Herstel?

Gisterochtend voelde mijn linkerlies nog niet goed. Ik had ook last van mijn rug, iets dat ik de afgelopen weken al een beetje voelde, maar nu toch wel duidelijk aanwezig was. Misschien heeft het iets met elkaar te maken. Ik besloot in ieder geval om de oefeningen voor mijn rug weer op te pakken die ik jaren geleden voorgeschreven kreeg door een fysiotherapeut toen ik dezelfde klachten had. In de loop van de dag werden beide klachten minder. Gisteravond voelde ik bij normale belasting niks meer aan mijn lies. Vanmorgen was mijn rug ook een stuk beter. Ik houd vandaag roch even rust. Dat betekent dat ik helaas weer een training mis. Komend weekend ga ik voorzichtig een duurloopje proberen. Misschien is daarmee deze blessure weer voorbij.

Lies

Vanavond was ik eerder terug van de training dan geplanned. Er stonden twee series van 3000 meter met in's en out's van 100 meter (afwisselend het tempo van 10 kilometer en 15 kilometer) op het programma. Ik had de eerste serie achter de rug en was in de tweede serie ruim 600 meter onderweg toen ik ineens iets voelde in mijn linkerlies. Twee passen verder was doorlopen geen optie meer. Ik probeerde nog even of een rustig dribbeltje wel ging, maar dat was ook niet lekker meer.


Nu zit ik te balen op de bank. Ik heb niet echt een idee wat er aan de hand is en hoop dat het met een sisser afloopt. De komende dagen zal ik eens aankijken hoe het zich ontwikkelt.

Wat moet ik hier nu weer van denken?

Het is weer november, dus is de BAV Wintercup weer begonnen. Dit jaar doe ik voor het eerst mee met de 10 kilometer wedstrijd. Dat betekent een uurtje eerder starten en onzekerheid over mijn plekje in het wedstrijdveld. Gister was de eerste wedstrijd. Ik was niet zo vroeg bij de start als ik had gewenst en de warming-up werd daardoor iets korter. Dat is op zich geen probleem, want bijvoorbeeld de Gildeloop van dit jaar ging met een veel kortere warming-up nog prima.

Er waren voldoende deelnemers van de club (Emiel, Edgar, Berend, Theo, Martin, Stef, Erik) en het leek me handig om maar weer te proberen bij Berend te blijven. Al snel na de start sloot ik bij hem aan. Het rondje over het grasveld ging in 1:45. Dat leek een bekende tijd in vergelijking met vorig jaar. Toen liep ik twee keer onder 42 minuten. dat leek me nu ook mooi. Maar al snel in het bos had ik het gevoel dat het veel te hard ging. Ik probeerde een beetje tot rust te komen en toch Berend niet te laten gaan. Martin, die ook even aansloot raakte al iets op achterstand. Nog voor het eind van de eerste ronde moest ik ook een gaatje laten vallen. In de volgende rondjes dook mijn snelheid naar beneden, het scheelde meer dan 30 seconden per ronde.

Ik werd door diverse lopers ingehaald, maar had wel het gevoel dat het verval niet nog veel groter werd. Ergens tegen het einde van de derde ronde kon ik aansluiten bij iemand die me inhaalde. Ik wist zelfs weer een beetje te versnellen, maar echt hard ging het niet meer met een laatste kilometer van ca 4:20. Mijn eindtijd was uiteindelijk 43:24, een flink stuk langzamer dan vorig jaar.

Een echte verklaring heb ik niet. Berend's eindtijd was 41:17. In die buurt had ik ook gedacht te kunnen komen, dus echt veel te hard kan de opening niet geweest zijn. Anderzijds ging het afgelopen dinsdag ook wat moeizaam op de training en heb ik een klein kuchje, misschien toch wat naweeën van een weekend met wat weinig slaap?

Binnenkort weer wedstrijden

Het is al weer een week of twee geleden sinds ik een stukje schreef. De laatste keer was ik herstellende van een verkoudheidje. Het weekend dat de wintertijd weer inging heb ik flink bijgeslapen en ik begon dus lekker fit aan november. Door diverse omstandigheden kon ik tot twee keer toe niet op donderdag met de groep mee trainen. Ik zocht daarom met www.afstandmeten.nl zelf een stukje van 2 kilometer om drie keer te lopen. Hoewel het volgens de site 2 kilometer lang is, deed ik er ruim 9 minuten over, terwijl ik voor mijn gevoel stevig doorliep. Wie wil het eens voor me na meten?

