het eind van de derde kilometer begon ik mijn knie een beetje te voelen. In de vierde werd het niet erger en de vijfde deed ik he iets rustiger aan. Het tempo van de kilometers was best redelijk (ca 5:00 min/km). Dus er lijkt een beetje hoop op herstel te zijn. Maar 's middags had ik nog flink wat werk in de tuin verricht waarbij ik ook af en toe mijn knie voelde en sindsdien is mijn knie weer iets gevoeliger. Ik ben benieuwd hoe zich dit ontwikkeld.

Nog steeds geen verbetering

Helaas slaat de titel niet(alleen) op het weer. Van mij hadden we die hele winter mogen overslaan. Begin januari was ik al lang aan lente toe, dus dat ik dit koude weer maar niets vind, lijkt me duidelijk. Het enige voordeel is dat het ook niet erg aantrekkelijk is om te gaan hardlopen. Zo word ik iets minder op het feit gewezen dat dat dus nog steeds niet gaat. Zondag deed ik weer een poging, 5 x een kilometer heel rustig om te proberen waar de grens voor mijn knie ligt. Het lukte om ze zo te lopen dat ik mijn knie niet of nauwelijks voelde en als dat wel dreigde te gebeuren kon ik mijn snelheid en pas zo aanpassen dat het weer over ging. Maar ik kon vanaf de tweede kilometer ook heel makkelijk het pijntje in mijn knie oproepen door mijn rechterknie een beetje meer te heffen. Zonder kniehef kwam ik nog wel tot snelheden van onder 5 minuten per kilometer, maar dat was geforceerd lopen. Ik denk zelfs dat ik onbewust mijn linkerbeen meer ga heffen dan rechts.

Daar komt nog bij dat ik de laatste dagen ook gewoon overdag bij een plotselinge beweging na een tijdje stil zitten het idee heb dat mijn knie gevoelig is. Het einde lijkt daarom nog niet in zicht en het is ook nog steeds geen lente.

Dit kon wel eens lang gaan duren.

Al weer een week of zes speelt mijn knie me parten en er zit weinig schot in volgens mij. Ik doe trouw mijn oefeningen. Bij de fysio wandel ik op de loopband in een stevig tempo hellinkjes tot 12% en duw ik gewichten op de legpress. En thuis sta ik op de onderste traptrede om door mijn knie te zakken of doe ik 3 series van 20 keer opstaan en langzaam op een stoel gaan zitten. Allemaal zonder dat mijn knie zeer doet.

Maar ga ik hardlopen dan is het een ander verhaal. Deze week was ik als hulptrainer in opleiding actief bij een C-groep. Zonder problemen legde ik in totaal ruim 9 kilometer af, pas in het laatste stuk dacht ik in de verte een begin van een pijntje te voelen. Maar gister wilde ik zelf ook weer een stukje lopen. In overleg met de fysio een paar keer 1000 meter met 2 minuten rust. Al tegen het eind van de eerste kilometer voelde ik mijn knie. In de tweede kilometer begon het na zo'n 700 meter. Daarom besloot ik om te keren. De derde kilometer was hetzelfde verhaal. De vierde kilometer liep ik bewust heel rustig en liep ik pijnvrij.

De eerste drie kilometers liep ik tussen 5:00 en 5:20 per kilometer. De laatste 5:40 of langzamer. In dat laatste geval trek ik mijn knie een stukje minder op en heb ik blijkbaar minder problemen. Bij de training van woensdag lag het gemiddelde tempo ook boven 5:40.