De dinsdagtrainingen op de baan kon ik gelukkig wel mee doen. In november zijn de afstanden op de baan wat langer. Vorige week was het één serie van 1200 - 1600 - 2000 - 1600 - 1200, deze week liepen we 6 series van 600 - 400 - 200. Deze week voelde ik me al bij het inlopen stijf. Ik had meer moeite om een beetje tempo te lopen dan vorige week en gister had ik spierpijn in mijn kuiten.

Aanstaande zondag sta ik voor het eerst in de wedstrijdcategorie aan de start bij de BAV Wintercup. De belangrijkste uitdaging gaat worden om de vier rondjes vlak te lopen. Ik heb me ook aangemeld voor de lustrumloop van hardlopende webloggers. Die vindt deze keer zo ongeveer in mijn achtertuin plaats.

Verkouden

Halverwege vorige week sloeg een verkoudheidje toe. Waarschijnlijk had ik er dinsdag bij de training al last van. Ik vond het koud en was moe, maar ik hield het op een herfstdipje. De training (10 x 300 en 1 x 3000 met ins en outs van 100 meter) viel nog wel mee. Ik had alleen wat moeite om het tempo constant te houden.Donderdag moest ik wegens een andere grote hobby (Spiel 2010 in Essen) de training laten schieten, maar dat vond ik niet erg, want ik had wat spierpijn. Vrijdag werd dat eigenlijk alleen maar erger en ik kreeg ook last van mijn keel. Daar hield ik het hele weekend last van, dus ik besloot om geen duurloop te doen, maar eerst maar te herstellen. Gister stond ik dus weer op de baan voor 3 series van 5 x 400 meter. Ik kon merken dat ik een weekje minder fit geweest ben, het ging vanzelf wat minder hard (tussen 1.35 en 1.40).

Een kortere pas.

Na wat weken iets minder door diverse oorzaken, heb ik de afgelopen week weer drie keer getrained. De hele maand staat het traingsprogramma in het teken van "gas terug". De omvang is niet zozeer minder, maar het tempo mag wat lager. Vooral ontspannen lopen is de opdracht.

Afgelopen dinsdag was het 15 x 200 met 200 meter rust. Ik liep gelijk op met Titus. Hij heeft een aanzienlijk kortere pas. In de afgelopen weken werd ik door diverse lopers al gewezen op het feit dat mijn pas vrij lang is. Samen met Titus probeerde ik zijn ritme aan te nemen. Dat ging vrij goed, vooral als ik naast hem liep. We liepen stevig door. De 200-tjes gingen wat sneller dan ik vooraf van plan was, rond de 40 seconden.

Donderdag deed ik het rustiger aan met 4 keer 1200 meter. De eerste ging in 5:37. Daarna pakte ik het ritme met de kortere pas weer op (voor mijn gevoel dan) en ging het verder met 2 keer 5:10 en 4:53 voor de laatste. Gisterochtend had ik niet zoveel tijd omdat we op bezoek zouden gaan. Dus werd het één van de kortere rondjes, de Stulp. Ik raffelde 'm af binnen de 55 minuten. Dat had ik nog niet eerder gedaan volgens mij. Deze week ga ik weer verder met rustig aan doen.

Er zijn diverse mooie wedstrijden in deze tijd in de omgeving. Gister moest ik wegens verplichtingen de Bosmarathon al laten schieten. Volgende week gaat de Maliebaan ook niet lukken. Ik loop misschien de Wolfskamerloop en in ieder geval de BAV Wintercup.

Clubkampioenschap foto

Trots met mijn medaille op het podium :-)

Een halve minuut af van mijn PR

Eenmaal per jaar organiseert de AV Pijnenburg clubkampioenschappen op de baan. Al sinds 2006 had ik daar door verschillende oorzaken niet aan deelgenomen, maar vandaag stond ik weer aan de start. Omdat weblogger Gert sinds kort ook lid is van de club, was dit de gelegenheid om heen eens in levende lijve te ontmoeten. Direct bij de ingang liep ik al tegen hem aan, hij had net zijn startnummer ontvangen. Het was zijn eerste 3 kilometer, dus elke tijd zou al een PR zijn, maar 13 minuten leek hem een mooi streven. Voor me zelf had ik de lat wat hoger gelegd, in 2006 liep 11:56. Ik wilde nu in ieder geval onder de 12 minuten lopen.

Na het omkleden ging ik lekker inlopen over een stukje Sylvestercross parcours. Ik had er genoeg tijd voor. Na het inlopen had ik het idee dat 20 minuten ook een mooie tijd zou zijn, maar dat gevoel hoort bij het inlopen. Omdat ik nog ruim tien minuten had voor de start en deed ik nog wat oefeningen op de baan. Nu begon ik wel lekker warm te worden en ik nestelde me een beetje vooraan bij de start. Als wedstrijdloper vond ik dat ik wel recht had op een goeie positie. We startten namelijk samen met de C- en D-recreanten, in totaal ruim 50 atleten. Achteraan starten zou veel oponthoud en extra meters betekenen.

Een gevaar van een baanwedstrijd is dat je te snel van start gaat, het loopt heel lekker en makkelijk. Ondertussen weet ik dat ik het best eerst kan aansluiten bij een aantal lopers als Berend of Edgar. Zij lopen constant en een mooi tempo en zouden rond de 12 minuten kunnen uitkomen. Na de eerste kilometer kon ik dan besluiten nog een beetje te versnellen. Peter sloot ook aan en met z'n vieren haalden langzaam wat te snel gestarte recreanten in. Na twee rondjes versnelde Berend een beetje en liet Edgar een gaatje vallen. Ik ging er voorbij en we lieten Edgar achter. Weer ruim twee rondjes verder versnelde Peter en moest ook Berend er af. Ongeveer op dat punt haalden we Martin in die ook veel sneller gestart was.

Met nog twee rondjes te gaan moest ik ook een klein gaatje naar Peter toestaan. Maar het gat werd niet al te groot. In de laatste ronde zag ik dat Berend mij niet meer zou inhalen en ik probeerde nog naar Peter toe te lopen, maar hij had ook nog iets over voor een eindsprintje. Het maakte me niet uit, ik kwam over de streep in 11:27, een halve minuut sneller dan mijn PR. Bovendien had ik het gevoel een mooi opgebouwde race gelopen te hebben. Op mijn horloge kwam ik op kilometertijden van 3:52; 3:48 en 3:47.

In het totale veld was ik 9e, maar door de vele verschillende categorieën sleepte ik zelfs een tweede plaats bij de Masters uit het vuur. De eerlijkheid gebied te zeggen dat er een aantal snellere atleten ontbrak aan de start.

Foto's van de heuvelrugestafette

De heuvelrugestafette voert door een prachtig gebied dat in deze tijd van het jaar mooie plaatjes kan opleveren. Daarom had ik mijn camera meegenomen. 's Morgens was het nog donker en mistig, later werd het prachtig. Hierbij een impressie:

Duel met een BAV-er.

Het was koud en mistig toen ik gisterochtend vroeg vertrok naar de start van de Heuvelrugestafette. De avond ervoor was ik pas om één uur naar bed gegaan, dus toen de wekker om half zeven afging was het wel even slikken. De koffie thuis en bij de start hielpen bij het wakker worden. De koffie die ik in een thermoskan had meegenomen werd in verband met de temparatuur op het eerste wisselpunt ook door de teamleden dankbaar ontvangen.

De tweede en derde etappe mocht ik eerst Mona en daarna Ad op de fiets begeleiden. Ik was blij dat ik op aanraden van Ad mijn regenjas had aangedaan, want het was koud. Bij vierde wisselpunt kon ik in een restaurant mijn tenen gelukkig weer een beetje warm maken. Langzaam trok de mist op en ik schoot een paar mooie plaatjes van paddestoelen. Ondanks het mistroostige begin van de dag was het toch mooi lopen en fietsen door de Utrechtse heuvelrug.

Evert, Mona, Ad en Anita zorgden voor een goed begin ze hadden al aardig wat teams ingehaald en we lagen voor op het schema van 50 minuten per etappe dat ons op een eindtijf van 8 uur 20 zou brengen. Terwijl Gerda haar etappe liep begon ik me warm te lopen, maar helemaal lekker los kwam ik niet. Al snel na mijn start was er even twijfel over de juiste afslag. Terwijl ik achterom keek naar Peter, zag ik een ander team naderen, die lagen blijkbaar niet zo ver achter ons. Zo'n anderhalve kilometer verder sloot het team van de BAV bij ons aan, net aan de voet van de lange klim naar de Amerongse berg.