We zijn er nog niet

Gisteravond verzorgde ik de loopscholing bij de wedstrijdgroep. Dat was een onderdeel van mijn opleiding tot hulptrainer. Loopscholing verzorgen is leuk en gaat me goed af, omdat ik al veel verschilende vormen heb gezien. Ik had er ook nog twee vormen ingestopt die ik op Internet had gevonden: Tenen kaatsen:

en "skipping met een hupje":

Voor mij was het ook een goede gelegenheid om weer een beetje op te bouwen. Dat was althans de bedoeling. Na vorige week woensdag had ik geen problemen met mijn knie ondervonden. Ik liep dus ook ontspannen al pratend met Theo de rondjes van de warming-up. Ik was niet van plan om met het kernprogramma mee te doen, dus, nadat ik de loopscholing had verzorgd, begon ik aan wat rondjes op de baan. Een stuk of tien leek me mooi.

Maar na zo'n drie rondjes meende ik toch al iets in mijn knie te voelen en half rondje later wist ik zeker dat dit hetzelfde gevoel was als waar ik begin februari last van had. Even dacht ik nog het rondje uit te kunnen lopen, maar het gevoel werd al snel heftiger. Dat was een flinke teleurstelling. Nadat ik me bij Wim had afgemeld ging ik naar de douche. Dat kon al wel weer in een rustig joggend tempo. Ook op de fiets terug en verder daarna deed mijn knie gelukkig geen pijn, maar zoals de fysio, die gister ook op de baan was al zei, de belastbaarheid is nog niet in orde.

Vanmorgen had ik weer een afspraak bij de fysio. Ik heb nog extra oefeningen mee naar huis gekregen. Ik heb me ondertussen bij Jan Willem (LoopGek) afgemeld voor de eerste wedstrijd van de Amersfoortse Baancompetitie. Balen.

Geen pijn meer in mijn knie, nu weer opbouwen

Sinds mijn update van vorige week heb ik twee bezoeken aan de fysiotherapeut gehad. Hij heeft me laten wandelen op een loopband en was niet tevreden met de manier waarop ik mijn voeten afwikkel. Ik moet meer op mijn hak landen en helemaal naar mijn teen door afwikkelen. Nu loop ik niet echt ontspannen op een loopband, ik weet niet of dat van invloed is, maar ik heb in de week daarna geprobeerd hier bewust op te letten. Deze week mocht ik bij elkaar ruim 20 minuten op de loopband wandelen, met een stevig tempo (5 km/u) en steeds meer helling tot uiteindelijk 9%. dat ging prima. Verder kreeg ik een rijtje oefeningen mee naar huis, die mijn rug beweeglijker moeten maken en mijn knieën en bovenbenen sterker. Ik lig nu dus weer dagelijks op de grond of ga langzaam zonder mijn handen te gebruiken zitten op een krukje.

Na vorige week woensdag heb ik geen pijn meer gevoeld in mijn knie, dat is goed nieuws. Eigenlijk wil dus wel weer gaan handelen, maar de fysiotherapeut is nog voorzichtig. In verband met de trainerscursus moet ik we deze weken een paar keer een deel van een training verzorgen. Dat mag ik doen en ik mag mee-joggen met de recreanten zolang ik geen pijn voel anders moet ik op de fiets mee. Afgelopen woensdag was de eerste keer. Ik deed de warming-up en cooling-down bij de A-recreanten en liep zo een rondje van zo'n zeseneenhalve kilometer. Twee keer dacht ik een begin van een pijntje in mijn knie te voelen, maar wellicht is het toch verbeelding. Aanstaande dinsdag loop ik op de baan mee met de warming-up van de wedstrijdgroep en daarna nog wat rondjes voor mezelf. Ik ben benieuwd of dat ook goed gaat, dan druf ik langzaam weer in herstel te geloven.

Knie update

Vorige week donderdagavond heb ik een bezoek gebracht aan een manueel therapeut. Hij heeft mijn verhaal aangehoord en vervolgens zelf ook nog het één en ander onderzocht. Volgens hem was er geen probleem met mijn SI-gewricht, wel zijn mijn rechterheup en rechterenkel minder bewegelijk. Vervolgens heeft hij flink aan mijn rechterbeen getrokken. Bij mijn enkel was er een knakkend geluidje te horen waarna er meer beweging mogelijk was. Of het met mijn heup ook helemaal gelukt is, durf ik nog niet te zeggen. Dit zou de oorzaak van de pijn in mijn knie moeten wegnemen, maar lostte de pijn zelf niet direct op. Ik moest daarom deze week het hardlopen nog maar even laten. Wandelen (of in ieder geval niet stil gaan zitten) was wel goed. Morgen heb ik een vervolgafspraak om te kijken hoe het dan gaat.