Ik was van plan om bij hem aan te haken. Maar ik merkte dat hij meer moeite had met klimmen dan ik. Dus in de beklimming wist ik hem weer te lossen. In de afdaling kwam hij ook niet dichterbij omdat ik met mijn lange pas naar beneden denderde.

Onder aanmoediging van Robert probeerde ik me niet gek te laten maken maar toch het tempo strak te houden. Aan de voet van de tweede beklimming had de atleet van BAV toch weer aangesloten en weer loste ik hem in de beklimming ondanks dat deze voor mijn gevoel minder steil en lang was. Even later kwam er een snelle atleet van de UT Twente voorbij, die ging echt te hard om bij aan te haken.Met nog zo'n 3 kilometer te gaan had ik volgens Robert ongeveer 200 meter voorsprong. Tijd voor de dood of de galdiolen, ik wilde hem nu voor blijven. Pas in de laatste kilometer leek hij nog weer iets in te lopen, maar bij het wisselpunt had ik toch nog steeds een voorsprong.

Na een beetje moeilijk begin had ik voor mijn gevoel redelijk hard en vlak doorgelopen. De exacte tijd heb ik niet geregistreerd, waarschijnlijk was het zo'n 44 minuten. Mogelijk dat we dat nog kunnen aflezen uit de GPS van Ad. Gezien het parcours met een paar pittige klimmen er in, was dat een prima tijd. Ik was vrij snel weer fris. Bij de volgende etappe kon ik met rugzak en fototoestel nog een paar honder meter met Leatitia mee rennen naar de finish. Nu alleen nog oefenen op fotograferen terwijl ik loop.

De overige etappes bleven ook prima gaan. Ondanks een blessure voor Erik, die onderweg werd vervangen door Mona en met Peter en Robert op laatste twee etappes kwamen we uiteindelijk ninnen in 8:16:40. dat was ongeveer 5 minuten sneller dan vorig jaar. Voorwaar een mooi prestaties in deze prachtige estafetteloop. De foto's volgen binnenkort.

De 6e etappe

Voor de liefhebbers, er is een schema-tje gemaakt en daarin staat dat ik de 6e etappe van de Heuvelrugestafette voor mijn rekening mag nemen. We starten om 8.12 uur. Ik verwacht dat ik tussen 12.30 en 13.00 mag starten. Ik zal dan in mijn nieuwe FuseLogic shirt lopen dat ik heb laten bedrukken bij Enjoy your run. Mijn nieuwe Asics Gel Nimbus 12 laat ik even drogen.


Die zijn gister enorm nat geregend tijdens de training, want we kregen een hoosbui over ons heen. De eerste helft van de week had ik helemaal geen last van mijn knie. Maar gistermiddag wel weer na een tijd zitten achter mijn bureau. Onder het lopen had ik er geen last van. De 3 x 2000 meter gingen lekker, tussen 4.15 en 4.30 per kilometer. We liepen tot aan Amersfoort en werden nog lastig gevallen door een soort bulldog. Vandaag voel ik mijn knie ook weer, maar ik verwacht dat dat morgen weer over is. Dan zit ik niet de hele dag achter mijn bureau.

Heuvelrug estafette 2010

Al voor het derde jaar wordt op 26 september de Heuvelrug estafette gehouden. Ik had me voor de vakantie al als teamlid aangemeld en sta deze keer dus aan de start om een hele dag door de Utrechtste Heuvelrug te trekken. Ik weet nog niet welke etappe ik voor mijn rekening mag nemen, dus je zult zelf maar een mooi plekje langs het parcours moeten zoeken in de hoop mij voorbij te zien komen :-).

Het weekend daarna zijn de clubkampioenschappen op de baan. Daar wil ik ook aan mee doen, hoewel ik deze keer geen kans ga maken op de medailles. Ik maak dus weer wedstrijdplannen, dat betekent dat ik denk dat ik de knieproblemen achter de rug heb. Helemaal zeker ben ik niet. Na de dinsdag training van vorige week had ik twee dagen diverse pijntjes in linker- en rechterbeen. Ik had lekker mee gedaan met 10 keer 400 meter in 5 kilometer tempo. Omdat er donderdag geen training had heb ik pas gister weer gelopen. Deze keer met mijn neef Roelof omdat we neven- en nichtenreünie hadden in Musselkanaal. Ik liep weer eens in een andere omgeving, dat is altijd leuk. Na een klein uurtje waren we weer terug. Het lijkt er op dat ik deze keer geen klachten heb. Ik hou me voorlopig aan wat lager tempo's en minder omvang.

De knie lijkt zich te herstellen.

We zijn een weekje verder. In de afgelopen week liep ik dinsdagavond 42 minuten rustig (5:30 per kilometer) door het bos. Donderdag deed ik weer mee met de training, maar dan met de handrem erop. In plaats van 6 keer liep ik 4 keer 1000 meter. Na de training keek fysio Harry nog even naar mijn knie. Hij constateerde een heel klein beetje vocht aan de achterkant. Mogelijk een restje van een ontsteking of het gevolg van een kleine verrekking. Rustig door gaan met opbouwen en in het algemeen op de training de tempo's een beetje matigen was het advies.

Ik was opgelucht dat er een aanwijzbare aanleiding voor de stijfheid in mijn knie gevonden was en dat het herstel er goed uitziet. Vanmorgen liep het rondje naar de Stulp, maar dan ook iets rustiger in net iets meer dan een uur. Onderweg zag ik op nog geen 20 meter afstand een grote zwarte specht in de boom. Daar heb ik even van staan genieten.

Nu met Looptijden gadget

Ik heb ook maar eens een account aangemaakt bij Looptijden.nl. Het ziet er wel handig uit om wat statistieken van mijn wedstrijden te verzamelen. Bovendien heb ik nu een leuke (?) extra gadget voor in de sidebar. Een bredere gadget staat nu hier in deze post.

test geslaagd?

Gistermiddag genoten van het mooie weer en even een klein rondje gelopen door het bos over de Stulp. De afspraak was 20 tot 30 minuten over een zachte ondergrond in een heel rustig tempo om te kijken hoe mijn knie zou reageren. Omdat het prachtig weer was ging ik samen met mijn vrouw. Zij zou wandelen terwijl ik 20 minuten zou lopen en vervolgens omdraaien om haar tegemoet te lopen. We waren de niet de enigen in het bos. Veel mensen trokken er op uit op deze misschien wel laatste mooie dag van dit seizoen. Ik moest er een beetje tussendoor slalommen, maar dat ging prima tot ik langs een groepje met wat loslopende honden kwam. Eén van die honden raakte namelijk erg enthousiast van een hardloper en begon mee te rennen en voor mijn voeten te lopen. Hij werd gelukkig snel tot de orde geroepen. Na 20 minuten draaide ik om en na 27:30 was ik terug bij mijn vrouw.

Samen liepen we terug naar de fietsen en keken nog een tijdje uit over het Pluismeer, een prachtig uitzicht. We zagen een aantal buizerds, maar ook een paar mensen die duidelijk over het hek het kwetsbare gebied in waren gelopen. Onbegrijpelijk hoe bot sommigen kunnen zijn. Op de terugweg werd onze aandacht getrokken door iemand die een foto van de bodem maakte. Er bleek een heel klein ringslangetje (20 cm) over het pad te kruipen.

Het lopen ging (natuurlijk) prima. Het was afwachten hoe mijn knie een dag later zou voelen. Nu, na een nachtje slapen, voel ik nog steeds geen reactie. Het lijkt er op dat deze test geslaagd is.

Even rustig aan in verband met mijn knie.

De knieproblemen waarover ik vorige week berichtte zijn toch iets hardnekkiger dan gedacht. Ik liep zonder klachten de Gildeloop, maar de donderdag en vrijdag daarna was mijn knie weer stijf. Dat wil zeggen dat ik eigenlijk vooral problemen had als ik een tijdje achter mijn bureau gezeten had en weer ging staan. Als ik eenmaal liep had ik nergens last van. Bovendien kon ik mijn linkerbeen niet zo ver buigen als mijn rechter. Dat laatste is wel vaker het geval maar nu was het erger.

Op zaterdag waren de klachten weer nagenoeg verdwenen. Ik heb de hele dag zonder problemen in de dierentuin gelopen met mijn familie. Zondag besloot ik daarom om toch maar weer een rustig duurloopje te doen. Deze keer in de richting van Lage Vuursche, een mooi rondje over de Zwarte weg.