Vrijdag was ik nog verre van optimistisch op spoedig herstel. Gister had ik voor het eerste het gevoel dat het de goede kant op gaat, maar dan wel heel langzaam. Ik kan nu vaker zonder dat ik iets voel mijn been buigen (bijvoorbeeld trap af lopen).

In het weekend heb ik twee keer een mooie wandeling in het bos gemaakt met een verrekijker en lekker naar vogels gespeurd. Gister was er weer een cursusavond van de opleiding tot hulptrainer. Daarbij hoorde ook een klein stukje praktijk, zodat ik ook ongeveer 3 rondjes gejogged heb over de baan. Dat zegt nog niets, maar het ging in ieder geval wel.

SI-gewricht

Het pijntje in mijn knie van vorige week zondag werd alleen maar erger. Dinsdag bij de baantraining deed ik het rustig aan. Onder het lopen had ik er niet veel last van als ik mijn rechterbeen een beetje minder optrek. Denk daarbij aan een éénbeninge-skipping of het Ministry of SW. Op de fiets naar huis merkte ik echter dat het niet goed zit. Iedere keer dat mijn rechterbeen omhoog ging deed het zeer net boven mijn knieschijf. Het is anders dan het PFPS waar ik anderhalf jaar geleden last van had. Deze keer is het een schurend gevoel als ik mijn knie buig, vooral onbelast. Bij het PFPS was door de knieën zakken juist pijnlijk.

Op woensdag hobbelde ik (met een silly walk) nog mee met een recreantengroep om een training te observeren in verband met mijn cursus voor ALT-2. Maar ik besloot dat verder trainen nu niet verstandig is. Vrijdag belde ik met het SMA-Midden Nederland en gister had ik daar een afspraak. De sportarts bekeek en teste mijn beide benen aandachtig en kwam tot de conclusie dat het een overbelasting is, die veroorzaakt wordt door verminderde bewegelijkheid van mijn SI-gewricht en enkel aan de rechterkant. Hij raadde me een bezoek aan een manueel therapeut aan. Daarna zou ik als ik pijnvrij ben weer kunnen gaan opbouwen. Voorlopig ben ik dat nog niet. Ik vrees dat het wel eventjes kan duren.

Een lekker rondje en een zwaar rondje

De ene training is de andere niet. Natuurlijk is er verschil in de vorm van de dag en dat kan allerlei oorzaken hebben. Het is een ongrijpbaar iets. Afgelopen donderdag bijvoorbeeld liepen we met de hele groep een rondje Amersfoort.


Een flinke afstand voor een groep waarin er altijd snelheidsverschillen zijn. We knipten het rondje in drie etappes, waarna we iedere keer even zouden verzamelen. Ik liep het grootste deel samen met Martin in een lekker tempo, dat wil zeggen iedere etappe wat sneller.

Vandaag liep ik zonder een geplande route. Ik wilde eens kijken bij het nieuw te bouwen ecoduct. Het hek bij het fietspad was verdwenen, dus misschien was er een nieuw stukje. Maar zo'n honderd meter verder hield het fietspad gewoon op. Ik kon het spoor (nog?) niet over op deze plaats. Omdat ik al vanaf het begin niet lekker liep besloot ik het rondje niet te lang te maken. Na net iets meer dan 10 kilometer was ik weer thuis. Mijn benen voelden stijf en op mijn linkerknie voelde het alsof er een schaafplek zat. Het verschil met donderdag was groot.