Het liep heel lekker een beetje tussen de buien door en zonder problemen. Maar maandag was mijn knie weer net als vorige week donderdag stijf na het opstaan van een bureaustoel. In overleg met Harry doe ik het nu even rustig aan. Deze week geen trainingen, zondag een heel kort en rustig stukje en als ik dan geen klachten heb, dinsdag nog iets verder. Misschien kan ik dan volgende week donderdag weer aansluiten bij de groep.

Een vlakke 10 kilometer op de Gildeloop.

Net op tijd hersteld (?) stond ik gister aan de start van de Gildeloop in Soest. Ik had geen al te hoge verwachtingen, het belangrijkste doel was nu een 10 kilometer vlak te lopen. Bij de start trof ik natuurlijk weer veel bekenden, onder andere Peter die ook besloten heeft om van de recreanten over te stappen naar de wedstrijdgroep. Om vlak te lopen nam ik me voor om in het begin bij Berend of Edgar te blijven. Edgar was net terug van vakantie, hij begon wat rustiger, dus ik richtte me op Berend. Dat ik daardoor Peter liet gaan, kon me niet schelen. Tegen het eind van de eerste ronde had ik het idee dat Berend een dipje had en ik probeerde aan te blijven haken bij een paar andere lopers waar we net een groepje mee vormden. Dat ging toch net te hard en ik liep in een eigen tempo door. Het eerste rondje ging in 13:30. Halverwege het tweede rondje kwam Berend weer langszij en nu had ik moeite in zijn spoor te blijven, misschien toch een dipje? Het verval was toch niet zo groot, het tweede rondje dat zo'n 200 meter langer is ging in 14:30. Ik voelde dat ik ook in het laatste rondje niet inzakte en mijn knie hield zich prima. Peter en Berend zag ik ver voor me. Inhalen zat er niet meer in. Toch ging dit laatste rondje ook weer in 14:30. Mooi vlak en een eindtijd van 42:31 is maar net boven mijn PR op een officiële 10 kilometer. Ik was dik tevreden ondanks dat velen riepen dat ik veel harder zou moeten kunnen. Nu afwachten hoe mijn knie zich houdt.

Ondanks blessure toch Gildeloop

Vorige week ging ik door met waar ik mee bezig was, lekker trainen. Dinsdag waren het 20 200 meters (4 x 5) met een pauze van 200 meter en een seriepauze van 400 meter. Ze gingen allemaal rond de 39 seconden zonder al te veel moeite en bij de laatste wist ik nog tot onder de 35 seconden te komen. Ik had deze keer wel weer wat spierpijn daarna. Donderdag 2 keer 3 keer 1000 meter op een mooi rondje in het bos. Volgens Gerrit was het een snel rondje, maar in het eerste stukje zat een venijnig heuveltje met mul zand. Toch wist ik ze allemaal tussen 3:58 en 4:08 te lopen.

De duurloop van zondag ging via het fietspad langs de Zoom, naar Soestduinen, vanaf daar naar de trimbaan en dan nog met de klok mee een stuk blauwe paaltjes. Dat was ongeveer 14 kilometer in 5 kwartier. Op het laatste stuk verstapte ik me tot twee keer toe op uitstekende boomwortels, maar daar had ik onderweg geen last van. Maar 's avonds thuis werd mijn linkerknie stijf en een beetje dik. Buigen ging een stuk minder. Maandag was het niet beter, vooral opstaan van achter mijn bureau was heel vervelend. Dinsdag ging het wel wat beter, maar dinsdagavond was ik toch pessimistisch over mijn deelname aan de Gildeloop. Gelukkig was het woensdagochtend bij het opstaan wel beter. Ik voelde geen belemmeringen meer bij het buigen van mijn knie. De rest van de dag bleef het goed. Zodat ik besloot toch meer mee te doen met de Gildeloop. Als ik wat zou voelen kon ik daar rustig uitstappen.

Steeds meer kilometers

We zijn weer een weekje verder. In de afgelopen week hebben we twee keer op de baan getrained. Dinsdag was het een serie van 6 x 300 meter, met 100 meter rust, gevolgd door een serie van 6 x 400 meter, met 200 meter rust. Die 400-tjes gingen nog makkelijker dan in de voorgaande weken. Nu liep ik vrij constant 1.26 of 1.27. Donderdag hadden we twee series van 1600, 1200 en 800 meter. Van Gerrit kreeg ik nog wat extra aanwijzingen voor mijn techniek. Daardoo had ik in de eerste 800 meter de neiging iets te hard te gaan, waardoor ik in de tweede serie wat meer moeite had om de tijden van de eerste serie te lopen. Het werd uiteindelijk ongeveer 6.36 (1600 m), 4.56 (1200 m) en 3.05 (800 m).

In het weekend doe ik voor mezelf een rustige duurloop. Ik bouw die op naar ongeveer anderhalf uur. Gister was het 1 uur en 25 minuten over een rondje naar het vliegveld en via de Zoom terug (ongeveer 17,5 kilometer. Twee weken geleden liep ik onderstaand rondje in 1 uur 10.



Ik had mezelf ten doel gesteld om het vooral rustig te lopen en dat lukte prima. Bij thuiskomst had ik het idee nog een rondje te kunnen lopen.

In de komende weken komen er een paar leuke wedstrijdjes aan om eens te kijken hoe de vorm nu werkelijk is. Op 25 augustus is er de Gildeloop, op 7 september is er een 5 kilometer wedstrijd bij de BAV en op 3 oktober zijn er clubkampioenschappen Baan over 3 kilometer.

Een nieuw seizoen

Mijn laatste bericht was vanbegin juni. Ondanks dat het vakantie geweest is, heb ik in de afgelopen periode niet stil gezeten. Na de laatste wedstrijd van de zomeravondcup heb ik iets minder vaak getrained vooral omdat ik andere verplichtingen had zoals afscheidsmusicals van mijn jongste zoon. Tijdens die laatste wedstrijden kwam ik regelmatig leden van de wedstrijdgroep tegen, die me uitnodigden een keer mee te komen trainen.

Vlak voor mijn vakantie heb ik dat voor de eerste keer gedaan. Op een warme avond werd er op de baan getrained en ik kreeg een aantal waardevolle aanwijzingen over mijn techniek. In de drie weken vakantie gingen mijn loopschoenen mee, maar ik heb ze niet gebruikt. Het was veel te warm en 's morgens sliep ik lekker uit. Na de vakantie stond de training voor de recreanten stil, maar voor de wedstrijdgroep niet. Een goede reden om nog met de wedstrijdgroep verder te trainen. Er wordt getrained op dinsdag- (op de baan) en op donderdagvond. Er is ook een programma voor zaterdag en zondag, maar de meeste lopers kiezen ervoor in het weekend één of meer duurlopen te doen.

Eerst liep ik voor mezelf een rondje over de Stulp, daarin merkte ik dat ik alle een paar weken niet gelopen had. In de training van dinsdag stond 12 keer 400 meter op het programma, 200 meter rust. Die wist ik constant in 1.32 te lopen. Ook de 6 keer 5 minuten van de donderdag gingen steeds op dezelfde snelheid. Vorige week zondag liep ik een langere duurloop, over het nieuwe fietspad naar de Zoom en dan nog een rondje blauwe paaltjes erna.

Afgelopen dinsdag was het 2 series van 5 keer 400 meter, met 200 meter rust en 400 meter serie pauze. Deze keer gingen de 400 meters in 1.29 met een laatste van 1.17. Op donderdag liepen we 3 keer 2000 meter. We startten individueel, de langzaamste eerst met 10 seconden ertussen. Het is geen wedstrijd, maar wel lastig om je niet te laten opjagen door de lopers voor en achter je. Het eerste rondje begon ik daardoor iets te hard 8.54. De tweede 8.55 en de derde 8.50 gingen prima.

Vandaag liep ik een rondje Stichting. Ik merk dat ik al weer twee weken lekker train. Na een training heb ik geen stijve benen en het lukt om met de handrem op te trainen en me niet met de snelle lopers mee te laten trekken. Ik let er op wat rechterop te lopen en dat gaat steeds meer vanzelf. Ik heb daarom besloten om dit seizoen met de wedstrijdgroep te gaan trainen. In de komende weken ga ik verder verkennen wat dat betekent.

Ondertussen is het ook weer tijd voor nieuwe schoenen. Nu heeft Anita besloten een eigen hardloopspeciaalzaak te beginnen: Enjoy your run. Daar heb ik gister eens rondgekeken en een analyse van mijn voeten laten maken. De keuze is gevallen op een nieuw paar Gel Nimbus, die wel nog even in mijn maat besteld moeten worden. Anita heeft er een leuke winkel van gemaakt en de collectie zal de komende tijd nog groeien.